CCXLVI.Reſidere

cum adeat. Aliqn̄ habet ſuꝑiorē de iure ⁊ de factoqꝛ eſt verus dn̄s ⁊ ei obedit̉. ſed tū non expedit creditori eū adire: puta qꝛ expēderet pluſqͣꝫ ſit prīcipale debitū. vel eſt pauꝑ. tunc ẜm Bar. vbi. s. pōt ꝓcedere ſicut. ſi nō haberet ſuꝑiorē eius debitor. ar.l. ſi ſeruos. ff. de pig. ac. ⁊. l. mediterranee. C. de anno. ⁊ tribū. ⁊ ſic pꝫ qn̄ p̄dicta duo nō requiruntur.Terciū ꝙ iudex ꝓprius det ſnīam ſuꝑ negligētia ⁊iuſticie defectu ⁊ cōcedat aucͣtatem rep̄ſaliarū. Limita hoc veꝝ qn̄ nullus inuenit̉ ſuꝑior qui de ciuitate. vel dn̄o negligēte faciat iuſticiā ẜm Guil. ep̄mcōcordienſem: qꝛ ſi inueniret̉ ſuꝑior nō valeret auctoritas iudicis ꝓprij qͦ ad illos qui non ſunt ſue iuriſditōis: ⁊ ita intelligit. c. dn̄s. xxiij. q. ij. ꝙ ciuitasplectēda eſt ꝑ ſuū .ſ. iudicē. ꝯcor. Io. de fant. ⁊ Frāciſcus vercellenſis in. c. vnico. de iureiur. libro. vj.Quartū ꝙ nō excedāt damnū. Quintū ꝙ nō extedat̉ ad clericos vel eccleſiaſticas ꝑſonas. Hec elicio ex Arch. in. d. c. vnico. Sextū ẜm Dir. ti. de pignoribꝰ. ꝙ nō fiant in ꝑſonis: qꝛ iſtud eſt iniquumꝙ in ꝑſona alios ꝓ alio grauet̉: ⁊ ẜm ip̄m nulla cōſuetudo valeret: cū ſit ꝯtraria legibꝰ. C. de ac. ⁊ obli. l ob es alienū. ⁊ aut̓. ibidē. immo ⁊. C. q̄ res pig.obli. poſ. l. qui filios. ⁊ in aut̓. vt nulli iudi. §. qꝛ v̓oet. C. ne vxo. ꝓ ma. l. vlt. ⁊ in aut̓. ibidem ſed oīnoal̓s iſtis nō ꝯcurrētibꝰ qui ipſis rep̄ſalijs vtit̉ quadrupluꝫ reſtituere cogit̉ ⁊ actione ꝓ qua hoc facitcadit: vt in aut̓. ne pignoratōnes fiant q̄ eſt p̄dictaaut̓. ſed oīno.2 ¶ Sed nunquid tenet̉ ad reſtōnem qui aliquid ꝑrepreſalias illicitas exigit ab alio ꝙͣ a ſuo debitore?℟. Archi. in. c. ⁊ ſi pignoratōes. ꝙ ſic. nec aliter ſaluari poterit niſi reſtituat. xiiij. q. vj. ſi res. de vſu. cūtu. de re. iur̄. nō remittit̉. li. vj.3 ¶ Quid de illis qui rep̄ſalias ꝯcedunt cōtra eccleſiaſticas ꝑſonas: aut eorū bona: vide excōicatio. vjcaſu .xxxiij. ⁊ interdictū. iiij. quaſtin fi.¶ Utrū rep̄ſalia ꝯceſſa ꝯͣ: puta florētinos debeat.extendi ad florētinos hn̄tes domiciliū Senis. ℟.ẜm Pa. in. c. qm̄. de offi. or. ꝙ nō. qꝛ odioſa facit qd̓no. Bar. in. l. ꝓnunciatio. ff. de ver. ſig.¶ Utrū ſtatutū poſſit fieri vt quilibet poſſit capiꝓ delicto alterius? ℟. Bart. vbi. sͣ. ꝙ ꝯterras velvillas ſibi nō ſubditas nō pōt: ſꝫ bn̄ ꝯſibi ſubditasvt. C. de oī agro deẜ. l. j. ⁊ valet ſtatutū ꝙ vxor poſſit capi ꝓ viro fallente. vt. l. ſatis. C. in qͥ. ca. pi. velhypo. ta. ꝯͣ. Et ſil̓r filius ꝓ pr̄e. l. fi. C. de pͥuile. etiāſi non ſit heres. Et aduerte hic ꝙ terre cū certis pactis ſubmiſſe ꝓtectioni dn̄oꝝ nō dicunt̉ ſibi ſubdite ſꝫ federate. ⁊ iō ꝯtra eas non valet tale ſtatutumQd̓ no. ꝓ limitatōe ſexte ꝯditiōis in. §. j. dicte.σ ¶ Sed querit̉ an tale ſtatutū poſſit exerceri extraterritoriū ſtatuentis? ℟. Bar. vbi. sͣ. ꝙ ſic pōt agere ꝯtra tales conditione ex ſtatuto: qꝛ actio vbiqꝫ ſequit̉ eos quibꝰ competit: vt. l. fi. C. de p̄ſcrip. long.temp. Qd̓ limita niſi filius ſortiret̉ domicilium alibi anꝙͣ pater rūperet. arg. l. ciues. C. de incol. Sil̓rſi filius eſſet natus poſtqͣꝫ rupit pater eius: qꝛ iuraintelligunt̉ de filio exn̄te tꝑe quo rupit. l. indebitis§. ſi extraneus. ff. de noxa. ⁊. l. ticius. ff. de teſta. mili. Et idem dic qn̄ ſtatutum dicit ꝙ homīes vnius

