PratioCCXIII.

ei qͣꝫ interp̄tationi pape. vt dicit glo. xx. di. c. j. cumhoc potius ſpectet ad eccleſiam vniuerſalem qͣꝫ adpriuatā perſonā. Quod quidē dictū eſt mirabile ⁊valde dubito cū ad papā ꝑtineat ius diuinū int̓p̄tari vt ſupra dictū eſt. Sed pōt dici ꝙ verū dicitglo. p̄fata qn̄ papa diceret cōtra auctoritateꝫ iurisdiuini expreſſe. ſꝫ qn̄ interp̄tando vel declarandodicit: ſic p̄ponit̉ omnibꝰ. Et ſic intellige glo. in. ca.hec eſt fides. xxiiij. q. j.2 ¶ Utrū ſequens opinionē doctoꝝ non ſubtiliterinueſtigatā que poſtmoduꝫ apparet falſa excuſet̉a peccato? ℟. Pa. in. c. capellanus. de ferijs ꝙ ſic.qͣꝫdiu nō apparuerit falſa. Facit glo. iuncto tex. inc. vnico de poſtu. p̄la. li. vj. et in. c. fi. de ſpon. duo.et in. ca. cū venerabilis. de conſue. facit. l. regula. etquod ibi notat̉. ff. de iur̄. ⁊ fac. igno. et quod notatInno. in. c. per tuas. el. ij. de ſimo. ⁊ glo. Goffre. etTancre. in. d. c. capellanus. noͣ. Oldra. in. l. queſitum. §. j. ff. de fun. inſtruc. inſtru. qꝫ le. ꝙ ſequensopinionē ſui doctoris excuſatur ab impenſione expenſarū. quia ꝓbabiliter quis ſequit̉ opionem ſuidoctoris. l. dicere. §. vnde videndum. ff. de arbi.Iſtud tamē limita verū in his que nō ſunt cōtradei p̄cepta. et. l. naturalem inſertā mentibꝰ hominum: quorum ignorantia neminē excuſat. de quodic̄. vt sͣ. Ignorantia. Nec ob. p̄dictis illud. c. iuuenis de ſpon. vbi dicit̉ ꝙ in dubijs tutior pars ēeligenda. et Eccleſiaſtici. iij. qui amat periculū peribit in illo. ergo videt̉ ſe exponere periculo qui indiuerſitate opinionū nō elegit tutiorem. quia hocverū eſſet qn̄ ꝓprie dubium eſt: ſꝫ qn̄ eſt opinio ſecus eſt. quia nec tunc ſumus in dubio: nec conſequenter exponit ſe quis periculo. qd̓ bene no. Itēnec ob. etiā illud Aug. de pe. di. vij. ſi quis. vbi dicit dimitte incertū et tene certū. quia alia eſt certitudo in moralibus: alia in naturalibꝰ. Proptereadicit ph̓us pͥmo ethicoꝝ ꝙ diſciplinati eſt in vnaquaqꝫ re certitudinē querere iuxta exigentiā materie. eque em̄ vicioſum eſt ꝑ ſuadentē querere mathematicū et moralē demonſtrationē. Non enimcōſurgit certitudo moralis ex euidentia demōſtrationis. ſꝫ ex ꝓbabilibus cōiecturis groſſis et figuralibus magis ad vnā partē qͣꝫ ad aliam ſe habentibus. Dicit autē ꝓbabile qd̓ pluribus ⁊ maximeſapientibus apparet verū. nā ſi Ioachim nō fuithereticus: licet tenuerit falſum cōtra fidē. vt patetin ca. dānamus. de ſumma tri. ⁊ fi. ca. quia ab eccleſia talis articulus nōdum erat dānatus. multomagis excuſatur quis ſequēdo opinionē doctorꝭ:qn̄ talis opinio ab eccleſia nō eſt reprobata cuꝫ talivoluntate: ꝙ ſi nō crederet verā non ei adhereret:certe in iſto nō poteſt eſſe cōtemptus. ⁊ ſic nec peccatum inobedientie. ⁊ ergo tenet certū ſibi certitudine morali. ⁊ dimittit dubium ſibi .ſ. opinionemcontrariam.ẜm. S. Bona. in qͣrto. di.AAllO xv. parte. ij. ar. j. q. iiij. accio pitur cōmuniſſime ẜm ꝙ comp̄henditomnē actuꝫ bonū. ſicut accipit glo. j. adTheſſa. v. Non ceſſat orare qui nō ceſſat bene facere. Accipitur ſcd̓o cōmuniter ẜm ꝙ comp̄hen-

