Reſtitutio. jͣ.CCXLVIII.

num ꝓximi. quō teneat̉. vide Edificās ꝑ totum.Heres qn̄ tenetur ex delicio defuncti. vide heres§. iiij.Heres quō tenetur ſoluere legata in teſtō minusſolenni facta ibidē. §. v.Heres quō tenetur ex ꝯͣctu vel qͣſi defuncti. §. vjibidem.Heredes qn̄ ſunt plures quō tenent̉ ad debita ⁊legata. ibidē. §. ix.Homicida quō tenetur ad reſtōnē? ℟. ẜm Sco.in. iiij. di. xv. ꝙ tenet̉ totā vitā ſuā expēdere ꝯͣ infideles vel hereticos in ſatiſfactōe occiſi. vel in orationibꝰ ieiunijs ⁊ hmōi. ꝙ ſi nō pōt vel non vulthoc facere: tenet̉ ſaltē ad aliquā reſtōnem arbitrioboni viri ⁊ vltra eā tenet̉ placare leſos qͣntū pōt: ⁊ſi occiſus aliqͦs ſuſtētabat tenet̉ illis ad tātā ſatiſfactionē qͣntā vtilitatē ſiue lucrū occiſus dediſſet: etextimabit ẜm tp̄s qͥ veriſil̓r fuiſſet victurus ⁊ oꝑaturus ſicut extimat. l. hereditatū ꝯputatōnē. ff. adl. fal. ⁊. l. cū hi. §. modus qͦꝫ. ff. de trāſac. Cōſiderabitur gͦ ars quā faciebat: qͣlitas ꝑſone. ⁊ etas et lucrum ꝙ acqͥrebat ⁊ hmōi. vt fiat digna reſtō: ꝙ limito veꝝ: niſi qͥs aliquē occidiſſet qͥ eū aggreſſuseſt ⁊ occidiſſet cā ſue defenſionis. lꝫ aliqͣliter modūexceſſiſſet. qꝛ talis nō ſic ſtricte teneret̉ qꝛ difficillimū eſt iuſtu tꝑare dolorē. Itē niſi qͥs ordine iuſticie int̓feciſſet. Idē dic de vulnerāte aliquē irremediabilit̓: puta abſcindēdo mēbꝝ vel mutilādo ꝙtenet̉ nō ſolū ad placationē leſi ⁊ expēſas in medicos: ſꝫ etiā ad omne lucrū ꝙ potuiſſet acqͥrere. Siaūt vulnerauit remedialit̓ non tenet̉ vltra p̄dictade placatōe ⁊ expēſis: niſi ad lucrū ꝙ ꝑdidit tꝑe infirmitatis ſi fuiſſet lucraturus. His cōcor. Ric. ⁊Landul. in. iiij. ea. di.Horas canonicas clericus nō dicēs quō teneturvide hora. §. viij. et. xj.Hoſpitalarij qn̄ tenētur reſtituere. vide hoſpitale. §. iij.Ieiuniū frangēs an teneatur ad reſtōnē. vide ieiunium. §. xx.Immunitatē frangēs eccleſie quō tenet̉. vide immunitas. §. xx. xxx. xxxj. xxxij. xxxv.xxxvj.Impediēs aliquē a ꝯſecutione alicuiꝰ bn̄ficij: vtꝝteneat̉ ad reſtōnē: puta volebā emere poſſeſſionē⁊ tu īpediuiſti: vel aliqͥs volebat legare mihi autdonare. ⁊ tu obuiaſti et hmōi? ℟. ẜm Ric. in. iiij.di. xv. ꝙ aut talis īpediuit aīo dānificādi ꝓximū:⁊ ſic tenet̉ arbitrio boni viri dānificato: nō tn̄ tātūqͣntū erat illd̓ beneficiū ꝙ nōdū habuerat: maxīeqn̄ al̓s ne hr̄et potuit īpediri. Facit ad hoc inſti. dere. diui. §. illud q̄ſitū. vbi hr̄ ꝙ ſi qͥs beſtiā vulnerauerit ⁊ fugiēs alius eā acceꝑit. ꝙ ſit accipientis. rōibi ponit̉: qꝛ multa accidere potuiſſent ne vulnerans eā hr̄et. Dicit tn̄ Tho. xxij. q. lxij. ꝙ ſi iā eratdeterminatū ꝙ talis tenetur ad eqͥualēs. de qͦ habes sͣ. legatū. j. §. xxxiij. aut fecit aīo cōſulēdi ꝓprievtilitati: ⁊ ſic nō tenet̉ ſi hoc ꝓcurauit ꝑ viā licitā ⁊mō licito. ar. ad. hoc in. l. ij. ff. de no. ope. nūc. et inl. ſi in meo. ff. de aqͣ plu. ar. vn̄ dicit tex. in. l. nēo. ff.de re. iu. nemo dānū facit: niſi qͥ id fac̄ qd̓ face̓ iusnō hꝫ. Fallit hoc ī caſu de qͦ. sͣ. clericꝰ. xiij. §. vij.

