plurum
nando vimis enxiſi ra j
Li. 6.IIIIIISi vero vtrunqꝫ vitari non poteſt, et ſi volūtas ſcriptorisvicta ſit, ſanę fidei congruam, non vtile eſt eruiſſe ſentētiā-Item. in rebus obſcuris atqꝫ a nr̄is oculis remotiſſimis. ſi .Nc-7qua inde ſcripta, etiam diuina legimus. quę poſſint ſalua fi-de alijs atqꝫ alijs parere ſententijs. in nullam earum nos p̄-cipiti affirmatione ita proiciamꝰ. vt ſi forte diligentius diſcuſſa veritas eam labefactauerit corruamus. non pro ſen-tentia diuinarum ſcripturarum, ſed pro noſtra ita dimicā-tes. vt eam velimus ſcripturarum eſſe quę noſtra eſt, cumpotius eam quę ſcripturarum eſt. noſtram noſſe debeamꝰ¶ De modo legendi .xij.odus legendi. in diuidendo conſtat. Diuiſio fit. etpartione. et inueſtigatione. Partiendo diuidimusquando ea quę confuſa ſunt diſtinguimus. Inue-ſtigando diuidimꝰ. quando ea quę occulta ſunt, reſeramꝰ¶ De meditatione prętermittendum .xiij.cce iam ea quę ad lectionem pertinent. quanto lu-cidius et compendioſius potuimus explicata ſunt.De reliqua vero parte doctrinę. id eſt meditatio-ne, aliquid in pręſenti dicere omitto: quia res tanta ſpē-ciali tractatu indiget; et dignum magis eſt omnino ſilerein huiuſmodi. ꝙͣ aliquid imperfecte dicere. Res enim valde ſubtilis eſt. et ſimul iocundā: quę et incipientes eruditet exercet conſummatos. īexperte adhuc ſtilo. ideoqꝫ ani-plius proſequenda. Rogemus ergo nunc ſapientiam. vt ra.diare dignetur in cordibus noſtris. et illuminare nobis in ſe.mitis ſuis. vt introducat nos ad puram et ſine animalibuscęnam.¶ Diuiſio philoſophie continentium .xiiij.ria ſunt, ſapientia. virtus. neceſſitas. Sapientia ēcompręhenſio rerum prout ſunt. Virtus eſt habi-tus animi in modum nature rationi conſentaneus.Neceſſitas eſt ſine qͣ viuere nō poſſumꝰ. ſꝫ felitiꝰ viuenius.