Subtilitas

vnica. §. ne auteꝫ. C. de cada. tol. l. ſtatu libero. ff.de ſtatu lib. Fallit niſi velit ſubſtituere filium ẜmLudo. de ro. in ſuis no.20 ¶ An quis per ſubſtitutum poſſit deſeruire? ℟.ꝙ non. tex. eſt in. l. nullus qui nex. C. de decu. li.x. et in. l. ſciendū. §. legati. ff. de lega. Fallit ẜm Ludo. vbi ſupra niſi ſe abſentet electus pro vtili ſibi ⁊neceſſaria cauſa quia tūc poteſt vt ſi vadat ad balnea. l. ſi abſente. ff. de lega. ⁊. l. de pollicitationibusff. de pollici.in iure an ſit bona.Vbtilitas ℟. Pa. in. c. dilecti.de iudi. poſt Uin. Hoſti. Io. an. ⁊. do.Anto. ꝙ aut eſt ad capiendos ⁊ decipiendos ſimplices in iudicio vel extra. ⁊ hec ꝓbaturvt in. d. c. dilecti. ⁊ in. c. ſi cupis. xvj. q. j. Aut eſt adinterp̄tationē iuris. ⁊ tūc ſi eſt rōnabilis ⁊ iuri cōſentanea laudatur. vt in. c. capellanus. de ferijs. ⁊bonus tex. in. l. vnica. C. de ꝓfe. qui in vrbe cōſtā.li. xij. vbi dicit̉ ꝙ doctor legens debet habere ſubtilitateꝫ interp̄tandi. Facit tex. in. l. nō poſſunt. ff.de le. ⁊ idē quando adhibetur extra iudiciū ad veritatem elictendā etiam in foro anime. vt in. c. j. depe. diſt. vj. in verbo ſubtilis inueſtigator. Si v̓o ēirrationabilis ſicut quorundā qui tm̄ volunt ſubtilizare ꝙ ſeipſos nō intelligunt ⁊ verba ꝑuertuntſic eſt mala. et improbat̉. vt in. c. j. xlix. diſt. vbi dehoc. ⁊ in. c. cum ſancti. xxiiij. q. iij. Unde imperator in. l. vlti. C. de legibꝰ. dicit vanā ſubtilitatē eoꝝderiſimꝰ quā corrigendā cenſemus.videsͣ. hereditas.Occeſſioalius ſingularis qͥ inHeceſſor certare conſtituitur.Alius vniuerſalis. qui in tota hereditate vel reliqua. vide glo. in. c. cū ad ſedeꝫ.de reſti. ſpo. et. ij. queſt. j. c. in primis. de iudi. quiaGuilermus.i ¶ Quomodo ſucceſſor tenet̉ ſtare cōtractui factoa ſuo p̄deceſſore. vide locatio. §. xx. et ſupra dignitas. §. i.facta per vnū. Utrumuffragla poſſint valere alijs. ℟.ꝙ ad acquirendū aliquē ſtatū: puta beatitudinem. et per modum meriti valerenō poſſunt. ſꝫ bene per moduꝫ orationis .ſ. meritocongrui ſicut cū quis per orationē alteri impetratprimā gratiā ex bonitate diuina nō ad merita reſpicientis ſꝫ ad effectum. Ad acquirenduꝫ v̓o aliquid quod conſequit̉ ſtatū alicuius vel eſt acceſſorium ad ſtatum. ſic opus vnius poteſt alteri valere. nō ſolum de congruo ſꝫ etiā de condigno ⁊ hocdupliciter. Uno modo ꝓpter cōmunicationeꝫ inradice meritorij operis que eſt charitas. ⁊ ſic quilibet de bono alterius habet emolumentuꝫ ſi eſt incharitate iuxta illud. Particeps ego ſum omniuꝫtimentiū te ⁊cͣ. Alio modo ex intentione facientisvt cū quis aliqua opera ſpecialiter ad hoc facit vttali ꝓſint. Unde tunc talia opera efficiunt̉ eorumꝓ quibus fiunt. quaſi eis a faciente collata. vndepoſſunt eis valere ad ſatiſfactioneꝫ implendā vel

