Repreſalia

et priuatam et publica pōt ſeꝑari a priuata: ſic pōtꝙͣtum ad priuatā. l. iuriſgentiū. §. ſed ⁊ ſi paciſcat̉.ff. de pac. puta ius dat actionem ꝓ aīali morboſo.tn̄ partes pn̄t paciſci vt nō poſſint agere. facit text.cum ibi not. in. c. cum veniſſent. de inſti. Si v̓o nōpōt ſeꝑari. ſic renūciari non pōt. d. c. cū veniſſent.Si v̓o ſit ſolum in fauorē priuatū: tūc ille in cuiusfauore eſt pōt. dūmodo nō ſit cōtra bonos mores:vel nō inducat ad pctm̄ talis renunciatio: qꝛ nō valeret: vt in. l. alia. §. elegāter. ff. ſol̓. ma. ⁊. l. cōuenireff. de pac. do. Si autē fit ſolū in odiū alterius: tuncſi ceſſat rō illius odij pōt renūciari: vt in. l. fi. C. admace. al̓s non. vt. l. tn̄ ſi. ff. ad mace.5 ¶ Quid ſi aliqͥd ſit introductū in fauorē amborū?℟. ꝙ alter ſine altero renunciare non pōt: vt dicitglo. in. c. ad apl̓icam. de regula. facit. l. qd̓ fauore. ff.de legi. vnde dicit̉ ꝙ in cōi iure potior eſt conditioꝓhibentis. ar. ff. de ſerui. vr. p̄d. l. ꝑ fundum. ff. cōmuni diui. l. ſabinus. ff. de libe. cauſa. l. ij. iij. et. iiij.Si tn̄ aliquid concedit̉ a pluribꝰ ſine vniuerſitati.ſed in fauorem principaliter particularium. ſic bene poſſet quilibet renunciare iuri ſuo. ⁊ ſic loquit̉.c. ad apl̓icam p̄dictum. ⁊. c. dilecti. de foro comꝑet.Fallit hoc in priuilegio. qꝛ licet concernat fauoremtercij pōt impetrans renunciare anteqͣꝫ ſit pn̄tatū.niſi appareat ꝙ concedens ſtatim voluit concedere ius illi tercio. qꝛ cōiter non acquirit̉ niſi in pn̄tatione. l. renunciare. ⁊ qd̓ ibi no. Bart. ff. de donat.Idem dico ꝙ renunciare non pōt ſi fuit conceſſuꝫmotu ꝓprio.g ¶ Utrum exemptus poſſit renunciare exēptioni.vide. sͣ. Exemptus. §. v.7 ¶ Qualiter fienda eſt renūciatio? ℟. ꝙ primo voluntarie. vij. q. j. qͣꝫuis. Itē ſcienter. ⁊ iō qn̄ quis aliqd̓ ius ignorat dꝫ ei notificari vt ant̓. quo op. ep̄os§. igit̉ ordinamus. qꝛ ei ꝙ ignorat renuciari nō p̄t.l. mater. ff. de inoff. teſt. Et hec eſt contra notariosqui ponūt clauſulas renūciationis quas ignorantqui cōtrahūt. ⁊ ꝓpterea tenent̉ eis de dāno ꝙ aliternō incurriſſent: puta qꝛ nō renūciaſſent ſi ſciuiſſēt.Tercio ſine coactōe. qd̓ me. cā. ad audiētiā. Quarto qͦ ad bn̄ficia eccleſiaſtica dꝫ fieri pure ⁊ abſolutede offi. deleg. c. ex ꝑte. el. j. de ſymo. ex inſinuatōne.Unde dans vel remittens vel renunciās aliquidſpūale pacto vel conditōe tꝑali interueniēte ſymoniacus eſt in fi. j. q. j. c. qͣꝫ pio.8 ¶ Sed nunquid ſi renunciat abſolute: tn̄ in mētegerit vt ſibi aliqd̓ tꝑale det̉? ℟. ꝙ ſymoniacus eſt.de ſymo. c. tua. in fi. Uerum eſt ꝙ ſola pnīa abolet̉c. vlti. de ſymo.9 ¶ Utrū quis poſſit renūciare liti ſuꝑ bn̄ficio eccleſiaſtico vel ſpūali aliquo tꝑali ſibi dato? ℟. Pa. inc. cum pridē. de pac. ꝙ nō etiā ſi recipiat illud noīeexpenſarū. qꝛ ſi renunciās habet ius renūciat ſpūali tꝑali dato. ꝙ eſt ſymonia. d. c. ex ꝑte. ⁊ ꝙ ibi notaDicit tn̄. d. Anto. in. c. nō ſine. de arbi. ꝙ valet cōpoſitio aucͣtate ſuꝑioris: vt ꝓ bn̄ficio ꝙ dimittiturdet̉ aliquid tꝑale. c. niſi. de p̄bend̓. Secus ſi fiat auctoritate ꝑtiuꝫ. qꝛ ſic eſſet ſymonia niſi qn̄ habet ortum a iudice: puta qꝛ cōpromiſſum eſt in eo. vel ipſe ſic diffinit. Et licet glo. in. d. c. cum pridem. dicat

