Reſtitutio. jͣ..CCXLIX.
recipit. ⁊ idē de qͦcunqꝫ recipiente aliqͥd ꝓpter aliquā turpitudinē ẜm p̄dictā diſtinctionē. p̄ſuppoſito ꝙ ille qͥ dat pōt dare cui vult.Naufragiū patientes p̄dantes. quō tenent̉. videnaufragiū. §. j. ij. ⁊. iij.Nauta qn̄ tenet̉. vide nauta in pͥn.Negligens in ſuo officio quō tenet̉. vide negligētia. §. ij.Omittens facere qd̓ tenet̉ ne dānū detur ꝓximoquō teneat̉. vide furtū. §. xxvj.Officiales accipiendo aliqͥd a litigantibꝰ quō tenētur. vide iudex. §. ix.Pacto nudo quō tenet̉. vide pactū. §. iiij.Palpans quo tenet̉. vide furtū. §. xxj.Participātes in dāno ꝓximi. ⁊ quot modis. videfurtū. §. xiij. cū ſeq.Pedagia exigens vel fraudans qn̄ tenetur. videpedagiū ꝑ totū.Penā qn̄ qͥs tenet̉ ſoluere. vide pena ꝑ totū.Permutatio facta in dānū qn̄ eſt reſtituēda. videꝑmutatio. §. xj.Pignus accipiēs quō teneat̉. vide pignus. §. xij.vſqꝫ. §. xix.Poſſeſſor bonefidei quō teneat̉. vide fructus ꝑtotum.Quis dr̄ malefidei poſſeſſor? ℟. ẜm Pa. in. c. grauis. de reſti. ſpo. ꝙ eſt is qͥ poſſidet rē ⁊ ſcit ad aliūꝑtinere. ⁊ econtra. Bone fidei poſſeſſor eſt qͥ cumignoret ſe poſſidere alienū poſſidet cogitatōe dn̄itex. eſt in. c. ſi. v̓go. xxxiij. q. ij. Poſſeſſor male fideivtꝝ teneat̉ reſtitue̓ nō ſolū rē quā mala fide poſſidet. ſꝫ etiaꝫ ⁊ fructꝰ ipſiꝰ rei? ℟. ꝙ qͥlibet malefideipoſſeſſor tenet̉ reſtituere rē ſi extat. c. ſi res. xiiij. q.vj. et. c. cū tu. de vſu. vel ſi ꝑijt: aut ē deteriorata tenetur eā reſtituē ẜm extimationē illā ⁊ diſtinctionē de qͣ dixi sͣ. hoc teneri ementē rē raptā ſcient̓: tenetur et nō ſolū ad fructꝰ ꝑceptos. ſꝫ etiaꝫ ad illosqͦs ipſe dn̄s ꝑcepiſſet ſi eā poſſediſſet. c. gͣuis. de reſti. ſpo. ⁊. l. in re furtiua. ff. de ꝯdi. fur. ⁊. l. ſi nauis.§. vlti. ff. de rei ven. Intellige ſi res erat fructuoſa⁊ de fructibꝰ qͥ honeſte ꝑcipi potuerūt. l. fructꝰ. ff.de rei ven. Et qͦ ad cōſciam limito veꝝ ſi dn̄s eosꝑcepiſſet ſi talis nō occupaſſet ꝓbabilit̓: qꝛ ſi nihilominus nullos fructꝰ habuiſſet: vtputa qꝛ oīnonō locaſſꝫ domū. ſic in ꝯſcīa nō tenet̉. Limito etiāp̄dicta vera qͦ ad poſſeſſorē malefidei. qͥ rē habuitſine aliqͦ titulo. vt. l. generalit̓. ff. de re. iur. Sed qͦad poſſeſſorē p̄dictū qͥ rē habuit cū titulo: tene ꝙnō tenet̉ niſi de fructibꝰ ꝑceptis ⁊ nō ꝑcipiēdis. l.ſi fundū. C. de rei ven. niſi talis titulꝰ habitꝰ fueritꝑ mētū. qꝛ tūc teneret̉ etiā de ꝑcipiēdis. l. ſꝫ ⁊ ꝑtusff. qd̓ me. ca. vbi glo. addit tres alios caſus ī qͥbꝰpoſſidēs mala fide etiā cū titulo tenet̉ de ꝑcipiendis. Primꝰ ē qn̄ titulꝰ eſt habitꝰ ꝯͣ int̓dicta leguꝫ. l.quēadmodū. C. de agri. cēſi. ⁊ colo. Scd̓s eſt qn̄ titulus hr̄ in fraudē creditoꝝ. l. j. ff. de his q̄ in frau.cre. Tercius ē qn̄ titulus hr̄ ex emptōe rei fiſcalisſine debita ſolēnitate: nec diſtinguo in iſtis poſſeſſoribus male fidei. Utꝝ res reſtituēda fuerit aliena: puta qꝛ nō trāſiuit in dn̄iū eius: aut fuerit alteri debita: puta qꝛ de iure ciuili trāſiuit in dn̄iū eiꝰ.
