Miſſa

F1 ¶ Utrū liceat orare ꝓ excōmunicato? ℟. Ho. inſumma ꝙ ſic. in memento etiā ſpecialiter. ⁊ etiā inalijs orōnibꝰ: q̄ fortit̉ dicunt̉ generalit̓: tn̄ nō ſpāliter. qꝛ nō licet. de ſen. excō. nuper.F2 ¶ Quid dicendū ſi p̄ſbyter qͥ ꝓmiſit alicui dicerevnā miſſam de domina. ⁊ alteri ſeꝑatim. aliaꝫ proanima matris ⁊ patris eius. ⁊ tercio ꝓ ſalute ſua ⁊ſimilibo. dicat ſolū vnā miſſam de dn̄a cū collectaDeus qͥ nos patrē ⁊ matrē. et aliā collectā. Omnipotens ſempiterne deus miſerere famulo tuo ⁊cͣ.Intendēs p̄dictis omnibꝰ ſatiſfacere? ℟. ꝙ ſuperhoc fuit diuerſa opinio. Un̄ ꝓ intelligentia eſt ſciendū ꝙ miſſa q̄libet q̄ dicit̉ reſpectu oꝑis operatigeneralit̓ valet omnibꝰ viuis ⁊ defunctis exiſtentibus in charitate qui nō ſunt in patria. Scd̓o valet ſingularit̓ illi qui eā dicit ſi digne celebrat. Tercio valet ſpāliter ſi ſunt in ſtatu gr̄e illis qͥ faciunteā dicere ꝓ ſe. vel quibꝰ p̄dicti vel ſacerdos ꝑ intētionē applicant. Quantū igit̉ ad generalē participatōnē ſacerdos nihil pōt diſponere: nec dꝫ qͣntūad ſingularē. ſimilit̓ nō debet ordine charitatis eāalteri tribuere. qꝛ nemo dꝫ p̄ſumere ſe hr̄e vltra neceſſitatē de merito. Quantū v̓o ad terciā ſpecialeꝫque eſt alteri applicabilis ꝑ intentionē. dicendumeſt ꝙ non minus habebit qͥlibet hoꝝ triū qͣꝫ ſi proſingulo eoꝝ ſingularit̓ eā dixiſſet. Rō quia deusnō equaliter. neqꝫ vno mō acceptat merituꝫ miſſeapplicatū iſto tercio mō ſꝫ ẜm ꝙ ſue bonitati videtur: cōſiderata deuotione ⁊ ceteris q̄ cōcurrunt ineo qͥ eā dicere facit. Unde aliqn̄ vna miſſa poſſetliberare vnā animā de purgatorio cū tanta charitate mouere poſſet ſe qͥs ad faciendū eam dicere:quā nō faceret liberare alius faciēdo dicere viginti vel triginta. ⁊ ſic quantuꝫ ad hoc talis ſacerdosſatiſfecit. quia qͥlibet p̄dictoꝝ trium nō minus habebit de merito qͣꝫ ſi pro quolibet eoꝝ ſingularitervnā dixiſſet. Et ſic intelligo opinionē illoꝝ qui dicunt nō minus valere vnā miſſam pro omnibꝰ ꝙͣſi ſingulariter ꝓ quolibet diceret̉. de cōſe. diſ. v. inc. nō mediocriter. Nec ob. ꝙ dicunt quidā ꝙ meritum tali modo acceptū eſt finitū. ⁊ ideo quantopluribꝰ diuidit̉ minus qͥlibet habebit. quia verūſi qͥlibet totū haberet: niſi alteri cōmunicaret̉: ſednō eſt ſic. ſꝫ tantū qͥlibet habꝫ de iſta finitate qͣntūvidet̉ diuine bonitati. ⁊ eſt tantū ꝙ ſufficeret proomnibꝰ animabꝰ liberandis: ſi mō ſic merita nr̄amererent̉ qꝛ miſſa reſpectu operis oꝑati nihil alid̓eſt ꝙͣ applicatio meriti paſſionis xp̄i. qd̓ ꝑ tale ſacrificiū immediate applicat̉ illi ꝓ quo dicit̉. ⁊ ideoſicut licet multis dictū meritū paſſionis xp̄i applicetur. nihilominus qͥlibet nō minus habebit qͣꝫ ſiſolū ſibi fuiſſet applicatū. quia nullus ex toto pōteū habere. ſꝫ intantū inquantū videt̉ diuine bonitati ip̄m ꝓ tali acceptare ẜm eius qͥ dicere facit deuotionem. Et ꝓpterea ꝓpter meritū paſſionis xp̄iqd̓ ꝑ ſacr̄a applicat̉ non minus efficacie habent ſiſimul multis cōferant̉ qͣꝫ ſi ꝓ vno ſolo: ſꝫ quilibettantū habebit quantū videt̉ diuine bonitati proquolibet acceptare. Hoc pꝫ in baptiſmo. qꝛ ſi multi baptizant̉ in neceſſitate nō minꝰ habebūt de remiſſione ⁊ ſic de alijs ſacr̄is. Secus de alijs bonis

