Impedimentū. iiij.

quia remota ꝑte ſubſtātiali nō pōt cōſiſtere aliqͥdSi v̓o nō ſunt cōtra ſubſtantialia matrimonij. ſicviciant̉. ⁊ nō viciant. ⁊ ſic ꝑinde eſt ac ſi fuiſſet cōtractū ſine cōditione. vt no. in. d. c. fi. Ex hoc pꝫ ſolutio multaꝝ qōnū. Un̄ ꝯͣhens donec aliā meliorem inueniat nihil facit. Itē ſi venena ſterilitatisꝓcurabis. Itē ſi non ſeruabis mihi fidē aliā volopoſſe acciꝑe ⁊ hmōi qꝛ nihil fit. Al̓s ſecus vtputa.ſi te adulterandā ꝓſtituēs. licet canoniſte teneantcōiter ꝙ nō ſit mr̄imoniū. Tu tn̄ dic ꝙ ē mr̄imonium ⁊ cōditio reijcit̉. qꝛ nō eſt ꝯͣ eſſentialia matrimonij. vt sͣ. dixi.i 2 ¶ Alie cōditiones ſunt imponibiles. vt ſi celū digito tetigeris ⁊ hmōi. ⁊ tales reijciunt̉ fanore matrimonij ⁊ habent̉ ꝓ nō poſite. vt in. d. c. fi. licet inalijs contractibo a matrimonio vicient contractuvt in dicto. c. fi. ⁊. §. impoſſibilis. inſtituti. de here.inſti.i z ¶ In ſumma noͣ. ꝙͣ ad hoc vt conditio quelibe?ſuſpendat mr̄imoniū vt non ſit ante eiꝰ euentū oꝫꝙ ſeptē ꝯcurrāt. Primū ꝙ ſit appoſita in pͥncipiocōtractus mr̄imonij. Nā ſi mr̄imoniū eſſet ꝯͣctūpure pͥmo. ⁊ poſtea poneret̉ cōditio nō poſſet euꝫſuſpēdere nec reſcindere. c. dixit. xxxij. q. j. facit qd̓no. d. An. ⁊ Pa. in. c. j. de condi. appo. Scd̓m reqͥritur ꝙ in cōditione vterqꝫ cōſentiat exp̄ſſe. Unde licet vnus ponat cōditionē ſi alter exp̄ſſe in eaꝫnō ꝯſentit etiā ſi taceat mr̄imoniū erit puꝝ. vt no.in. c. fi. de cōdi. appo. Et ꝙͣuis cōditio eſſet ꝯͣ ſubſtantialia mr̄imonij. nihilominus mr̄imoniū teneret vt ibidē no. facit. c. aliqn̄. xxxij. q. ij. ſaltē quoad eccleſiā. Terciū ꝙ cōditio nō ſit neceſſario futura. de quo tn̄ dic vt sͣ. in pͥn. aut ꝙ nō ſit turpisaut impoſſibilis. qꝛ ſic habet̉ ꝓ nō adiecta: exceptailla q̄ eſt ꝯͣ ſubſtātialia matrimonij. Quartū ꝙ nōinterueniat cōſenſus de p̄ſenti abſolutus poſt cōditionē ⁊ ante eius euentū. Quintū ꝙ nō interueniat carnalis copula ante euentū cōditionis. quiaſic ſtatim erit matrimoniū ſi fuerat ꝯͣctuꝫ ꝑ verbade p̄ſenti ſub illa cōditione etiā ſi p̄ceſſerat cōditionis defectus. dūmodo alter erat ignorās puta. qͥacōtraxit ſi patri placeret. ⁊ pater ꝯtradicit tn̄ alterignorat hoc. ⁊ cōſentit in copulā matrimoniū eritvt no. d. An. in. c. ꝑ tuas. de condi. appo. adducitin ſimili. no. in. c. ex ꝑte decani. de reſcrip. ⁊ ſimilit̓Hoſti. ibidē. qd̓ tn̄ credo veꝝ. quo ad foꝝ cōtentioſum. ⁊ etiā in foro cōſcientie. ſi ambo matrimonialiter iutendebāt cōpulari. al̓s nō. vt sͣ. Matrimoniū. ij. §. vj. Sextū ꝙ ſit ꝓprie conditio nō modus. tenet tn̄ Pe. de pal̓. in. iiij. ꝙ idē ſit dicenduꝫde modo ſicut de ꝯditione. ⁊ ẜm eandē diſtinctōꝫexcepto ꝙ qn̄ modus ē poſſibilis ⁊ honeſtus nonſuſpendit obligationē. ſicut facit cōditio. tn̄ tenet̉implere niſi eiꝰ fauore ſit appoſitꝰ qͥa tūc nō tenet̉ſi ſolū eius fauorē reſpicit. Conditio v̓o appoſitaꝑ modū cauſe: ſiue cā ſit vera ſiue falſa ẜm Pe. predictum habet̉ ꝓ nō adiecta in mr̄imonio: niſi eſſetneceſſaria. puta. ꝯͣho tecū qꝛ es libera. qꝛ ſi eſſet ſerua nō valeret. Idc̄ qn̄ dicit ꝯtraho tecū. qꝛ es Iohannes filius titij ⁊ hmōi. qꝛ ſi eſſet error conditionis vel ꝑſone. ⁊ ſic viciaret mr̄imoniū. Septimū

