On debet oneroſum eſſe ſtudioſo lectoriꝙ tam varie multipliciterqꝫ. numerum etordinē et vocabula diuīoꝝ libroꝝ tracta-mus: qꝛ ſępe accidit, ut hęc minima igno-rata/ magnaꝝ reꝝ et vtilium noticiam ob-ſcurēt. Quaꝓpter/ ſemel ſe expediat lectorut his quaſi quibuſdā clauſulis/ prima fronte reſeratis/ libero greſſu poſſit deinde ꝓpoſitum iter currere; ne in ſin-gulis libris noua rudimenta querere oporteat. His ergoexpeditis. deinceps cętera. quę ad ꝓpoſitum opus valerevidebuntur tractabimus.¶ De triplici intelligentia .ij.Rimo oīm intelligendū eſt, ꝙ diuina ſcriptura triplicem habet modū intelligendi. id eſt, hiſtoriam.allegoriam, tropologiā. Sane non om̄ia, quę in diuino re-ꝑiuntur eloquio ad hanc intorquenda ſunt interpretatōeꝫ.ut ſingula hiſtoriā. allegoriam. et tropologiā, ſil̓ continerecredantur. Quod et ſi in multis ꝯgrue aſſignari poſſitvbiqꝫ tamē obſeruare aut difficile eſt, aut impoſſibile. Si-cut em̄, in cytharis et hm̄ōi organis muſicis, nō qͥdē oīa quetanguntur, canorum aliquid reſonant. ſed tm̄ chorde. cęte-ra tamen in toto citare corꝑe ideo facta ſunt, ut eſſent vbiconnecterentur. et quo tenderentur illa. quę ad cantilensſuauitatem modulaturus eſt artifex. Ita in diuinis eloqui-is quędam poſita ſunt. quę tantū ſpūaliter intelligi volūtquedam vero morum grauitati deſeruiūt. quedam etiamſcd̓m ſimplicem ſenſum hiſtorię dicta ſunt: non nulla autēquę et hiſtorice et allegorice. et tropologice, conueniētetexponi poſſunt. Vnde modo mirabili om̄is diuina ſcriptu-ra ita per dei ſapientiam conueniēter ſuis ꝑtibus aptataatque diſpoſita eſt, ut quicquid in ea continetur. aut vice cordaꝝ ſpūalis ītelligētię ſuauitatem ꝑſonet, aut ꝑ hi-ſtorię ſeriem, et litere ſoliditatem meterioꝝ dicta ſparſim