.CCVI.Rulier

eſt ſufficiens pena ꝓ omnibꝰ peccatis venialibꝰ. etforte ꝓ magna parte pene debite ꝓ mortalibꝰ. Exquo infert̉ ⁊ ꝙ multo magis eſt ſatiſfactoria morsque infligit̉ alicui etiā ꝓ peccato ſuo ſi voluntarieet patienter ſuſtineat̉.z ¶ Utrum mortuus reſuſcitatus reſtituat̉ in integrum? ℟. vt elicit̉ ꝑ glo. ⁊ Arch. in. c. ij. xxxij. q. vijet ꝑ Io. an. ⁊ Pa. in. c. fraternitatis: de fri. ⁊ male.poſt Uin. ⁊ Ber. brix. ꝙ quo ad ea que imprimūt̉in anima nō ꝑdidit ⁊ ideo non reſtituit̉. Unde ſacerdos reſuſcitatus nō reordinat̉ nec baptizatus ⁊hmōi. Io. an. idem ſentit etiam in ꝓfeſſione. licetcaracter non imprimat̉. qꝛ obligatio acquirit̉ deoqui non morit̉. c. fi. de condi. appo. Sed Pa. tenetcōtrarium in hoc. qꝛ talis obligatio eſt reſtricta adtp̄s ꝓpterea ꝓfitentes dicunt. toto tꝑe vite mee ꝓmitto ⁊cͣ. Et hoc credo verius ⁊ opinio Io. an. militaret qn̄ quis ſimpliciter ꝓmitteret ſaluare talemregulam. In alijs autē in quibus nec caracter imprimit̉. ſed adherent corpori. Io. an. dicit ꝙ non reſtituit̉ nec recuperat. qꝛ actio ſemel extincta non reuiuiſcit. c. ex tranſmiſſa. de renun. Sed glo. in. l. exhis. ff. de legi. ⁊ in. l. ſeruus effectus. ff. de acti. ⁊ obligat̉. tenet ꝙ recuperet indiſtincte. Unde dicit ꝙrumpet teſtamentum qd̓ ante fecerat et recuperatbona. Archi. vbi ſupra tenet ꝙ reſtituit̉ quaſi iurepoſtliminij. Et ideꝫ tenet Io. de fant. ⁊ bene. Rō.qꝛ ſi reſtitutio principis in integrum refert̉ ad oīa.l. j. C. de ſen. paſ. ij. q. iij. quotiēs. in fi. ergo fortiusreſtitutio dei. Sed tu dic ꝙ ſicut non extinguiturobligatio illius qui ꝓmiſit nauem alienam. ſed ſolum ceſſat ꝙͣuis dn̄s nauem deſtruat animo reꝑarandi eam ex eiſdem lignis qꝛ eadem nauis cenſet̉vt in. l. qui res ſuas. §. aream ꝓmiſiſti. ff. de ſolū.Sic in ꝓpoſito quia dn̄s diſſoluit talem animo vtpoſtea ex eiſdeꝫ pulueribus reſuſcitaret. Et opiniocontraria poſſet ſeruari qn̄ fuiſſet morte reſolutusnon animo reſtaurandi. qꝛ tunc nauis licetˡ reſtauretur non eſt eadem. ſed in iſto caſu non poteſt eſſeIn matrimonio tn̄ certum eſt ꝙ non reſtituit̉ niſide nouo contrahat̉ iterū. qꝛ ſemel fuit diſſolutumex morte. ⁊ iō non recuꝑat iure poſtliminij vt in. l.non vt a parte. ff. de capti. et poſtlimi. reuer. ſecusin alijs: vt dictum eſt. Bart. etiam in. l. j. C. de ſa.ſan. eccle. tenet ꝙ reſuſcitatus iterum moriturus:vt Lazarus recuperat ⁊ reuocat teſtm̄. ſicut ꝑ natiuitatem filiorum. ſed reſuſcitatus nō amplius moriturus nō rumpet.¶ Utrum ſpoliās mortuos peccet? ℟. ꝙ ſic. ⁊ grauiſſime punit̉ ẜm leges: vt de ſepul. viola. l. pretor.§. aduerſus eos. et Ph̓s. iiij. Ethi. latronibꝰ talesannumerat.5 ¶ Utrum mors ciuilis equiparet̉ morti naturali.℟. Ge. in. c. ſuſceptum. de reſcrip. li. vj. Archi. ibidem. ⁊ do. Anto. in. c. licet. de offi. deleg. plene ꝓſequit̉. Sed tu conclude. ꝙ aut verbum mors ꝓfertur a iure in materia ſtricta ⁊ exorbitanti a iure cōiEt in dubio intelligit̉ de morte naturali: vt in. d. c.ſuſceptum. ⁊. l. iij. §. hec verba. ff. de nego. geſt. ⁊ ibiglo. ⁊ Bart. Aut ius non eſt ſtrictum in quo ſcribitur mors. ſed eſt extendibile ex idemptitate ratio

