CXC L.Medicus

Et intellige eum in dubio qn̄ nō habet aliquid exquo ꝓbabilius extimet ꝓfecturā ꝙͣ nociuam. Secus ſi haberet aliquā ꝓbabilitatē potius de vtilitate qͣꝫ de nocumento. qꝛ ſic poſſet dare adhibita debita diligētia ⁊ ſtudio. qͣſi ſic nō ꝓprie eſt in dubio.ſed in opinione vel titubatione.3 ¶ Utrum ſit in culpa medicus qn̄ medicinaꝫ ẜmartē dedit. ſed ex defectu ſpērū vel admixtione aliaſit nociua? ℟. ꝙ nō ſi debitā diligentiā adhibuit.c. apl̓ice. de cle. ex. mi. ẜm Inno. ⁊ Hoſt.4 ¶ Utrum cirugicus incidens aliquē qui ꝓpter inconſuetā diſpoſitionē venarū: vel qꝛ ꝓpter inſolitūtimorē vel tremorē qui venit ſuꝑ eum mortuus eſtſit in culpa? ℟. ꝙ nō ſi debitā diligentiā adhibuit.et erat peritus. arg. c. ex lr̄is. de fri. ⁊ male. ⁊ hoc verum ſi nō dubitabat d̓ hoc. qꝛ ſi dubitabat debuitomittere: vt no. Innoc̄. ⁊ Ho. ne cle. vel mo. c. ſententiā. ⁊. d. c. tua nos.5 ¶ Utrum medicus teneat̉ gratis curare? ℟. ꝙ ſicſi eſt pauꝑ infirmus. ẜm glo. lxxxiij. diſ. §. j. Si v̓odiues eſt non tenet̉ cum nemo cogat̉ de ſuo facerebn̄ficium. x. q. ij. p̄carie ⁊ licite recipit mercedē ſuā.xiiij. q. v. c. nō ſane.¶ Sed quid ſi infirmꝰ ſit diues: tn̄ ex auaricia nōvult ſoluere medico: debet ne medicus eum moriꝑ̄mittere? ℟. ꝙ non. ſed debet ei medicinas ⁊ alianeceſſaria facere ſuis expenſis quas poſtea repetere poterit cum ſanus effectus fuerit. qꝛ vtiliter geſſit negocium eius. ff. de neg. geſt. l. pomponius. etſi moriat̉ repetet ab heredibus. quia ſufficit ſi vtiliter cepit gerere. licet euentus non ſit ſecutus. l. ſedan vltro. ff. de neg. geſt. nec pōt ei obijci ꝙ cauſa pietatis hoc fecerit: niſi ſit ei ꝓpinquus: vt. l. alimēta.C. de nego. geſto. qꝛ tunc oportet ꝓteſtet̉ ꝙ gratisnon intēdit hoc facere. al̓s non repeteret. d. l. alimēta. no. hoc glo. in. d. §. j.4 ¶ Utrum peccet mortaliter medicus conſulendoaliquid contra aīam ꝓ ſalute corꝑali? ℟. ꝙ ſic. ⁊ nehoc faciat ꝓhibet̉ ei ſub pena excōicatiōis. in. c. cūinfirmitas. de pe. ⁊ re.d ¶ Utrum ſil̓r peccet mortaliter ſi nō admonet infirmum vt confiteat̉? ℟. ꝙ ſic. qꝛ facit contra preceptum: vt in. d. c. cum infirmitas. nec pōt dici abrogatum ꝑ contrariā cōſuetudinē. qꝛ nō conſuetudoſꝫ corruptela eſt ⁊ cōtra bonos mores. ⁊ iō non valet ẜm Hoſ. in. d. c. cum infirmitas. Excuſaret̉ tn̄medicus in caſu repentino qui indiget celeri remedio qui non an̄ ip̄m infirmū induceret ad cōfeſſionem. Et aduerte qꝛ nō ſufficit admonere: ſed dꝫ inducere cuꝫ effectu: vt in. d. c. no. nihilominus ſi infirmus nollet confiteri non credo ꝓpter hoc medicus debeat deſiſtere a medicamine. qꝛ intelligēduꝫeſt moneas et inducas effectualiter quantū ex ꝑtemedici. ſicut ⁊ in. c. fi. de eo qui cog. con. vx. ſue. Facit. l. ſtipulatio iſta. ff. de ver. obli. nō ex ꝑte infirmiqꝛ ſi dimitteret eum forte moreret̉ deſperatus: quiſanatus poſtea poterit conuerti. ⁊ ſic p̄ceptum eccleſie videret̉ contra p̄ceptum dei de charitate ꝓximi. qd̓ nullo mō credendū eſt. Facit text. cum glo.ꝓ hoc. lxxxiij. di. in prin.¶ Sed nūquid ad hoc tenet̉ medicus in omni in