ad aliquid quod ſtatū eoꝝ nō mutat. Et iſtis duobus modis valent ſuffragia. nedū viuis. ſꝫ etiammortuis. nō vt mutent eoꝝ ſtatū ſed vt liberent̉ apenis: quod non eſt mutare ſtatum: quia vt dicitAug. in encheridion. c. lxv. dum in hac vita viuerent meruerunt vt hec ſibi poſtea ꝓdeſſe poſſent.Et illud. ij. Coꝝ. v. Unuſquiſqꝫ ꝓpriā mercedemaccipiet ꝓut geſſit in corpore. illud Eccleſiaſtes. ix.vbi dicit̉ ꝙ nō habent partē in oꝑe qd̓ ſub ſole geritur. intelligit̉ quo ad ſtatus mutationē. Nā primum eſſentiale vel penā eternā qͥlibet habebit exopere ſuo: nō alieno.¶ Utrū ſuffragia facta ꝑ peccatores valeant? ℟.ꝙ ſi loqͥmur de opere operato. ſic ſacrificiū altaris⁊ alia ſacramēta ex ſeipſis habent efficaciam abſqꝫopere operantis quā equaliter explent ꝑ quēcūqꝫfiant: ſi autē loquimur de oꝑe oꝑantis: ſic diſtinguo: quia pōt fieri per malū duplicit̓. Primo vt ꝑactorem: ⁊ ſic non ꝓſunt niſi forte ꝑ accidens. ⁊ excōſequenti: puta ꝑ elemoſynas mali hominis. boni pauperes excitati orant ꝓ defunctis illis. ꝓ qͥbus ille malus dedit. Scd̓o vt per miniſtrū: et ſic.aut vt ꝑ miniſtrū eccleſie publicū vt eſt ſacerdos q̄celebrat exequias mortuoꝝ. ⁊ talia ſemꝑ ꝓſunt. qꝛmalicia miniſtri nō nocet operi boni actoris. Autvt ꝑ miniſtrū pͥuate ꝑſone: ⁊ tunc ſi ad p̄ceptū exiſtentis in charitate vel ad conſortiū: ſicut cū duolegunt pſalmos vel officiū mortuoꝝ ⁊ vnus ē bonus ⁊ alter malus. ſic ꝓſunt illi pro quo fiunt. Siv̓o ad p̄ceptū non exiſtentis in charitate. quandomādauit fieri. ⁊ ſic nō ꝓſunt defunctis. niſi poſteaeſſet in charitate. qn̄ talia fiunt. ⁊ de nouo demandet vel demandationeꝫ de nouo acceptet. quia ſicvalerent. Si autē erat in charitate qn̄ mandauit.licet poſtea nō ſit qn̄ exequunt̉ nihilominus valētdefunctis. Et aduerte ꝙ licet qͥs exiſtens in charitate de mandando cōſequatur fructū operū. licetille executor ſit in mortali. nō tamen tm̄ ſuffragiuꝫſicut ſi exequeret̉ per exiſtentē in charitate. qͥa tūctalia opera eſſent meritoria ex duabꝰ partibꝰ. hecex Ric̄. in. iiij. diſt. xlv. ar. iiij. q. ij. ⁊ ceteris theologis ibidem.¶ Utrū recipiens multos ad ꝑticipationē bono­ 2rum ſuoꝝ. ſua opera ſint illi minus vtilia? ℟. ẜmRi. in. iiij. diſt. xlv. ꝙ nō. quia plus ſibi affert illd̓opus charitatis .ſ. talis receptio bona ſua cōmunicando ꝙͣ ſibi detrahat̉ etiā quo ad remiſſionē pene ſue de fructu bonoꝝ cōmunicatoꝝ. ⁊ talia bona ſic cōmunicata facienti ea in nullo minus. ſedmagis quo ad augmentuꝫ p̄mij in gloria valent.Tho. in. iiij. ea. di. tenet ꝙ nō valent ad expiationem pene ꝓprie. niſi ꝑ modū meriti de congruo .ſ.ex gratia. non ex debito. Rō quia duo reatus nōdimittunt̉ per vnā ſatiſfactionē. que ei nō adequatur. ſꝫ primū eſt verius. qꝛ charitas operit multitudinem peccatoꝝ. ⁊ maior charitas plura peccata.vide de hoc sͣ. ſatiſfactio. §. v.¶ Utrum defuncti quoꝝ legata nō exequuntur:plus in purgatorio tardent? ℟. vide Executor.§. xxiij.¶ Que ſunt ſuffragia que proſunt defunctis? ℟. 4