XxxujL. Fpoſita, continens et quaſi in vnū connectens ad modū ligniconcaui ſuper extenſas cordas ſimul copulet. earumqꝫ ſo-num recipiens in ſe. dulciorem auribus referat. quem nonſolum corda edidit. ſed et lignum modulo corporis ſui for-mauit. Sic et mel in fauo gratius. Et quicquid maiori ex-ercitio quęritur, maiori etiam deſiderio inuenitur. Opor-tet ergo tractare ſic diuinam ſcrituram. vt nec vbiqꝫ hiſto-riam. nec vbiqꝫ allegoriam. nec vbiqꝫ queramus tropolo-giam: ſed ſingula in ſuis locis. prout ratio poſtulat compe-tenter aſſignare. Sepe tamen in vna eademqꝫ littera, om-nia reperiri poſſunt. ſic et hiſtorię veritatis et miſticum ali-quid per allegoriam inſinuet. et quid agendum ſit pariterper tropologiam demonſtret.¶ Quod res etiam ſignificent in diuina ſcrip-tura .iij.ciendum eſt etiam. quod in diuino eloquio non tan-tum verba, ſed etiam res ſignificare habent. quimodus non a deo in alijs ſcripturis inueniri ſolet. Philo-ſophus ſolam vocum nouit ſignificationem, ſed excellenti-or valde eſt rerum ſignificatio ꝙͣ vocum: quia hanc vſusinſtituit. illam natura dictauit. Hec hominum vox eſt illavox dei ad homines. Hec prolata perit. illa creata ſubſi-ſtit. Vox tenuis eſt nota ſenſuum. res diuinę rationis eſtſimulacrum. Ꝙ ergo ſonus oris. qui ſil̓ ſubſiſtere incipit.et deſinit ad rationem mentis eſt, hic omne ſpacium tem-poris ad ęternitatem. Ratio mentis triti ſecum verbumeſt/ quod ſono vocis. id eſt verbo extrinſeco manifeſtaturet diuina ſapientia quam de corde ſuo pater eructauit in