ſꝫ tn̄ cū obligatōe reſtōnis. qꝛ qͣlitercūqꝫ tenet̉ fructus reſtituere ẜm diſtinctione p̄dictā vt ptꝫ. l. cūfundus. ff. ſi cer. pe. ⁊. l. indebiti. in pͥn. ff. de cōdi.inde. Et clarius in. l. videamꝰ. §. in fauiana qͦꝫ. ff.de vſu. vbi dicit tex. Nā verbū reſtituas ꝙ ī hacre p̄tor dixit plenā hꝫ ſignificationē. vt fructus qͦꝫreſtituant̉: ⁊ id̓o cū reſtitui p̄tor iuſſerit veluti int̓dicto vn̄ vi. etiā fructꝰ ſunt reſtituēdi. hec ibi. Ergo a fortiori cū deꝰ vel ſacri canones hoc dicūt. Etde hoc vide Pa. in. c. grauis. de reſti. ſpo. Et glo.in. c. nō liceat pape. xij. q. ij.¶ Quid ſi res non ſit lucroſa niſi ex induſtria tm̄.vt ſunt pecunie ⁊ hmōi? ℟. ẜm cōeꝫ opinionē theologoꝝ. vt pꝫ ꝑ Sco. ⁊ Ri. in. iiij. di. xv. ꝙ non tenetur reſtituere lucꝝ ſed ſufficit reſtituat pͥncipaleacceptū. ⁊ hoc tene in ꝯſcīa qͦ ad neceſſitatē qͣꝫuisaliqͥ velint ꝙ etiā teneat̉ reſtituere lucꝝ. vt no. Archi. xiiij. q. iiij. Si qͥs vſuram. No. tn̄ ẜm Sco. etRi. vbi sͣ. ꝙ ſi directe dedit dānū: puta qꝛ fuit neceſſe ꝓpter carentiā talis rei creditorem emere frumentū tꝑe qͦ magis valebat vel reciꝑe ab alio ſubvſuris vel poſſeſſiones diſtrahere ꝓ minori p̄cio⁊ hmōi. ꝙ tenet̉ ſatiſfacere dānū paſſo. Un̄ ꝓ regula no. iſtā diſtinctionē ꝙ aliud ē eſſe cauſatiuūalicuiꝰ effectus ſufficient̓ ⁊ efficacit̓: ita ꝙ ſine eo n̄ſeq̄ret̉. ⁊ talis tenet̉ ad reſtōnē dāni cauſati. Alid̓eſt eē cauſatiuū alicuiꝰ dāni ſꝫ nō ſufficient̓ ⁊ efficaciter ⁊ talis lꝫ peccet: nō tn̄ tenet̉ ad reſtōnē. Quidde expenſis factis in re quā quis poſſidet mala fide. videsͣ. expenſe. §. iij.Preſcriptio an excuſet a reſtōe. vide eodē. §. xlvij⁊ .jͣ. vſucapio.Raptor quō teneat̉. vide sͣ. raptor. §. j. ⁊. ij.¶ Quid de vxore filijs aūt alijs qͥ viuūt de rebusraptoꝝ? ℟. ꝙ aūt talis raptor ꝑ taliū ꝯſumptōnēaut receptionē nō efficit̉ nō ſoluēdo ⁊ tūc dico ẜmAlex. lombar. ꝙ licite de hmōi bonis raptoꝝ pn̄tvinere ⁊ reciꝑe. dūmō nō viuāt de impie acqͥſitisin ſpecie vel numero: puta de oue capone ⁊ hmōiraptis qd̓ ſi ita ſunt mixta ꝙ neſciūt diſcernē tunchabeant in mente ſemꝑ viuere de iuſte acqͥſitis. ⁊ſic licꝫ ẜm p̄dictū Alex. cū quo ꝯcor. Uldericus. ⁊glo. Ray. de talibꝰ aūt impie acqͥſitis qͥ nō trāſeūtin dominiū raptoris nullo mō lꝫ alicui viuere: niſi in caſibꝰ de qͥbus infra dicā qn̄ nō eſt ſoluendo.Si v̓o ex tali ꝯſumptōe efficit̉ nō ſoluēdo: puta qꝛtāta ſunt q̄ dꝫ reſtituere qͣnta oīa q̄ hꝫ. tūc nō licetalicui de talibꝰ viuere: niſi in qͣtuor caſibꝰ. Primꝰqn̄ qͥs agit negociū ſpoliatoꝝ .ſ. inducendo raptores ad reſtōneꝫ. ar. c. qm̄ multos. xj. q. iij. ⁊. c. interalia. de ſen. ex. qd̓ limitat Rod. veꝝ qn̄ ꝯtinue inſtant opportunis horis nō de illis qͥ ſolū ſemel ināno vel bis inſtāt. ⁊ hoc ſiue faciāt in generali p̄dicatione vt p̄dicatores: ſiue ſpāli ꝑſuaſione ſiue ſeqͣtur vtilitas ſiue nō. l. ſꝫ an vltro. ff. de nego. ge. qd̓limito etiā ẜm Directo. titulo de reſtōnibus. veꝝſi ſpes correctōis habeat̉. ⁊ fiat cū tali moderamine ꝙ ꝓpt̓ hoc nō efficiant̉ nō ſoluēdo in totū vel inmagna parte. al̓s nō liceret. ar. ij. q. vj. c. anterioꝝ.Scd̓s qn̄ nec ꝑ el̓oſynaꝫ nec alio mō honeſto pōtneceſſaria vite inuenire. nā neceſſitas non hꝫ legētt ij