Scriptura
re. ſed eam credūt eſſe apud ſe: vt cōtingit qn̄ duovel plures cōtendunt de papatu. Aliqn̄ ſciſma accipit̉ large .ſ. cum qui ꝓpriū ep̄m eijciunt ſedē ep̄alēſibi vſurpātes ⁊ p̄ſbyteros ſibi ordinātes. Sciſmatercio accipit̉. largiſſime ⁊ ſic ſciſmatici ſunt oēs quiſunt in pctō mortali. qꝛ ſunt extra charitatē. c. audiij. q. iij. Hoc noͣ. Inno. in. c. j. eo. ti. ⁊ ſequit̉ Pa. in℟ica. eo. ti.¶ Utrū oēs ſciſmatici ſint excōicati? ℟. Pa. in. d.℟ica ꝙ ꝓprie ſciſmatici cum hereſi clarū eſt ꝙ ſic. c.excōicamus. de here. Sed ſine hereſi ſciſmatici ꝓprie nō ſunt excōicati vigore. c. j. eo ti. ſed vigore. c.lꝫ. de elec. vbi dr̄ ꝙ gerens ſe ꝓ papa cū nō ſit cumoībꝰ ſibi adherētibꝰ excōicationi ſubiaceāt. ⁊ ſic ſūtexcōicati ipſo iure. Limitat tn̄ Pa. in. d. ℟ica verūin caſu vbi nō cadit ꝓbabilis error vel ignorantiaUbi aūt qō foret dubia. ⁊ maxime ſi conſtiterit infacto intricato ⁊ longeuo ꝓut euenit in ſciſmate p̄terito. tūc putarē oēs euitare excōicationē ⁊ pctm̄l. regula. ⁊. l. ij. ff. de iur. ⁊ fac. ig. ⁊ in. c. apl̓ice. de cle.ex. mini. ⁊ in. c. vt aīarum. de cōſti. li. vj. dum tn̄ involuntate habeāt ſemꝑ adherere v̓o pape qn̄ ꝑ eccleſiā vel alio mō conſtaret de veritate. Sciſmaticiv̓o large nō ſunt excōicati niſi ꝑ violētiā factā ep̄oet hmoi. al̓s nō nec ſciſmatici largiſſime.2 ¶ Utrū emēs rem eccleſiaſticā aūt alio mō acquirens eam a ſciſmaticis ꝓprie ſit excōicatus? ℟. ꝙ ſicvt in. c. j. eodē. ꝙͣuis al̓s occupans reꝫ eccleſie nonſit excōicatus. c. conqueſtus. de fo. cōpe.3 ¶ Utrum tenēs bn̄ficium eccleſiaſticū a ſciſmatico ſibi cōceſſum. vel cōſentiens ordinationi facte ꝑeundem ſit excōicatus? ℟. ꝙ ſic. vt in. d. c. j. Sedhoc intellige in ordinatōne quo ad executionē ẜmglo. ⁊ Pa. in. d. c. j. qꝛ ordo bn̄ cōfert̉ ſi forma ſeruet̉ſed nō executio ſi ſciēter a tali recipiat̉. Si v̓o ignoranter. Inno. tenet ꝙ etiā executio confert̉. ſꝫ Ho.tenet ꝙ verū eſt ꝙ excutio confert̉ ꝙͣdiu eſt occultus: ſed poſtꝙͣ fuerit patefactus requirit̉ diſpenſatio. ⁊ iſtud eſt tutius.4 ¶ Sed quis diſpenſabit cum tali? ℟. Pa. in. c. fi.eo. ꝙ. in ep̄atu ſolus papa. c. quia diligētia. de elec.Multo magis ſi dignitas ſit empta: vt in. c. cū venerabili. de cōſue. In alijs v̓o ordinibꝰ diſtingue.Aut recepit ſciēt̓ vel ex ignorātia craſſa aut ſupinaa tali ſciſmatico. ⁊ ſic ſolus papa. Aut ex ignorātiaꝓbabili: ⁊ ſic ep̄s diſpenſare pōt. vt in ſil̓i dr̄ in. c. j.et. ij. de ordi. ab ep̄i. qui. re. nō tn̄ ab illo ep̄o qui eūordinauit qͣꝫuis poſtea redierit ad vnitatē: vt not.glo. in. d. c. fi.¶ Utrū cōtractus alienatōis factus in vtilitatemeccleſie teneat? ℟. ꝙ ſic vt tenet glo. in. d. c. j. al̓s nōHtuNqliqn̄ dicit̉ apocha velL apodixia ⁊ hec fit interꝑtes. Aliqn̄ dr̄ epl̓a. ⁊ hec eſt que mittit̉Lad abſentem ⁊ cōiter dr̄ lr̄a miſſiua. Aliqn̄ d̓r̄ liber rōnum. ⁊ hic eſt quē cōiter ſolent facereexercentes talem artem: ſeu boni ⁊ curioſi patreſfamilias. Aliqn̄ dr̄ publica. ⁊ hec eſt q̄ fit a publica ꝑſona .ſ. notario cum publicis ſolennitatibꝰ requiſitis. Aliqn̄ dr̄ autentica. ⁊ hec eſt illa q̄ ad ſui validitatem nō requirit aliud. Quō autē faciat fidē. Ui-