firmitate? ℟. ꝙͣ non: ſaluo meliori iudicio: ſed ſolūin infirmitate ꝑiculoſa ẜm ſe. Rō qꝛ ſicut infirmꝰnō tenet̉ confiteri de neceſſitate p̄cepti in omni infirmitate: ſed ſolum qn̄ eſt ꝑiculoſa. ſic nec medicꝰtenet̉ eum inducere. licꝫ ſit optimum ꝙ medici inducant in omni infirmitate. Et dico ꝑiculoſam .i.qꝛ poſſet ꝓbabiliter inducere ꝑiculum mortis. ſecus qn̄ eſt clarum ꝙ non eſt ꝑiculoſa.¶ Utruꝫ infirmus teneatur obedire medico? ℟. 10Inno. ⁊ Hoſti. in. d. c. tua ꝙ non de p̄cepto. ſi tn̄infirmus accipit aliquid: vel facit ex certa ſcīa vl̓ exaffectata: vel improbabili ignorantia: ꝓpter qd̓ notabile malum incurrit peccat mortaliter. ar. c. ſi nōlicet. xxiij. q. v. Idē dic de ſeruientibꝰ qui ei aliquidadminiſtrant tale. Secus ſi non eſſet notabiliter leſiuum qͣꝫuis aliqualiter modicum. tamen quia aliquando ſitis magis cruciat ꝙͣ febris: et inter duomala minus eligendum eſt. xiij. di. duo. Et ſi ex tali adminiſtratione mors ſequeret̉ vel mutilatio mēbri eſſent ſeruiētes irregulares. ſecus ſi ex leui ignorantia vel culpa hoc fecerunt.¶ Utrum ars medicine ſit ꝓhibita clericis ⁊ reli­ iigioſis? ℟. clericis in ſacris: religioſis et clericis inminoribus bn̄ficiatis: nō licet vti niſi gratis. ⁊ vbiꝑiculum nō imminet. ne cle. vel mo. c. multa. Cirugiam v̓o q̄ indiget inciſione vel aduſtione cū ſanguinis effuſione ẜm Ber. in. c. ad audientiam. defalſa. oīno exercere nō pn̄t. qꝛ ſimpliciter eſt eis interdicta. c. ſnīam. c. ſuꝑ ſpecula. ne cle. vl̓ mo. de homi. tua nos. de poſtu. c. j.¶ Utrum medicus teneat̉ nunciare morteꝫ infir­ 1 2mo quā p̄noſcit cito venturā? ℟. Io. de neapoli inquol̓. xj. diſtinguit ꝙ aūt ꝓbabiliter credit ꝙ talisprenunciatio erit multum vtilis aīe infirmi: vtputa qꝛ cōfitebit̉ cum ſit in peccato mortali ⁊ ordinabit teſtm̄: exquo euitabunt̉ multe lites: ⁊ ſic tenet̉ ꝑſe vel ꝑ alium ei manifeſtare aliter peccat mortal̓r:qꝛ damnificat ꝓximū indirecte: cum non impeditdamnū eius cum pōt. Idē dic ſi eſt in dubio an ſitvtilis vel nō. Qd̓ ſi ꝓbabiliter credit ꝙ talis annūciatio nō erit vtilis infirmo: puta qꝛ iam ordinauitfacta ſua: ſed forte erit potius damnoſa corꝑi: tuncnō tenet̉ ei dicere de neceſſitate p̄cepti. licet ſit melius dicere. qꝛ melius ſe diſponet. ⁊ bonuꝫ aīe ſemꝑeſt p̄ponendū bono corꝑis.¶ Utrum medicus poſſit ꝓmoueri? ℟. ſi perituserat ⁊ nihil omiſit de contingentibꝰ ẜm ꝓbabilitatem ſue conſcīe pōt ꝓmoueri: al̓s nō. de eta. ⁊ qua.c. ad aures. ff. de vari. ⁊ extraor. cogni. l. ⁊ ſi medicꝰconcor. Inno. ⁊ Hoſti.¶ Utrum medicus qui conuenit pro. x. ducatis i 4cum Ticio liberare eum de aliqua infirmitate: puta quartana ⁊ huiuſmodi: ⁊ liberat eum. ſed inframodicum tempus Ticius reincidit in eandem infirmitatem teneatur iterum pro illis. x. eum liberare? ℟. videtur ꝙ ſic. quia non extinxit infirmitatēſed ceſſare fecit anguſtiam ipſius. Item quia nonvidet̉ curaſſe: cum vicioſe curauit. Item quia verba cum effectu ſunt accipienda ꝙ ideo debet intelligi cum curaret ꝑfecte. In contrarium videtur ꝙnon teneat̉. quia de p̄ſenti infirmitate tm̄ videtur