a ſacramētis. eo qꝛ cū non ſint applicatiua meritipaſſionis xp̄i. Ideo ſi pluribꝰ cōmunicabunt̉ qͥlibet minus habebit reſpectu oꝑis oꝑati. Et ex hocpatet qͣre miſſa magis valet ad remiſſionem peccatorum et ſacr̄a qͣꝫ alia oꝑa quia eſt ꝓpter meritumpaſſiōis xp̄i qd̓ deo patri offert̉ ꝓ remiſſione illoꝝquibꝰ applicat̉. qd̓ non ſit in alijs bonis. Quo v̓oad meritu generale. ſic nō ſatiſfacit. qꝛ quanto plures miſſe dicunt̉. tanto magis anime viuentiū exiſtentiū in gr̄a. ⁊ aīe in purgatorio releuant̉. vndemagis fuiſſent releuate ſi dixiſſet tres miſſas qͣꝫ ſiſolum vnā. Un̄ qͣntū ad hoc nō ſatiſfacit: p̄ſertimqn̄ plures miſſe dicte fuiſſent ſi ip̄e nō acceptaſſet.et ideo tenet̉ ſatiſfacere vel in miſſis vel in alijs bonis ꝑ ſpālem applicationē. Que credo ſi fiant nonſolū in vna miſſa. ſꝫ etiā in pluribꝰ ⁊ in alijs orōnibus et bonis ſufficient̓ ſatiſfaciet. ſicut faciunt boni religioſi qͥ intendūt ſatiſfacere: nedū in miſſis.ſꝫ etiā in reliquis orōnibꝰ. Unde credo attenta cōſuetudine. ⁊ etiā qꝛ non pautiores miſſe ꝓpter hocdicunt̉ ꝙ religioſi qͥ ſic ꝓ duobꝰ aut tribꝰ vel alijscelebrant ſimul vt dictū eſt qͥ etiā intēdūt ſpāliterin omnibꝰ miſſis et alijs bonis q̄ faciunt p̄dictisſatiſfacere ꝙ optime ſatiſfaciunt. nec illi qͥ talibusfaciunt dicere minus habebūt de ſubſidio miſſe. ſꝫetiam ſuꝑhabundanter qͣꝫ ſi aliter dicere facerent.Aduerte tū̄ ꝙ ſi ſpāliter ꝓmiſiſſet dicere miſſamde domina. vel de ſpūſancto vel in tali altari. auttali die tenet̉ ſeruare ꝓmiſſum. aliter nō ſatiſfaceret ꝓmiſſioni dicendo miſſam de alio vel in alio loco. Et ſic cōcor. opi. q̄ no. in. d. c. nō mediocriter. etin. iiij. d. xlv.¶ Utrū idem erit ſi ſacerdos ex motu ſuo diceret 53vnā miſſam ꝓ tribꝰ quo ad meritū ſpāle. ℟. ꝙ nōqꝛ ſic ad meritū tale nō ꝯcurrit niſi ſola motio ſuaque vna nō tantū valet ſicut due vel tres reſpectuoperis operantis. ⁊ ideo minꝰ habebūt de iſto merito ſpeciali. Idē dic qn̄ vnus facit vnā ꝓ pluribꝰdicere ꝑ eandem rōne. Et iſtud eſt qd̓ dicūt theo.vbi sͣ. ꝙ vna miſſa ſpāliter ꝓ aliquo dicta plus eivalet ꝙ qn̄ dicit̉ generaliter ꝓ multis. Secus eſſꝫſi ipſe ſacerdos ꝓ aliquo diceret vnā miſſam et ineadē intenderet ſatiſfacere ꝓ aliquo alio qui eumrogauit. vt eam dicat ꝓ anima ſui patris. quia ſicreſpectu operis operantis nō minus valeret. quiaſic ibi ſunt due motiones quod non eſſet in pͥmocaſu.¶ Quid de illo qui celebrat vt deus ꝑdat aliquem 54vel aliqͦs? ℟. ꝙ peccat mortalit̓. ar. xxvj. q. v. quicunqꝫ. nec nocet ei ad cuiꝰ ꝑditionē fit cuꝫ naturaſacr̄i ſit vt ꝓſit. ar. xj. q. iij. catholicā. no. Io. ⁊ Archi j. q. j. dictū. Poſſet tn̄ excuſari a mortali qn̄ tales ſunt inimici reipublice ⁊ impeditores bonoꝝ.vt dictū eſt sͣ. inuidia.¶ Utrū ſtatim poſt celebrationē miſſe ſit comedē 5 5dum? ℟. ꝙ nō de iure. vt in. c. tribꝰ. de ꝯſe. di. ij. ſꝫde conſuetudine nō ſeruat̉ illud ius. Debet gͦ ẜmPa. in. d. c. ex parte. de cele. miſſ. tādiu ſtare donecille reliquie ſint veriſimiliter in corpore corrupte.Addo etiā ꝙ donec aliqͣs gratias poſt miſſaꝫ deoretulerit.