terre vnus teneat̉ ꝓ alio. Naꝫ ille qui de nouo eſteffectus illius terre non tenet̉ ꝓ debitis antiquis.l. ꝓuidendum. C. de decur. ⁊ qd̓ no. Dy. in. l. incōlam. ff. ad muni. Sil̓r tale ſtatutū intelligit̉ de debitis contractis intra territorium: niſi aliud addatvt. l. cū vnus. §. is qͥ. ff. de bonis aucto. iudi. poſſi.¶ Quid ſi talis qui habuit recurſum ad iudicem 7debitoris ⁊ reportauit iniquam ſnīam? ℟. Bart.vbi. sͣ. ꝙ dꝫ appellarę ⁊ adire iudice appellationisaliter rep̄ſalie non erunt licite vel ſi ꝓhibet̉ appellare: vel nō eſt iudex appellationis: tunc pōt recurrere ad ſuum iudicem.debent clerici in ſuis bn̄fiEſtderccijs. ⁊ de hoc vide. sͣ. Clericus. vij.Mprie eſt id qd̓ prinEſcriptur. ceps ſcribit ad iurꝭconſeruantiā vt qn̄ cōmittit cām decide̓dam inter aliquos ⁊ differt a priuilegioqd̓ eſt contra ius qͣſi priuata lex. iij. diſt. priuilegia.Et etiā differta bn̄ficio. qd̓ ſtricte ſumptuꝫ eſt gr̄aconceſſa p̄ter ius a principe. ⁊ hec eſt q̄ latiſſime interp̄tanda eſt. vt in. c. olim. ⁊ qd̓ ibi not. de ver. ſig.Latiſſime tn̄ reſcriptū accipit̉ ꝓ omnibꝰ iſtis. hecPa. in ℟ica. de reſcrip.¶ Reſcriptum ⁊ ꝓceſſus ꝑ ip̄m reſcriptū habitus īimpetratū ab excōicato ſuꝑ alio qͣꝫ ſuꝑ excōicatōisvel appellationis articulo ipſo iure eſt nullū. c. j. dereſcrip. li. vj.¶ Reſcriptū ꝑpetuat̉ ꝑ ſolā citationē. de reſcript. Zex tenore. ⁊. c. ſiquificauit. in glo.¶ Reſcriptū impetratum tacita veritate: aut ſug­ 3geſta falſitate: vel etiam quocunqꝫ alio tacito vel exp̄ſſo ꝙ ſi tacitum non fuiſſet vel falſe exp̄ſſum papa non ita faciliter conceſſiſſet: non valet eo. ti. ſuꝑlr̄as.¶ Reſcripta non extendunt̉ ad res vel ꝑſonas in 4eis nō ꝯp̄henſas: qm̄ ꝑſonalia ſunt ⁊ ſtricte intelligenda. c. ſignificauit. eo. ti.¶ Reſcriptū nō viciat̉ ꝓpter defectū lr̄e vel ſyllabe 5Secus ſi eſſet ibi falſum latinū. de fide inſtru. c. exꝑte. in tex. ⁊ in glo.¶ Reſcriptū primū tollit̉ ꝑ ſcd̓m poſterius faciēs 6mentionē de primo. Si v̓o nō facit mentionē nonvalet ſcd̓m contra primuꝫ ope exceptionis vt in. c.ex lr̄is. ⁊. c. paſtoralis. de off. deleg. ẜm Gof. in ſumma. eo. ti.¶ Reſcriptum inſeri debet in lr̄is citatiōis ẜm eū. 7dem Goſ. ꝓpter duo. Primo vt citatus ſciat iuriſditionem citantis: aliter non tenet̉ ꝯparere. Scd̓ovt poſſit deliberare.¶ Reſcriptum ꝑdit̉ ꝑ negligentiā impetrātis an­ 8nō elapſo quo vti potuit ⁊ noluit. c. ſi aūt. de reſcri.et. c. plerunqꝫ. qͣꝫuis de iure ciuili duret ꝑ decenniūC. de diuer. reſcrip. l. falſo.¶ Reſcriptū dr̄ falſum impetratū ſine mādato vt ꝯin. c. nō nulli eo. in glo. niſi impetret̉ ab his ꝑſonisa quibꝰ de iure nō exigit̉ mādatū: vt in. d. c. nō nulli. in fi. ⁊. c. ex ꝑte. in fi. e. ff. de ꝓcur. l. ſꝫ ⁊ hec ꝑſone.¶ Per reſcriptū ſedis apl̓ice aut legatorū aliqͥs nō i 9pōt impetrari ꝓ iudice: niſi ille qui eſt in dignitate