ll. l. ſadb. .O5.

moralem dicūt. eo qd̓ mores in bona actione ꝯſiſtant. Mechanica adult̓ina. quia circa hūana oꝑa verſatur. Logicaſermocionalis. qꝛ de vocibus tractat. Theorica diuidit̉. intheologiam, mathematicā. et phiſicam. Hanc diuiſionemBoetius facit alijs verbis. theoricen ſecans in intellectibi-lem. et ī intelligibilem. et naturalem: ꝑ intellectibilem ſig-ficans theologiam, ꝑ intelligibilem mathematicam ꝑ natu-ralem phiſicam. Deniqꝫ intellectibile ſic diffinit.¶ De theologia .iij.NNtellectibile eſt. qd̓ vnum atqꝫ idem ꝑ ſe in ꝓpria ſꝑ diuini-tate ꝯſiſtens, nullis vnꝙͣ ſenſibus. ſed ſola tantū mente in-tellectuqꝫ capit̉. Quę res ad ſpeculatōꝫ dei atꝫ ad animi īcorꝑalitatē, ꝯſiderationemqꝫ vere philoloſophie indagatio-ne componitur: ꝙͣ inquit gręci theologiam nominant. Di-cta autem theologia. quaſi ſermo habitus de diuinis. Theos enim deus. logos ſermo vel ratio interpretatur. Theo-logia igitur eſt. quando aut ineffabilem naturam dei, autſpeciales creaturas. ex aliqua parte profundiſſima qualita-te diſſerimus.¶ De mathematica .iiij.athematica autē doctrinalis ſcientia d̓r. Mathe-ſis em̄ qn̄. t. habet ſine aſpiratione, interp̄tatur vanitas. et ſignificat ſuꝑſtitionem illoꝝ/ qui fata hoīm in co-ſtellatōibus ponunt. Vnde et huiꝰ modi mathematici appellati ſunt. Qn̄ autem. t. habet aſpiratum. doctrinam ſonat.Hec aūt ē, q̄ abſtractā ꝯſiderat quātitatē Abſtracta enimquātitas d̓r. quā ītellectu a mat̓ia ſeꝑantes. vel ab alijs ac-cidentibꝰ vt ē par. impar. et huiꝰmodi. ī ſola rōcinationetractamꝰ. qd̓ doctrina facit nō natura. Hāc Boetiꝰ ītelligibilē appellat, q̄ primā ꝑte ītellectibilē cogitatōe atꝫ ītelligētia ꝯprehēdit, q̄ſunt oīm celeſtiū oꝑum ſuꝑnę diuinita.tis / et quicqͥd ſub lunari globo beatiorē aīo atꝫ puriore ſub-ſtācia valet. et poſtremo humanarū animarum. quę omnia