nis. Tunc ſi mors ciuilis non habet ꝑ omnia eundem effectum quo ad id de quo agit̉ quem habetmors naturalis. non extendet̉ neqꝫ equiparabiturmorti naturali: vt dicit glo. in. d. c. queſitū. et in. d.c. licet. al̓s ſic. Si v̓o verbum mors ꝓfertur ab homine. tunc in dubio non equiparat̉. qꝛ verbum hominis debet referri ad mortem naturalem: vt in. l.ex ea parte. §. inſulam. ff. de verbo. obli. Io. autemxvj. q. j. placuit. dicit ꝙ regulariter mortis appellatione intelligit̉ naturalis mors.¶ Quis dicat̉ eſſe in mortis periculo? ℟. infirmꝰ Gquotiana febre. Obſeſſus in loco vbi machine iaciuntur: vel a talibus hoſtibus qui eum volunt occidere. Nauigaturus ꝑ loca periculoſa. vel iturus ꝑloca inſidioſa. Aut etate confectus ⁊ hmōi. vt patꝫff. de donat. cauſa mortis. l. mortis cā. cum tribusſequētibꝰ. Uel dic ꝙ arbitrium boni viri eſt ſequēdum. vt penſatis conditionibus iudicet ſi ꝓbabiliter imminet ꝑiculum mortis ⁊ tunc dicat̉ in periculo mortis.¶ Utrum liceat requirere a moriēte ꝙ ſibi reuelet 7ſtatum ſuum poſt mortem? ℟. ẜm Tho. in quol̓.ꝙ ſic. dūmodo hoc ſubintelligat̉ ſi deo placuerit. ⁊hoc nō fiat ex infidelitate vel dubitatōe fidei.Uller. Vides. femina.Vltiloquium em Alex. ſcd̓aſcd̓e. de multiloquio dr̄ vt eſt multitudolocutionis cum ſuꝑfluitate: vel p̄ter vtilitatem vel neceſſitatem. Et ſic intelligit̉ illud Prouerb̓. x. In multiloquio non deerit peccatum. Aliud tn̄ eſt ꝓprie loquendo multiloquium aliud verboſitas ſiue linguoſitas. qꝛ linguoſitas ſonat in cōtemptum ꝓuenientem ex conſuetudine ſuꝑflue ⁊inordinate locutionis. Multiloquiū v̓o nō determinat tantū quantū linguoſitas. ſed ſtat in genere. ⁊ licet ſit veniale. tn̄ linguoſitas pōt eſſe mortaleUnde Iob. j. Nunquid verboſus iuſtificabit̉: qͣſidicat non.UONuS tribus modis dicit̉. Aliqn̄mcapit̉ ꝓ dono. qd̓ quidem eſt ꝓprie id qd̓ſponte p̄ſtamus ⁊ ex nulla neceſſitate vl̓iuris officio. qd̓ quidem ſi non p̄ſtaretur nulla eſſꝫrep̄henſio: vt. ff. de ver. ſig. l. munus ꝓprie. Differttn̄ quia munus eſt donum cum cauſa. Donuꝫ v̓oſe habet in plus. qꝛ etiam aliqn̄ ſine cā: vt patꝫ in. l.inter donū ⁊ munus. ff. de ver. ſig. Aliqn̄ capit̉ ꝓofficio cū honore. Aliqn̄ ꝓ honore ſine onere. vt hr̄de his oībꝰ in. l. munus tribꝰ modis dr̄. ff. de verb.ſign. Unde in. d. l. munus. ꝓprie eſt qd̓ neceſſarioſubimus lege imperio ne eius qui ptātem habꝫ iubendi. Et de iſto hic tracto.¶ Quotuplex eſt munus? ℟. ꝙ triplex. Quoddāſordidum quod conſiſtit in vilibus officijs: vt inarena fodienda. calce cōquenda. ⁊ alia exempla inl. maximarū. C. de excu. mune. Et poteſt dari iſtaregula in ipſis agnoſcendis ẜm Bart. in. l. vnica.C. de mulieribus. qꝛ ſicut illud eſt honor. qꝛ in locoreputat̉ honor: vt notat Inno. in. c. de multa. de p̄mm