C C IVII.Superbīa
Gre. ꝙ qͣtuor modis anime defunctoꝝ ſoluunturaut oblationibꝰ ſacerdotum: aut p̄cibus ſanctoꝝ:aut elemoſynis charoꝝ: aut ieiunijs cognatorumxiij. q. ij. anime. Et duo pͥmi modi ſunt magis efficaces inquantū ferunt̉ in deum qͣꝫ duo vltimi quiferunt̉ in ꝓximū. niſi forte ꝑ accidens inquantuꝫſcꝫ elemoſyna impetrat pͥma duo vel vnū eoꝝ velaliqn̄ alia tria.F ¶ Utrū cultus exequiaruꝫ valeat defunctis? ℟.ẜm Ri. in. iiij. di. xlv. ar. vj. q. j. ꝙ ſepultura valetꝑ accidēs inquantū .ſ. inſpiciētes recordant̉ ⁊ orātꝓ eis. vn̄ dicit̉ monumentū qͣſi monens menteꝫ.vt dicit Aug. j. de ciui. dei. Itē valꝫ ſepultura in loco ſacro. qꝛ frequētius orant ꝓ exiſtentibꝰ apud ſeqͣꝫ alibi. Et eccleſia generalit̓ magis ꝓ exiſtētibusin loco ſacro ꝙͣ alibi: ſiue quia cōmendātur alicuiſancto rōne cuiꝰ ibi elegit ſepulturā ⁊ ſimilia. Aliaaūt a ſepultura vt ſunt eius ornamēta candele incenſum pāni ⁊ hmōi ꝯſolationes ſunt viuoꝝ nonſuffragia mortuoꝝ. qꝛ eis ꝓdeſſe nō pn̄t. niſi ꝑ accidens inqͣntū incitant ad orandū ⁊ alia bona facienda ꝓ defunctis: aut inqͣntū pauperes fructuꝫcapiunt vel inqͣntū eccleſia decorat̉. ⁊ ſic elemoſyna cōputat̉ Thobie. xij. c.6 ¶ Utrū ſuffragia facta ꝓ pluribꝰ tm̄ valeant cuilibet ſicut ſi fierent pro quolibet eoꝝ in ſingulari?℟. ꝙ cōmunis opi. theologoꝝ in. iiij. di. xlv. eſt ꝙnō. Fallit hoc in caſu de quo ſupra. §. ij. ⁊ miſſa. §.lij. et. liij.7 ¶ Quibꝰ defunctis valent ſuffragia. dic ꝙ ſolumexiſtentibꝰ in purgatorio ⁊ non alijs. Facit. c. cumMarthe. de cele. miſ.eſt appetitus ꝓprie exCMPerbla cellentie. vn̄ ſuperbusdicit̉ qͥ ſuꝑ vult videri ꝙͣ eſt ẜm Iſido.li. ethi. Et ideo ſi ſumat̉ ẜm ꝓpriā ſpeciēqua hꝫ ex rōne ꝓprij obiecti ſic eſt ſpāle peccatū. etſic eſt inordinatꝰ appetitus ꝓprie excellentie. Oportet ergo actualit̓ intēdens ꝓpriā excellentiaꝫ aliqͥdinordinate faciat vt ſit ſpāle peccatū ſuꝑbie. Si v̓oſumat̉ ẜm quandā redundantiaꝫ in alia peccata.ſic hꝫ quandā generalitatē inqͣntū omnia peccatapn̄t oriri ex ea. Et hoc duplicit. Primo inquantūalia pctā ordinant̉ ad finē ſuꝑbie. qͥ eſt ꝓpria excellentia ad quā ordinari pōt omē qd̓ qͥs appetit inordinate. Eſt ſcd̓o generale pctm̄ qͣntū ad effectū.qꝛ in om̄i pctō eſt effectus ſuꝑbie .ſ. non ſubdi legidei. ſꝫ qͣntū ad affectū nō eſt generale pctm̄. vt qn̄ꝓcedit pctm̄ ex infirmitate vel alia cā. ⁊ id̓o ē aliqd̓pctm̄ qͦ ad effectum. qd̓ nō eſt quo ad affectū ſicutvolens occidere hoīem occidit patrē neſciens. ſicquantū ad effectū eſt patricida. ſꝫ non quantū adaffectū. Hec ex Franciſco de may. in ſecūdo ſen.Tercio modo indirecte ⁊ ꝑ accidens .ſ. remouendo ꝓhibens inquantū .ſ. hō per ſuperbiā cōtēnitlege diuinā per quā ꝓhibetur a peccando. Et id̓oGrego. xxx. moral̓. non ponit eam peccatū ſpeciale. ſed reginā omniū.¶ Utrū ſit peccatū mortale? ℟. ꝙ ẜm ſpēm ſuamaccipiēdo ex genere ſuo ē pctm̄ mortale qꝛ p̄ſupponit cōtemptum diuine regule ⁊ legis: cui nō vult