de. doct. max. Pa. in. c. ſcripta. de fi. inſtru. ⁊ in. c. j.eo. ti. ⁊ in. c. poſt ceſſionem. de ꝓbat. ⁊ ibi dr̄ ꝙ ſcriptura ſigillata aliquo ſigillo autentico cum ſubſcriptione duorum vel trium plenā fidē facit. Aduerte ꝙ vbi ius ſcripturā exigit ſi nō extāt ꝓbabit quiſtat ꝓ ſolennitate ẜm Inno. in. c. innotuit. de eo qͥfur. or. ſu. ⁊ iō clericus ꝓbare habet ꝙ ſit clericus ſiſcripturā nō habet. nō. Pa. in. c. qm̄ contra. de ꝓbatio.¶ Utrum ſit danda fides ſcripture antiquorum? i℟. Pa. in. c. cum cām. de ꝓba. ꝙ ſic. ⁊ nō. Bar. inl. j. ff. ſi cer. pe. no. glo. in. c. inter dilectos. de fi. inſtr.qd̓ limita verum qn̄ nō tractat̉ de magno damnoIdem dic de ſcriptura in lapide ⁊ diffuſe vide Panor. vbi. sͣ. de hoc.differt a ſtultiloquioCurilitas em Alex. ſcd̓a ſcd̓e. ti.eo. qꝛ ſcurrilitas refert̉ ad laſciuiā affectōnis: ſtultiloquiū v̓o ad indiſcretionē rōnis. pn̄t tn̄ coincidere ⁊ inuicē cōuenire ⁊ ſemꝑ eſtpeccatū ꝓprie accepta ⁊ filia luxurie. Sumit̉ tn̄ aliqn̄ ꝓ vrbanitate ſermonis ⁊ hoc improprie. ⁊ tuncſi adſit finis debitus vt conſeruatio amicitie bonevel remotio triſticie vel accidie nō eſt pctm̄. dūmōnō fiat ꝑ verba turpia. Si aūt fiat ꝑ verba turpiavel inutilia ⁊ tm̄ riſum inordinatū ꝓuocātia pctm̄eſt. ⁊ ſic ad Ephe. v. Non noīetur in vobis turpitudo aut ſtultiloquiū aut ſcurrilitas q̄ ad reꝫ nō ꝑtinet .i. nullius vtilitatis. Et magis peccant qui tāles audiēdo. ſuſtinēt cum ſint auctores ſceleris.Nqn̄ quis dꝫ reuelare. viCCreluI. de Confeſſio delicti inprin. ⁊ Cōfe. vlt. ⁊ Familia. §. vij. ⁊. viij.eſt tumultꝰ ad pugnā dicitEdit lOgl. ij. Coꝝ. xij. ⁊ differt a berUo ⁊ rixa. qꝛ iſta important mutuā impugnationē in actu. Sꝫ ſeditio pōt dici ſiue hmōi impugnatio ſit in actu. ſiue ſit p̄paratio ad talem pugnā. Itē qꝛ bellū ꝓprie eſt contra hoſtes extraneosqͣſi multitudinis ad multitudinē. Rixa aūt eſt vnius ad alterū vel paucorū ad paucos. ſꝫ ſeditio ꝓprieeſt inter ꝑtes multitudinis vnius inter ſe diſſidentes. vt cū vna ꝑs ciuitatis excitat̉. ad tumultū contra aliā. differt tn̄ a ſciſma: qꝛ ſciſma contra vnitatēſpūalem. hec contra tꝑalem.¶ Utrū ſeditio ſit pctm̄ mortale? ℟. ꝙ ſic ex gene ire ſuo. vt pꝫ. ij. Coꝝ. xij. ⁊ nedū in eis qui ſeditionēꝓcurant ſed etiā in ſequacibꝰ taliū. ⁊ tenent̉ de omni damno inde ſecuto. Idem dico de tenētibꝰ parcialitatem. cōcor. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxxij.¶ Utrū ꝑturbās regnū tyranni ſit ſedicioſus. ℟. 2ꝙ nō. qꝛ tale regnū nō ordinat̉ ad bonū cōe ſed adbonū priuatū vt dicit Ph̓s. iij. pol. ⁊ .viij. Ethi. etideo nō habet rōnem ſeditōis talis ꝑturbatio. immo eſt laudādus. qui multitudinē liberat a tyrannica ptāte. niſi forte qn̄ ſic inordinate ꝑturbaret̉. ꝙmultitudo ſubiecta maius detrimentū pateret̉ exꝑturbatōne cōſequenti qͣꝫ ex tyrannica dn̄atione.Idē dic de omni reſiſtente ſedicioſis.inordinata qn̄qꝫ eſtEnſualitas ſne oī culpa. qꝛ etia