non ſufficere niſi interueniat pape confirmatio. tn̄cōiter doc. ibidē tenent cum opi. d. Anto. ꝙ nō requirat̉. ⁊ ibi Pa. ſequit̉.¶ Utrū quis poſſit dare pecuniā alteri vt deſiſtat i oa lite q̄ eſt de re ſpūali? ℟. Pa. in. d. c. cum pridē. ꝙſi fit certus hr̄e ius in illo bn̄ficio. bn̄ p̄t dare aduerſario ſine ſymonia vt deſiſtat vel ne litem moueat.Si v̓o nō ſit certus ſed dubitat: tunc non pōt necexcuſat auctoritas pape in bn̄ficio. ꝙ annexā habꝫptātem clauium. qꝛ videt̉ data pecunia ꝓ illa ptāte ſpūali. facit. d. c. ex ꝑte in ſil̓i. ⁊ qd̓ no. j. q. iij. ſaluator. ⁊. c. ex multis. In alijs autē bn̄ficijs bn̄ excuſaret auctoritas pape cū talis ſymonia fit de iure poſitiuo ẜm glo. in. d. c. cum pridem. Qd̓ nota qꝛ pauci aduertunt hodie. Poſſet tn̄ iudex ꝓ bono pacisex officio ſuo componere partes vt habens ius inbn̄ficio det aliquid nō habenti ius ẜm formā. c. niſi. de p̄ben. ẜm Pa. in. c. ſuꝑ eo. de tranſac.¶ Quid de illo qui expectans ꝓxime vacaturam i iprimā in aliqua eccleſia renunciat ꝓprie tenui vt p̄cludat̉ via alteri expectanti? ℟. ꝙ ꝑ hoc non impedit primū expectantē ſi hoc pōt ꝓbari. Si v̓o pinguius reſignanti conferat̉ eo ipſo detegit̉ fraus etcarebit habita quā reſignauit. ⁊ ambita de renun.c. ſi te. li. vj.¶ Utrum renunciatio iuris futuri valeat? ℟. ꝙ ſi i 2ius futurū apparet ſic valet. ſi aūt non apparet adhuc nō valet. qꝛ pacta nō referunt̉ ad ea q̄ apparere pn̄t. vt in. l. j. lege. ⁊ alijs cōcor. ibi poſitis in glo.ff. de contrahen. emp. ⁊ ꝙ nō eſt renūciari nō pōt.l. tres fratres. ff. de pac. Sed de hoc vide Bart. inl. condictionis. C. de pac. qꝛ parum ad nos.¶ Quid faciat p̄latus qui bn̄ficium habet ꝑ ſymo i 3niam. vel al̓s intruſus eſt? ℟. ꝙ tenet̉ renunciare.et ſi ep̄s eſt ⁊ ē in articulo mortꝭ. nec p̄t adire papānon tn̄ debet dimittere poſſeſſionem quā de factohabet ſine licentia pape: ſed abſtineat a ꝑceptionefructuum excepta ſtricta neceſſitate vite. ⁊ queratꝙͣcito poterit reſignare. Et de hoc vide. Ber. Inno. ⁊ Hoſtiē. de renun. niſi cum pridem. ⁊ Archi.vij. q. j. eum qui.dicit̉ rerū aliarū geneMPreſallaralis retentio auctoritate pͥncipis vel ciuitatis ꝓ recōpēſatōedāni dati indulta. elicit̉ ex. c. dn̄s. xxiij.q. ij. ⁊ eſt qn̄ vnus de vno dn̄io nō valēs conſequiius contra aliqueꝫ de alio dn̄io retinet res oīm quiſunt ſub tali dn̄io ꝓ ſatiſfactione.¶ Utrum ſint licite? ℟. ꝙ ſic qn̄ iſta interueniuntīPrimū ꝙ dn̄s vel ciuitas requirat̉ vt emēdet qd̓ aſuis improbe factū eſt. Scd̓m ꝙ cōſtet de negligētia iuſticie adminiſtrāde. Aduerte hic ẜm Bar. intractatu de rep̄ſalijs. ꝙ aliqn̄ ſuꝑiorē habet ille quidꝫ dare de iure ſꝫ nō de facto: vtputa qꝛ nō obedit̉ei ſicut imꝑatori. ⁊ tūc nō eſt neceſſe adire ſuꝑiorē.Aliqn̄ habet ſuꝑiorē de facto ſed nō de iure: vtputa qꝛ tyrānus eſt dn̄s. ⁊ ſi fuit electus ex timore velꝑ vim. et habet̉ cōiter ꝓ dn̄o. ſic valent q̄ facit ẜmInno. in. c. nihil. de elec. ⁊ ſic dꝫ adiri. Si v̓o nō fuit electus ſed ꝑ vim occupat dn̄ium. ⁊ habet̉ cōiterꝓ tyrāno. ſic cū nō valeat qd̓ facit nō eſt neceſſe vt