Gratio.CCXIIII.

licet poſtea mens euaget̉: niſi talis euagatio interrumpat primā intentionē ꝑ contrariā intentionēſic eſt meritoria ⁊ impetratiua orō vocalis ſine attentione ꝑ virtutē prime intētionis. ſicut cū quisꝑ bonā intētionē incipit ꝑegrinari vel elemoſynādare: totū ſequens eſt meritoriū v̓tute intētionispͥme. qͣꝫuis ceſſet ſua intentio actualis. Sed talisorō ſine attētione nō hꝫ terciā efficatiā .ſ. ſpūaliterreficiendi orantē niſi qͣꝫdiu eā cōcomitat̉ attentioactualis. Et ſic intelligit̉ illud pͥme Coꝝ. xiiij. Siorem lingua. ⁊ ſpūs meus nō orat mens mea ſinefructu eſt .ſ. ſpūalis refectionis.¶ Sed qn̄ dicet̉ ꝑ euagationē interuenire ꝯͣriamintētionē? ℟. licet Ric. nō declaret. Dic ꝙ tūc qn̄bō voluntarie alia cogitat nō ꝑtinētia ad orōnemEt de hoc videsͣ. Hore. §. xxvj. Et quō eſt pctm̄Unde dicit Cipri. de orōne dn̄ica. Quō audiri tea deo poſtulas: cū ipſe te nō audias. Et Ber. cauſamur nobis deeſſe grām. ſꝫ iuſtius ipſa gr̄a conquerit̉ nōnullos deeſſe ſibi: Et Caſſianꝰ. Nunqͣꝫorat quiſqͥs etiā flexis genibꝰ. ſi vagatione diſtrahitur. Propterea dicit Cypri. Nihil aliud cogitetalius qͣꝫ id ſolū qd̓ p̄catur. Facit de cōſe. diſt. j. c. qn̄autē. ⁊ diſt. v. nunqͣꝫ. Et eſt etiā aduertendū ꝙ triplex pōt applicari intētio orōni vocali .ſ. aut applicando eā ad verba que dicunt̉. aut ad illud quodpetitur. aut ad illū cui oratio porrigit̉ ⁊ qͦcūqꝫ iſtoꝝmodoꝝ adſit intētio nō eſt inefficax oro ad ſatiſfaciendū. Et ego dico nec ad impetrandū vel reficiendū. Sed ſcd̓a intentio melior eſt qͣꝫ pͥma ⁊ terciaqͣꝫ ſecunda. Unde Hugo de v̓tute orandi. Purainquit oratio eſt qn̄ ex abundantia deuotionis itamens accendit̉. vt cū ſe ad deū poſtulandū cōuertitur pͦ amoris eius magnitudine etiā petitionisſue obliuiſcat̉. Nam aliqn̄ nimia attentio ad verba poſſet eſſe impeditiua orōnis .ſ. qn̄ hō vult nimis in ꝑticulari cogitare de verbis. qꝛ ẜm ph̓m. ij.topicoꝝ. Non poſſumꝰ multa cogitare ſimul. vn̄ſufficit ꝙ pͥma intētio ſit talis ꝙ ſufficiat ad integram informationē verboꝝ. Et ideo Hugo vbiſupra dicit. Oratio ꝑfecta eſſe omnino nequit ſi eāmeditatio nō concomitet̉ aut p̄cedat. His omnibus cōcor. Tho. vbi ſupra. De hoc vide Hore§ xxvj.12 ¶ Quinto requirit orō ꝙ vtilia ad ſalutē petat etſic eſt petere iuſte.i 3 ¶ Utrū ſit aliqd̓ determinate petendū in orōne?℟. ẜm Ri. vbi ſupra. q. iiij. Quedā ſunt quibꝰ nōpoſſumꝰ male vti. ſicut v̓tutes. gr̄a et gloria. ⁊ taliadeterminate petēda ſunt in or̄one. Quedā ſunt qͥbus poſſumꝰ vti bene ⁊ male. ſicut habere diuitias. filios. vxorē et hmōi. ⁊ talia nō ſunt determinate petēda in orōne. ſꝫ ſub cōditōe .ſ. ſi deus p̄uidetilla ad ſalutem nr̄am vtilia. Quedā ſunt quibꝰ vtibene nō poſſumꝰ. ſicut pctīs ⁊ hmōi malis. ⁊ talianō ſunt a deo petēda in orōne.14 ¶ Sed cur aliqͥd petimꝰ cū deus ſciat qͣ indigemꝰ℟. ẜm ꝙ dicit Aug. in epl̓a ad ꝓbā. Ille qͥ nouitquid nobis neceſſariū ſit pͥuſꝙͣ petimꝰ nō voluntatem noſtrā vult ſibi ꝑ petitionē nr̄am innoteſcere. quia eā nō pōt ignorare. ſꝫ vult exercere in om-

