acquiren. poſſeſſ. quia in ſacramentis requirit̉ tactus corporalis. vt pꝫ in baptiſmo. vnctōe ⁊ hmōiEt hoc pꝫ in paſtorali. ſecus dicūt quidā de impoſitione manuū. qꝛ nō reqͥrit̉ tactus. ſꝫ Goſ. ⁊ Ho.tenēt ꝙ ſimiliter eſt neceſſarius. ꝑ. c. fi. de ſacra. nōiteran. Ego teneo ꝙ lꝫ in impoſitione manuū nōtangat ꝙ nō ſit aliqͥd ſupplendū. Et ſimilit̓ in inſtrumētis in quibꝰ caracter ex eoꝝ traditione nonimprimit̉: ſꝫ ſufficit porrectio. licet ſit meliꝰ tangereSecus in traditōne inſtrumētoꝝ. ex qua caracterimprimitur.¶ Sed nunqͥd oportet tangat ambabus manibꝰItē omnia. puta patenā ſimul cuꝫ calice ⁊ hmōi?℟. ꝙ nō credo. ſꝫ ſufficit ſolū tangat modicū quidalicuius rei que nullum intermediuꝫ diſcontinuans habeat ad totum. ar. c. vnici. de conſe. eccleſieli. vj.i i ¶ Utrū ſufficiat traditio euangelioꝝ ꝓ libro exorciſmoꝝ. vel ſuꝑ pelliciū ꝓ dalmatica et hmōi? ℟.ꝙ nō. niſi in eodem libro continerent̉ oīa ſimul. ⁊tūc haberet intētionē tradendi illū libꝝ qui ꝑtinetad illum ordinē.i2 ¶ Quid ſi ep̄us facit actus ⁊ alius dicit verba velecōtrario? ℟. nihil valet. qꝛ ſacramēta ſunt vnitatis que diuidi non pn̄t. de con. diſt. ij. qꝛ paſſus. etxxiiij. q. j. loquit̉. Fallit hoc in minoribꝰ ordinibusvt dictū eſt.i z ¶ Utꝝ requirat̉ neceſſario exp̄ſſio verboꝝ cū traditione inſtr̄i? ℟. ẜm Inno. in. c. p̄ſbyter. de ſa. nōite. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi pars illius orōnis ſit dimiſſa a capite eſt inchoanda. ⁊ bene quia materia cuiuſlibetſacramēti eſt inſtrumēti traditio. forma v̓o eſt expreſſio verboꝝ.14 ¶ Quid ſi aliqͥd ſit omiſſum? ℟. ꝙ ſi omiſſum ſitde neceſſitate ſeu ſubſtātia ordinis ſic totuꝫ eſt iterandū. Si v̓o nō ſit niſi de bene eſſe. vt ea que nōſunt de neceſſitate: ſic in alia ordinatione eſt ſupplendū. ⁊ ab eodē qui pͥus ordinauerat ſi pōt ⁊ nōab alio. ẜm Inno. vbi sͣ. Niſi qn̄ pͥmꝰ nō pōt ꝑficere: nec ante ſuppletionē pōt exeqͥ ea q̄ ſunt illiusordinis. ar. lij. di. ſollicitudo. hec ex Inno. ⁊ Ho. ⁊Goſ. in. d. c. p̄ſbyter. nec poterit talis ſuppletio fieri niſi tꝑe debito ad ordinatōes tenēdas. ar. p̄fati.ca. ſollicitudo.¶ Sed quō ſupplebitur qn̄ aliquid eſt omiſſum?℟. ſi erat de ſubſtantia vel dubiū. an ſit de ſubſtātia ẜm Inno. vbi sͣ. totū replicabit̉. Si v̓o certumeſt ꝙ nō erat de ſubſtantia tunc indutus qn̄ ordines dant̉ veniet ⁊ accipiet qd̓ eſt omiſſum ſolum.Propterea qͥ nō habuit impoſitioneꝫ manuū ẜmHo. ſolūmodo eā accipiet. quia ẜm eū non eſt deſubſtātia. vt dictū eſt. Et ſi qͥs p̄ſbyter in ſua ordinatione habuiſſet īpoſitionē manuū. ſꝫ nō fuiſſētdicta p̄dicta verba. accipe ſpūm ſanctū ⁊cͣ. ſed aliaẜm aliqua paſtoralia ep̄oꝝ: tunc nihil iterandū eſtvel ſupplendū.1 6 ¶ Utrū in collatione ordinū conferat̉ gr̄a gratūfaciens? ℟. Ri. in quarto. diſ. xxiiij. ꝙ ſic ſi ſuſcipiatur digne.7 ¶ Utrū caracter vnius ordinis de neceſſitate preſupponat caracterē alterius ordinis. ℟. ꝙ nō ẜm

Ordo. ij.