ſubijci ex amore ꝓprie excellētie ꝯſequēdo. Et hocveꝝ eſt ſi ſit ī deliberatōe volūtatis. Preuaricatiov̓o diuine legis: aut in oꝑe: aut volūtate qn̄ ꝓuenit ex ignorantia vel ex infirmitate. ſic nō ē ſuꝑbiaQū v̓o eſt ſolū ex cōtemptu ſic eſt ſuꝑbia ꝓut eſtgenerale viciū. Qn̄ v̓o eſt vt qͥs conſequat ꝓpriamexcellentiā ſic ꝓprie eſt ſuperbia ⁊ ſpeciale peccatūmortale rōne finis.¶ Quot ſunt ſpēs ſuꝑbie. ℟. ẜm Gre. xxiij. mora. Zꝙ qͣtuor. Prima cuꝫ bonū qd̓ hꝫ a ſe extimat hr̄e.Scd̓a cuꝫ extimat qd̓ dat̉ ſibi ſuꝑius a deo ꝓ ſuismeritis dari. Tercia cū ſe iactat hr̄e qd̓ non habetQuarta cū deſpectis ceteris ſingularit̓ appetit videri hr̄e qd̓ nō habꝫ. Aduerte tu ẜm Tho. xxij. q.clxj. ꝙ vera extimatio p̄t corrūpi duplicit̓. Primoin vniuerſali in his q̄ ad fidē ꝑtinēt. ⁊ hoc ꝑ infidelitatē. Scd̓o in aliqͦ ꝑticulari eugibili. ⁊ hoc nō facit infidelitas. ſꝫ aliud ſicut fornicator extimat protꝑe illo bonū fornicari. ⁊ nō ꝑ infidelitatē ſꝫ ꝓpterdelectationē. Ideo in vniuerſali dicere fornicationem eſſe bonū. vel bonū aliqd̓ hr̄e a ſe et nō a deovel ſuis meritis. hoc ꝑtinet ad infidelitatē. ⁊ ē mortale peccatū infidelitatꝭ. Sed ꝙ aliqͥs ex inordinato appetitu ꝓprie excellentie. ita de bonis ſuis glorietur. ac ſi ea a ſe hr̄et vel meritis ſuis. hoc ꝑtinetad ſuperbiā. ⁊ ē mortale pctm̄ ſi eſt in deliberatiōevolūtatis. Nec intelligas ꝙ iſte ſpēs ſuꝑbie conſiſtant in extimatōe. quia cū extimatio ꝑtineat adrōnē nō eſſet peccatū. cū peccatū ſolū ſit in voluntate pͥncipaliter. Sed qꝛ ꝙ qͥs vehement̓ appetitfaciliter extimat. Ideo peccatū ſuperbie cōſiſtit ininordinato appetitu ꝓprie excellentie. ex quo faciliter extimat ſe ea habere a ſe vel ſuis meritis. vel ꝙplus hꝫ. vel ceteros deſpicit.¶ Que ſunt eius filie? ℟. ꝙ ſunt ambitio. p̄ſum 3ptio. arrogantia. ꝑtinacia. curioſitas. ingratitudoiudiciū temerariū. irriſio. tēptare deū. ⁊ adulatio.De quibꝰ in locis ſuis.eſt viciū ꝯͣriū religiouperſtitio ni. nō qꝛ plus exhibeat in cultū diuinū qͣꝫ vera religio. ſedquia exhibet cultū diuinū vel cui nō dꝫvel eo mō quo nō debet. Un̄ ſuꝑſtitioſi dicti ſuntẜm Iſido. li. ethi. eo ꝙ dep̄cabant̉ ⁊ imolabant vtſui liberi ſuꝑſtites fierent. glo. autē ad Coꝝ. ij. dicit ſuꝑſtitio eſt religio ſupra modū ſeruata. vbi accipitur metaphorice religio. ſicut qn̄ dicimus bonus latro.¶ Utrum ſuꝑſtitionū diuerſe ſint ſpēs? ℟. ꝙ ſic īẜm diuerſa obiecta vel diuerſos fines ẜm hoc em̄actꝰ morales ſpēs ſortiunt̉. Un̄ pͥma ſpēs ſuꝑſtitionis eſt. cuꝫ exhibet̉ cultꝰ deo cui exhibēdus eſt. ſꝫmō indebito. vt ſi qͥs coleret deū nūc ẜm legis veteris obſeruantiā. Scd̓a eſt cū cultus diuinꝰ exhibetur cui non debet̉ .ſ. creature cuicunqꝫ ⁊ iſta hꝫmultas ſub ſe ſpēs. Nā ſi reuerētiā deo debitā exhibet creature eſt idolatria. Si v̓o hoc facit vt inſtruat̉ ab ea ſic eſt diuinatio. q̄ demones cōſulit ꝑaliqua pacta inita tacite vel expreſſe cū eis. Si aūthoc ſit propter directionē humanorum actuum ⁊ſic eſt ſuperſtitio quarundam obſeruantiaruꝫ. Etzz iiij