dit omnē actū contēplatiue relatum ad deū. Accipitur etiā ꝓprie oratio ẜm ꝙ eſt aſcenſus mētis indeum ad aliquid deguſtandū vel impetrandumvel exoluendū. Et iſto modo accepta diuerſimode diffinit̉. vt patet ꝑ Ho. in ſumma. ti. de penis.et Io. an. in Cle. vnica de reli. ⁊ ve. ſan. Unde ẜmAug. in li. de verbis dn̄i. Oratio eſt quedā petitioet alibi dicit. Oratio eſt pius mētis affectus directus in deū: et plerūqꝫ ne pigritet̉ in vocē ꝓrumpens. Facit ad hoc de conſe. di. j. c. quando autemUel ẜm Damaſ. li. xxiij. Oratio eſt aſcenſus mentis in deum. vel petitio decentiū. facit. c. fi. xx. diſt.Uel oratio ẜm Ray. eſt cōgeries vocū ad aliquidimpetrandū in deuꝫ tendentiū. Uel ẜm Hugo.de ſancto Uictore. Oratio eſt deuotio quedam excōpunctione ꝓcedens. He em̄ deſcriptiones orationi cōueniunt ẜm diuerſos eius effectus. ⁊ ꝓpterea oratio aliqn̄ dicit̉ oratio noīe ꝓprio. ⁊ hoc fit qn̄mens noſtra aſcendit in deuꝫ vel per quā aliquiddeo vouet̉ vel offert̉. ⁊ ſic ei competit diffinitio. ij.Aug. et pͥma Damaſ. Aliqn̄ dicit̉ obſecratio quaquis ꝓ cōmiſſis veniā dep̄catur. ⁊ alia expedientia ad ſalutē petit. et ſic ei conuenit pͥma diffinitioAug. et. ij. Damaſ. et alia Ray. Dicit̉ tercio poſtulatio. ⁊ hoc eſt qn̄ quis cōſtitutus in feruore ſpūset charitatis fraterne etiam pro ſalute alioꝝ orat ⁊petit. Quarto dicit̉ gratiarūactio ꝑ quā quis recolendo beneficia dei tam p̄terita ꝙͣ p̄ſentia ⁊ futuratotus indeū attractus quoddā ſpiritu cōpunctionis regratiando deo totus fit illi deuotus. et ſic eicōpetit diffinitio. Hugo. Et de iſtꝭ dicit̉ pͥme adThimo. ij.¶ Utrū oratio ſit virtus latrie? ℟. ẜm Ri. in. iiij. idi. xv. ar. iiij. q. ij. ꝙ ſic. inquantū qͥs orat deum vtſibi exhibeat honorem in recognitionē ſummi dominij. cū latria nō ſit aliud niſi exhibitio honoristeſtificantis in eo cui exhibet̉ ſummū dominium.Inquantū v̓o quis orat deuꝫ. vt ꝑ hoc ſatiſfaciatde peccatis ſuis vel aliorum. ſic eſt actus pnīe. necmirū qꝛ in genere actuū moꝝ idē actus ex fine ſortitur diuerſas ſpēs. vt ptꝫ in. v. ethicoꝝ. c. iiij. vbimechās ꝓpter lucrū eſt auarus ⁊ ꝓpter cōcupiſcentiam eſt luxurioſus.¶ Quis eſt orandus vtrū ſolus deus? ℟. ẜm Ri.vbi sͣ. q. iij. ꝙ dupliciter quis poteſt porrigere alteri p̄ces. aut vt tanqͣꝫ ꝑ ipſum implende. aut vttanqͣꝫ ꝑ eius impetrationē adimpleantur. Primomodo ſolus deus eſt orandus. quia illa bona queprincipaliter ſunt petenda .ſ. gratia ⁊ ſalus vel quenobis deſeruiunt ad eoꝝ acquiſitioneꝫ a ſolo deodantur. nec ab alio dari poſſunt tali modo. ſcꝫ adacquiſitionē glorie et gratie. Scd̓o modo orandiſunt ſancti qui a deo impetrant exauditionē orationis noſtre. Unde Apocal̓. viij. dicit̉. Aſcenditfumus aromatu de orationibꝰ ſanctoꝝ de manuangeli coram deo. maxime glorioſa virgo Mariaſuper ceteros eſt: oranda iſto ſecundo modo. quiaplus valet ꝙͣ ceteri omnes ceteris paribꝰ. Et propterea cum oramus deum vel xp̄m dicimus miſerere: vel da nobis. ſꝫ cū oramꝰ ſanctos dicimꝰ oratepro nobis.nn ij