cōmuniter docto. in quarto di. xxiiij. Sed quo adexecutionē ſic. de quo dic vt sͣ. Irregularitas pͥmo§. xxxvj.¶ Utrū ordo liberet a fortuna ẜuili? ℟. ꝙ ſic ep̄atus vel ſacerdotiū ſiue ſit ſeruilis vel aſcripticia velcui ialis. xlv. di. ſeruus ſi ſciente.a quo poteſt dari. ℟. ẜmAdo. . Ho. in. c. cū cōtingat deo 7eta. et qͣli. et ſequit̉ Pa. in. c. quanto. deconſue. ꝙ pͥma tonſura q̄ clericatus dr̄.vel pſalmiſtatus qͥ idē ſunt pōt dari a qͦcunqꝫ ſacerdote parochiali ſuis ſubiectis. Et iſtud tꝫ Hugo. Ray. Io. Inno. ⁊ etiā Archi. in. c. nullus ep̄sde tēpo. or. li. vj. Goffre. tenet ꝙ nō pōt. Et ſic videtur habere vſus eccleſie romane. Ego cum Io.an. in. d. c. cuꝫ cōtingat. dico ꝙ ſi hꝫ ſupra laicū qͣſiep̄alem iuriſditione pōt. c. abbates. de p̓ui. lib̓. vj.ſi nō habet ſic nō pōt. Et hoc ſequit̉ do. Anto. ind. c. cū cōtingat. Abbas v̓o ſi eſt p̄ſbyter. ⁊ ab ep̄obenedictꝰ vel recuſatus benedici poteſt dare tresordines minores .ſ. clericatum vel primā tonſurā.hoſtiariatū. ⁊ lectoratum in ſuo monaſterio ⁊ ſuismonachis: ſeu illis qui vt efficiant̉ monachi illucacceſſerunt. ⁊ etiaꝫ ſecularibꝰ omnibꝰ ſuper quibꝰhabet quaſi ep̄alem iuriſditionē. lxxj. diſt. c. j. et. ij.Et etiā in alio monaſterio poteſt eos cōferre ſi eſtinuitatus ab eoꝝ abbate. ⁊ illud monaſteriū ſit exemptum. al̓s no. ar. lxix. diſt. c. j. Tenet tamē Io.lxix. diſt. §. j. et. c. j. ꝙ hodie abbas prefatus poteſtetiam dare alios duos minores .ſ. exorciſtatum etacolitatum. Et hoc ſequit̉ Hoſtiē. ⁊ do. Anto. ind. c. cū contingat. de hoc no. in. c. Abbates. de priuil̓. i. vj. Epiſcopus v̓o poteſt dare omnes ordines omnibus de ſuadioceſi oriundis: aut qͥ in ſuadioceſi habent domicilium vel beneficium: aut delicentia epiſcopi cuius eſt ſubditus ordinandus.Uel capituli ſede vacāte vel vicarij generalis epiſcopo in remotis agente. vel ſui prelati ſi ſunt religioſi exempti. hec no. in. c. nullus. de tempo. ordi.libro. vj.¶ Sed quid ſi ſacerdos vel ep̄s aut abbas ordīat ialiquē nō ſibi ſubditū. vt ſupra dictum eſt? ℟. ẜmInno. in. c. j. de ſupplen. negli. p̄la. ꝙ nihilominꝰcaracter confert̉. ar. ix. q. ij. lugdunenſis. De penav̓o tā ordinātis qͣꝫ ordinati. vide sͣ. Irregularitaspͥmo. §. xxxij.¶ Utrū papa poſſit dare licentiā nō epiſcopo cō­ 2ferendi ordines ſacros? ℟. Inno. in. c. quanto deconſuetudine ꝙ ſic. dūmodo ille cui datur talis licentia habeat ipſos ordines: quos alteri vult dareal̓s non.¶ Utrū ep̄s qui reſignauit ep̄atui vel degradatꝰ 3hereticus. aut excōicatus eſt conferre poſſit ordines? ℟. ẜm Ric. vbi sͣ. diſt. xxv. ꝙ ſi fuit legitimeep̄s ordinatus. ⁊ confert ordines et caracter impͥmitur. ſꝫ nō executio. ⁊ de hoc vide ſupra Irregularitas j. §. xxx. et. xxxj. mortaliter tamen peccantſcienter a talibus ordinē ſuſcipientes ẜm eundemRicar. vbi ſupra. Et ſimiliter ſupradicti ordinantes niſi in caſu. de quo ſupra Irregularitas pͥmo§. xxxj.