Phia defrrt

ſapientię loqui ſuſcepimus. idqꝫ ſolis homībꝰ quodam na-turę priuilegio cōpetere atteſtati ſūmus. ꝯſequenter nuncoīm humanoꝝ actuū moderatricē quandā ſapientiā poſuiſ-ſe videmur. Si em̄ brutoꝝ aīalium natura, q̄ nullo regiturrōnis iudicio, motus ſuos, ſcd̓m ſolas ſenſuū paſſiōes diffundit, et in appetendo ſeu fugiēdo aliqͥd, nō intelligentięvtitur diſcretione, ſed ceco quodā carnis affectu impellit̉.reſtat ut rōnalis aīe actus, ceca cupiditas nō rapiat. ſꝫ mo-deratrix ſemꝑ ſapientiā p̄cedat. Qd̓ ſi verū eſſe ꝯſtiterit.iam nō ſolum, ea ſtudia/ in quibꝰ vel de rerū natura. vel diſciplīa agitur moꝝ, verūētiā oīm humanoꝝ actuū. ſeu ſtudioꝝ rōnes, nō incōgrue ad phiam ꝑtinere dicemus. Scd̓-quā acceptionē/ ſic phiam diffinire poſſumꝰ. Phīa eſt diſciplina oīm rerū humanaꝝ. atꝫ diuinaꝝ rōnes plene inueſti-gans. Nec mouere debet. quod ſupra diximus philoſophiāeſſe amorem et ſtudiū ſapientię. non huius quę inſtrumētiſexplicat̉. ut eſt architectura, agricultura; et cetera huiꝰ.modi. ſed eius ſapientie que ſola reꝝ primęua ratō eſt. Po-teſt nanqꝫ idē actus/ et ad philoſophiā ꝑtinere ſecūdū ra-tionem ſuam, et ab ea excludi, ſecundū adminiſtratōnem.Verbi gratia, ut de pn̄ti loquamur, agriculturę ratō phi-loſophi eſt, amminiſtratō ruſtici. Pręt̓ea, oꝑa artificum.et ſi natura non ſint. imitantur tamen naturam. et ſui exe-plaris formā (quę natura eſt, quam imitant̉) ratōnem expri-mūt. Vides iam qua ratōne cogimur philoſophiā in om̄sactꝰ hoīm diffūdere. ut iam neceſſe ſit tot eſſe philoſophieꝑtes. quot ſunt reꝝ diuerſitates/ ad quas ip̄am ꝑtinere co-ſtiterit. ¶ De ortu theorice practicę medicine. vj.Omum autem humanaꝝ actionum ſeu ſtudiorum.quę ſapientia moderantur/ finis et intentio ad hocſpectare debet. ut vel naturę noſtrę reparetur integritas.vel defectuum. quibus pręſens ſubiacet vita temꝑetur, ne-ceſſitas. Dicam apertius quod dixi. Duo ſunt in homine.