Utꝝ īpediēs ruſticuꝫ iniuſte ne oꝑas ſuas exeqͣt̉aut piſcatores vel aucupes a captōe piſciū vl̓ auiūteneat̉ ad reſtōnē. ℟. ꝙ ſic. rō qꝛ qn̄ res ē ad aliqͥddeſtinata naͣliter qͥ ip̄am īiuſte īpedit tenetur ẜmqd̓ no. in. l. j. ff. de in li. iurā. ⁊ in. l. ſi idē. ff. de iuriſ.om. iu. ⁊ ꝑ Bar. in. l. int̓ ſtipulantē. §. ſacr̄a. ff. dever. ob. ⁊ iō qꝛ ruſtico ⁊ venatori aufert̉ ſuus ꝓpriꝰvſus qͥ erat ſui ꝓprij iuris. ⁊ fructꝰ in eoꝝ vſu caſualiter ⁊ qͣſi ſeminalit̓ ꝯtentꝰ: iō tenet̉ ad reſtōꝫ dāniarbitrio boni viri qͥ bonꝰ vir attēdet ſi veriſil̓r talēvtilitatē habuiſſet. ⁊ ſic reſtitui faciet. Si v̓o veriſimilit̓ nō fuiſſet ſecuta: ſic nihil faciet reſtituere ꝙplacet Bar. in. d. §. ſacr̄a. Et de hoc vide. jͣ. vſuraj. §. lxxvij. in fi.Sꝫ qͥd de fodientibꝰ ſemīa agri? ℟. ẜm Rodo. ꝙn̄ tenet̉ ad om̄e qd̓ poterat ꝓuenire ſꝫ ad tātū ſolūqͣntū fructꝰ agri in dubio illo vendi potuiſſent.Incēdiariꝰ quō teneat̉. vide incēdiarius. §. ij.Incēdiū patientibꝰ rapiens res quō tenet̉ vel deſtruens domū. vide ibidē. §. iij. et. iiij.Infideles ſpoliās quō teneatur. vide infidelitas.§. vij.Iniuriator quō tenetur. vide iniuria. §. vj.In qͥſitor qn̄ tenet̉ reſtituere. vide in qͥſitor. §. v.Inſignia aliena aſſumētes quō decipiunt̉ populian teneāt̉ ad reſtōꝫ? ℟. ꝙ ſic. ⁊ illi cuiꝰ inſignia acceperūt. ſi aliqd̓ dānū eſt paſſus ⁊ ppl̓o decepto. ⁊de hoc vides. inſignia ꝑ totū.Inuenta quō ſunt reſtituēda ⁊ qn̄. vide sͣ iuuētaꝑ totū. ⁊ furtū. §. xxix.Iudeus quō tenetur reſtituere lucratū ex officiopublico. vide iudeus. §. xiij. ⁊ vlti.Iudicans ẜm allegata qn̄ tenetur. vide iudicare.§. vij.Iudex petens ſalariū vel aliud quō tenetur. videiudex. §. viij. cū ſeq.Iudex ſi ex negligētia damnificauit quō teneturibidē. §. xxj. ⁊ .xxvij.Iudex ex malicia dās iniuſtā ſnīam vel grauansꝑtes in nō dando ſnīam ⁊ hmōi. vide ibidē.Utꝝ iudices qͥ deputātur a ppl̓is vt iudicent inaliqͥbꝰ cauſis qꝛ credūtur boni viri: lꝫ ſint iudicesignari teneātur ad reſtōnē: ſi ex ignorātia deder̄tiniuſtā ſnīam? ℟. ꝙ ſic. ſi fuerūt in culpa ad inquirendum ꝑitos aut alio mō. Si v̓o de ꝯſilio ꝑitoꝝip̄am dederūt ⁊ bona fide nō tenēt̉: eo qꝛ tales nōꝓfitētur ſe ꝑitos: nec locāt ſe ꝓ iudicibꝰ.Utꝝ iudex qͥ ꝓpt̓ mētū iniuſte iudicauit teneaturad reſtōnē? ℟. ꝙ ſi metꝰ fuit qͥ potuit cadere in cōſtantē viꝝ. ⁊ cū accepit officiū nō credebat veriſil̓rad iſtud venire: lꝫ mortalit̓ peccauerit: tn̄ nō tenet̉ad reſtōnē. Si v̓o non eſt metꝰ qͥ potuit cadere inꝯſtantē viꝝ. vel cū accepit officiū dubitabat de eovel veriſil̓r poterat credē̓. tūc ẜm Bal. in. l. fi. C. d̓pe. iu. qͥ. ma. iudi. tenet̉ ad oē dānū. ij. q. j. ī pͥmis.Quid de iudicibꝰ vel officialibꝰ qͥ occidūt malefactores ſine ſacr̄oꝝ ꝑceptōe. ℟. ꝙ ſi petebāt ea mortaliter peccauer̄t ⁊ aīe ipſoꝝ erūt ꝓ ipſis. cle. j. d̓ pe.⁊ re. Ledens ꝓximū ī ꝑſona aut ī bonis nō a ꝓpoſito: ſꝫ ex aliqͣ culpa quō ⁊ qn̄ teneatur ſiue ꝑ ſe leſerit aut ꝑ ſuos vel ſua aīalia. eſt ſciendū ẜm doet. in