Lib.Xxxvijlegentem, pari motu curſum tendunt. ſꝫ non eque ꝑueniunt.Quid autem ſcripturam dixerim niſi ſiluam. cuius ſenten-tias. quaſi fructus quoſdam dulciſſimos legendo carpi-mus, tractando rumimamus? Quid ergo in tanta multitudne librorum legendi modum et ordinem non cuſtodit. qua-ſi in condenſitate ſaltus oberrans, tramitem recti itinerisperdidit: et (ut dicitur ſemper diſcentes et nunquam ad ſcientiam peruenientes. Tantum enim valet diſcretio. vt ſine ipſa et omne ocium turpe ſit. et labor inutilis. Vt autemvniuerſaliter complectamur. Tria ſunt quę pręcipue ſtu-dijs legentium obeſſe ſolent, negligentia. imprudentia. fortuna. Negligentia eſt. quādo ea quę diſcenda ſunt vel prorſus prętermittimus. vel minus ſtudioſe diſcimus. Impru-dentia eſt quando congruum ordinem. et modum in his q̄diſcimus. non ſeruamus. Fortuna eſt in euentu., caſu, ſiuenaturaliter contingente. quando vel paupertate vel infir-mitate vel naturali tarditate. ſiue etiam doctorum raritatequia aut non inueniuntur qui doceant. aut qui bene doce-ant, a propoſito noſtro retrahimur. In his autem rebus deprimo quidem. id eſt, negligentia lector ammonendus eſt:de ſecundo vero. id eſt imprudentia inſtruendus: de ter-cio autem. id ē fortuna/ adiuuandus.¶ Quid ſit fructus diuine lectionis .vj.uiſquis ad diuinam lectionem erudiendus acceſſerit. primum qualis ſit fructus eius agnoſcat. Ni-chil enim ſine cauſa appeti debꝫ. nec deſideria tra-hit quod vtilitatem non promittit. Geminus eſt diuine le-ctionis fructus. qꝛ mente vel ſcīām erudit. vl̓ moribꝰ ornat.