nibus deſideriū noſtrū quo poſſumus capere qd̓ipſe p̄parat dare. hinc et Gre. xxiij. q. iiij. Obtineriinquit nequaꝙͣ poſſunt. que p̄deſtinata non fuerunt. ſꝫ ea q̄ ſancti viri orando efficiūt ita p̄deſtinata ſunt vt p̄cibus obtineant̉. ergo nō oramꝰ vt deꝰaliqͥd ſciat vel vt eū inuitemꝰ. ſꝫ vt obtineamꝰ qd̓voluit p̄cibus obtineamus.¶ Sexto ꝙ cōſtanter fundatꝰ in fide petat. vndeˡ FIaco .j. poſtulet aūt in fide nihil heſitans.¶ Septimo ꝙ petat ꝑſeueranter.¶ Utrū oratio ſit ſemꝑ meritoria? ℟. ẜm Ri. vbiſupra ꝙ nō. quia merito debet̉ merces ẜm iuſticiā⁊ ideo orō facta in peccato mortali non eſt meritoria ꝓprie loquēdo de merito. Addo etiā ꝙ non eſtmeritoria ꝙͣuis nō fiat in pctō mortali. ſi nō adſitdebita attentio ſaltē actualis in pͥn. ẜm cōmuneꝫopinionē Theolo. in. ij. di. xlj. Si tn̄ talis attentioadeſt erit meritoria niſi interrūpat̉ vel niſi in oratione neceſſaria. puta in officio reſpectu clericoruꝫſit notabilis negligentia in reprimendo vagationes. quia ſic eſſet peccatum. de quo ſupra Hore§. xxvj.¶ Ad quid valet orō ſiue de eius effectu? ℟. ꝙ va 18let ad vincendas tēptationes. Un̄ Hiero. ſuperMath̓. xiiij. in tēptationē intrat qͥ orare negligit.Scd̓o ad augmentanda merita. Tercio valet adimpetrādū poſtulata. vt pꝫ ex ſupradictis. Quarto valet ad vincendos hoſtes. .xxxvj. di. c. vltīo. deMoyſe qͥ orans vincebat hoſtes. Quinto ad ſecretoꝝ diuinoꝝ reuelatōnē. viij. q. j. ſi ergo. Sextoad celeſtiū deguſtationē. vnde ſine ipſa nō guſtantur diuina.¶ Utrū ſemꝑ exaudiat̉? ℟. ẜm Ri. vbi sͣ. q. vij. 19ꝙ ſi fit ꝓ ſe ⁊ debito mō ſemꝑ exaudit̉. ſꝫ nō ſemꝑſtatim: ſꝫ ꝓ illo tꝑe quo diuina miſericordia cōſpicit exauditionē vtiliorē eſſe omnibꝰ penſatis. Autſi ꝓ alijs. ⁊ ſic nō ſemꝑ exaudit̉. Aug. omel̓. cij. ſuꝑIo. dicit Exaudiunt oēs ſancti ꝓ ipſis nō autē ꝓomnibꝰ exaudiunt̉. Subdit tn̄ quanto dignioresfuerint orantes ꝓ populo: tanto facilius in neceſſitatibus ꝓ quibꝰ clamāt exaudiunt̉. Hoc em̄ nonꝓuenit ex defectu orōnis. vt nō exaudiat̉ pro alioorans debito modo. ſꝫ ꝓpter indiſpoſitionē illiusꝓ quo orat̉. qꝛ obſtinatꝰ forte eſt. vnde Rabanusſuꝑ Math̓. xxj. Quotienſcūqꝫ orantes nō exaudimur. ideo fit quia ꝯͣ auxiliū noſtre ſalutis petimꝰ:vel quia eoꝝ ꝓ quibꝰ petimꝰ ꝑuerſitas ne impetremus obſiſtit. vel in futuꝝ petitōnis differt̉ effectꝰvt deſideria creſcant ⁊ ꝑfectius gaudia capiant q̄requirūt. Hec ille.¶ Utrū oratio ſit in p̄cepto ita ꝙ quilibet teneat̉ 20℟. ẜm Uldericū ꝙ ſic ad orōnē mentalē. Et egodico ꝙ etiā ad vocalem tenent̉ imperfecti ⁊ cōmunes hoīes. qꝛ mentalē orōnem nō poſſent habereſine vocali. ⁊ ꝙ oratio ſit de p̄cepto omnibꝰ. Probo rōne ſic. Hō tenet̉ de iure naturali ad omniailla que recta rō dictat nō poſſe ſine ipſis ſalutemconſequi patet ea neceſſitate qͣ quis vult aliquidea neceſſitate vult illud ſine quo tale quid nō pōthabere. ij. ph̓oꝝ. Finis imponit neceſſitatem hisque ſunt ad finē. l. oratio. ff. de ſpon. ſꝫ homo nonnn iij