ꝙ conditio nō ſit de p̄terito vel p̄ſenti. ſꝫ de futurovt ſupra. §. x.Mpedimentum. iiij.dicit̉ error. nā quicqͥd impedit cām deſui natura impedit ⁊ effectū. Cōſenſusaūt vt sͣ. dictū ē. eſt cā mr̄imonij. ⁊ id̓o qd̓ euacuatcōſenſum euacuat mr̄imoniū. Conſenſus v̓o eſtactus volūtatis qͥ p̄ſupponit actū intellectꝰ. qꝛ vtdicit Aug. v. de tri. Inuiſa diligere poſſumꝰ incōgnita nequaqͣꝫ. Et qꝛ error impedit cognitionemideo ⁊ cōſenſum qͥ ſequit̉ ex cognitōne. ꝓpterea dr̄qͥ errat. non ꝯſentit. l. ſi ꝑ errorē. ff. de iuriſ. om. iu.Un̄ in. l. cū teſtamentū. C. de iur. ⁊ fac. igno. dicit̉cū errātis volūtas nulla ſit ⁊ in. l. nō idcirco ibidēcū errantis ꝯſenſus nullus ſit. facit. xxviij. q. ij. §.his ita rn̄det̉.¶ Utrū matrimoniū dolo ꝯͣctū teneat? ℟. glo. in ic. cū dilectꝰ. qd̓ me. cā. ꝙ ſic. lꝫ dolus dederit cāmcōtractui. ⁊ idē in glo. l. a diuo pio. ff. de ritu nup.⁊ in. c. cōſtituit. xx. q. iij. Limitat Pa. in. d. c. cū dilectus. ⁊ bene verū. niſi ſit talis dolus qͥ excludatcōſenſum: qꝛ ſic nō teneret. Facit qd̓ no. Io. an. inc. vnico. de como. ⁊ facit. c. cū locū. de ſpō. qd̓ benenota quia facit ad multa. vt in votis. iuramētis. ⁊hmōi ſpūalibꝰ. quia cōiter tenetur. ꝙ tenēt. vt indictis glo.¶ Utrū oīs error īpediat mr̄imoniū? ℟. ꝙ nō. ſꝫ 2ſolū ille error qͥ eſt ꝯ ſubſtātialia mr̄imonij. Duoautē includit mr̄imoniū eſſential̓r .ſ. duas ꝑſonasq̄ cōiungunt̉ ⁊ mutuā corporis ptātē inuicē. Primum tollit̉ ꝑ errorē ꝑſone. Scd̓m ꝑ errorē cōditionis ſeruilis. qꝛ ſeruus nō poteſt libere libertatē ſuicorporis alteri tradere ſine cōſenſu dn̄i ſui. Et id̓ohi duo errores ſolū impediūt mr̄imoniū. Alij aūterrores etiā ſi ſint ad bene eſſe mr̄imonij nō impediunt. vtputa credebat ꝙ pr̄ eſſet cōtentus vel ꝙeſſet diues vel nobilis vel pulcra ⁊ hmōi cum iſtaſint accidētalia matrimonio. nō impediunt. d. §.his ita rn̄detur.¶ Circa pͥmū errorē .ſ. ꝑſone eſt notādū. ꝙ ad hoc 3ꝙ aliqͥs erret in ꝑſona oꝫ ꝙ ꝑ viſum vel famā: velauditu habeat noticiā aliquā ꝑſone. cū qua ꝯͣhereintēdit. qꝛ vt dixi in penitꝰ incognitū nec ꝯſenſumnec amorē poſſumꝰ dirigē. ar. l. cū ab eo. §. maſſaꝫ.ff. de cōtrahen. emp. vn̄ credēs abſentē ſibi aliqͣlit̓notū p̄ſentē ⁊ cōſentit nō in pn̄tē qͥ eſt aliꝰ. ſꝫ in abſenteꝫ conſentit errat in ꝑſonā. qꝛ errare eſt aliū ꝓalio acciꝑe. xxij. q. ij. in quibꝰ. xxxviij. di. ꝙͣuis. Sꝫſi nullā de abſente hꝫ cognitionē nō errat ſꝫ decipitur in p̄ſente. de quo ponit̉ exemplū de eo qͥ dicitſe filiū magni regis in genere. vel pͥmogenitū magni comitis. ⁊ hmōi. ⁊ ſic eſt error fortune non ꝑſone qͥ nō impedit. vt dictū ē. xxix. q. j. §. error. Ideꝫcū aliqͣ ſcit aliquē hr̄e filios multos. nullū tn̄ eorūcognoſcit: ſi aliquis eoꝝ dicat ſe pͥmogenitū. ⁊ illacōſentiat in eū ꝓpter ſpem ſucceſſionis bonoꝝ paternoꝝ erit error fortune ⁊ nō impedit. ſicut nota.Hugo. xxix. q. j. in pͥn. Calde. tn̄ in. c. ij. de coniugio ſeruoꝝ. et Io. xxix. q. j. in ſumma. ⁊ Hoſtiē. inſumma tenēt ꝙ in iſto vltimo caſu eſt error ꝑſone