XLi. 2.cum prioris illius intellectibilis ſubſtātię fuiſſent/ corpoꝝtactu / ab intellectibilibus ad intelligibilia degenerarūt. utmagis ip̄a intelligantur/ ꝙͣ intelligāt. et intelligentię puri-tate tūc beatiora ſint/ quotiēs ſe ſe ītellectibilibꝰ applica-rint. Spirituū, nanqꝫ et aīaꝝ natura. qꝛ incorporea et ſim-plex eſt/ intellectibilis ſubſtātię ꝑticeps eſt. Sed quia ꝑ īſtrumenta ſenſuū nō vniformiter ad ſenſibilia ꝯp̄hendēdadeſcenditur. eoꝝqꝫ ſimilitudinē ꝑ imaginatōneꝫ ad ſe trahit. in eo quodāmō ſuā ſimplicitatē deſerit. quo cōpoſitōnis rōeꝫ amittit. Neqꝫ em̄ om̄imō ſimplex dici poteſt quodꝯpoſito ſimile eſt. Eade igitur, res diuerſis reſpectibus in-tellectibilis ſimul et intelligibilis eſt. Intellectibilis/ eo ꝙincorporea ſit natura. et nullo ſenſu ꝯp̄hendi poſſit. Intel-ligibilis vero ideo, ꝙ ſimilitudo quidē eſt ſenſibiliū. nec tāmenſenſibilis. Intellectibile eſt em̄ quod nec ſenſibile eſt.nec ſimilitudo ſenſibilis. Intelligibile aūt/ ꝙ ip̄m quidemſolo ꝑcipitur intellectu; ſed nō ſolo intellectū p̄cipit. quiaimaginatōnem vel ſenſum habet/ quo ea quę ſenſibus ſub-iacēt ꝯp̄hendit. Tangendo ergo corꝑa degeneratur: quiadum viſibiles corꝑm formas per ſenſuū paſſiones ꝑcurriteaſqꝫ attractas per imaginatōneꝫ in ſe trahit, totiēs a ſuaſimplicitate ſcinditur quotiens aliquibus contrarie paſſi-om̄s qualitatibus informatur. Cum vero ab hac diſtractōne ad puram intelligentiam cōſcendēs. in vnū ſe colligit/ fitbeatior intellectibilis ſubſtantię ꝑticipatōne.¶ De quaternario anime..v.Vius quoqꝫ progreſſionis / regreſſioniſqꝫ rōnemiſpe etiā numerus docet. Dic ter vnū/ fiūt tria: dicter tria/ fiūt. ix. dic tes. ix. fiūt. xxvij: dic ter. xxvi.fiit. lxxxj. Ecce in quarto gradutibi vnitas prima occur-rit. Ideqꝫ euenire videbis/ ſi vſqꝫ ad infinitū duxeris multiplicatōꝫ, ut ſꝑ ī quarto g̓dū vnitas emīeat. Rectiſſime aūtſimplex aīe eēntia vnitate exprimit̉. q̄ ip̄a quoqꝫ īcorꝑea ē.