aliquo aliquid quod non habet accipiat, cum om̄e quod exiſtit ab ip̄o procedat. Non poteſt igitur creſcere qui ſemet-ip̄o amplius nil poteſt recipe. e, neqꝫ minui poteſt. Quicqͥdem̄ ſemetip̄o minus fieri poteſt. vere vnum non eſt: quia idquod in ſeꝑatione ſe diuīdit inconiunctione idem nō fuitDeus igitur, cui totum vnum eſt eſſe/ quod eſt, nullo modoſemetip̄o minor fieri poieſt. Neqꝫ igitur, perfectio augerineqꝫ vnitas minui, neqꝫ immenſitas comprehendi. neqꝫ quipręſens vbiqꝫ eſt. localiter poteſt variar ¶ Nunc de ſola al-teratione reſtat, vt oſtendamus qualiter diuinę naturę nōconueniat. Et quia, alia eſt alteratio corporum, alia ſpiri-tuum, cum ex ſupradictis conſtet domini non corpus. ſꝫ ſpiritum eſſe: cum de deo loquimur, non neceſſe eſt de altera-tione corporum multa diſſerere. Breniter tamen eam attiāgimus. vt competentius ad alterationem ſpirituum p̄ueniamus. Alteratio corporum fit in tranſpoſitione partium. etviciſſitudine qualitatum. Alteratio ſpirituum ꝓ cognitio-nem et affectum. Secundum affectum mutatur ſpiritꝰ. vtnunc triſtes. nunc hilares. Secundum cognitioneꝫ. vt nūcminus. nunc amplius ſapientes. Duo vero ſunt p̄cipue quęaffectum operantis mutare ſolent. id ē ſiue quia aliqͥd pe-intendi fecerit in pręterito. ſiue aliquid inordinatum ꝓpo-nat de futuro. Sed ꝙ deus de facto nō peniteat ſatis euidenter oſtēdit immutabilis iſte curſus rerum omnium. quiſic lege perpetua prime inſtitutionis modum non deſerit.Quod vero nil inordinatum proponat, rationabilis probateuentus. qui in tanto corpore naturę nuſꝙͣ ſibi contradicit.Semper ergo immutabilis eſt voluntas dei. qui nec conſi-lium mutat de preterito. nec propoſitū de futuro. Sic quoqꝫ cognitione immutabilis eſſe credendus eſt. Tribus em̄modis mutabilitati ſubiacet humana cognitio. per augnetum. per diminutionem. per viciſſitudinem. Per augͥmentivt quando diſcimus quod neſcimus. Per diminutioneꝫ,

Iiiterum

Iupipūc

ji