gnorantiaCLXI.

neri cū diſpēſatōe ſuꝑioris. Idē dic de qͣcunqꝫ aliaoꝑatione bona. puta obeciētia p̄lati p̄dicatōe auditione cōfeſſionū ⁊ hmōi. ar. c. non mediocrit̓. deconſe. diſt. v.19 ¶ Querit̉ ſi alie cauſe p̄dictis poſſint aſſignari q̄excuſent a ieiunio īdicto ab eccleſia? ℟. ꝙ ſic multe. Et id̓o tā in p̄fatis cauſis qͣꝫ in alijs ē notandūꝙ ſi cā ſit euidēs exquo nō pōt ex toto ieiunare: licite hō ꝑ ſeip̄m pōt frāgere ieiuniū: p̄ſertim ꝯſuetudine int̓ueniēte. vel qn̄ recurſus de facili nō pōthaberi ad ſuꝑiorē. ar. p̄fati. c. cōſiliū. Si v̓o ſit dubia vel nō ex toto tollit facultatē ieiunādi. ſꝫ ſolū inꝑte: vtputa debilitas vel peregrinatio aut labor ethmōi dꝫ ad ſuꝑiorē recurri qͥ poteſtatē hꝫ in talibus diſpēſandi ẜm Aſtē.20 ¶ Quis eſt ſuꝑior qui poſſit in hoc diſpēſare? ℟.Ho. in. c. cōſiliū. de obſer. ieiū. ꝙ eſt ep̄s nec ſufficit licētia ſimplicis p̄ſbyteri etiā ex iuſta cauſa niſiſumma neceſſitas īmineat: ita ꝙ ad ep̄m nō poſſithaberi recurſus ſine ꝑiculo. Ro. aūt dicit arbitrioboni viri limitandū ꝓ quanta neceſſitate ſit frangendū potius ꝙͣ ꝑ doctrinā generalē. ⁊ ſic cū ꝓpriꝰſacerdos ſit ordinarius iudex cōſcīe: videt̉ ꝙ ipſepoſſit. Ego v̓o credo ꝙ ſi loqͣmur de diſpēſationeq̄ eſt q̄dā relaxatio iuris. ꝙ tunc ꝑtinet ad ep̄m ſolum qͥ cauſa ſubſiſtēte in ieiunare debente poteſtdiſpēſare et in aliud bonū cōmutare talia ieiunia.Et cauſa legitima ē debilitas ꝑſone ſiue ꝓueniatex defectu nature ſiue laboris. ar. d. c. cōſiliuꝫ. in fi.Si v̓o loqͣmur de declaratōe .ſ. vtrū ſit cauſa legitima vel nō. ſic credo ſufficit illa confeſſoris ꝓprijqui eſt bonꝰ vir et etiā conſiliū medici. ſꝫ medicuspeccat ſi ſine rōnabili cā vt frāgat cōſulit. ar. c. qͥdculpat̉. xxiij. q. j. Et ſic intellige Rodo.¶ Utrū nō ieiunans vno die teneat̉ altero die ieiunare? ℟. ꝙ licꝫ tex. c. j. de obſer. ieiu. videat̉ velleꝙ ſic quaſi ſit obligatus ad duo .ſ. ad ieiunandumet illo die. Facit etiā ad hoc in ar. c. cū dilecti. cumnotatis in glo. in v̓. forma. de dolo ⁊ cōtuma. Tamen ꝑ. c. ij. de obſer. ieiu. Ego teneo ꝙ non tenet̉:quia ibi non imponit̉ frangentibꝰ. vt alia die ieiunent. Facit ad hoc qd̓ no. Inno. in. c. j. de cele. miſ.de illo qͥ dimiſit officiū. ꝙ nō tenet̉ illud reaſſumere quaſi ſit ſeruitus cuiuſcunqꝫ diei et varietur extempore. Nam ſi teneor preſtare operas certo tēpore et impedior nō ſum obligatus alio tempore. quia non ſunt eedē opere ſꝫ variant̉ ex tempore. vt eſt tex. no. in. l. ſi non ſorteꝫ. §. libertus. ff. decondi. indebi. Iteꝫ ſi relinquit̉ mihi vſufructus ꝑbienniū futurum et impedior non poſſum peterevſumfructū alterius biennij: qꝛ nō eſt idē vſufructus. l. ſi vſufructus mihi. ff. de vſufru. ⁊ reddi. ethabita. ⁊ tex. c. j. dꝫ intelligi de trāſlatione fiendaex cauſa ꝓpter ſolēnitatē.22 ¶ Sed nunqͥd totiens peccat mortalit̓ quotienscomedit in die ieiunij fracti ſine cauſa? ℟. Io. deneap. in quol̓. tenet ꝙ ſic. quia videt̉ reduci ad p̄ceptum negatiuū ſꝫ magis placet opi. durandi inquarto ꝙ nō niſi ſemel: niſi comedens nouo contemptu mētis pluries comederet. quia tunc totiens peccaret mortaliter. Et hec eſt cōmunior opi-

aliter obligaretur ad impoſſibile. qͥa exquo ſemelieiuniū fregit. iam illud nō poteſt amplius facereillo die. Et ideo p̄ceptū eſt ſibi factuꝫ impoſſibile.Secus eſſꝫ de ieiunio quadrageſime. quia licet fregerit vno die pōt tamē ieiunare et tenet̉ altero dieEt ſic quot dies omittit in qͣdrageſima tot peccata mortalia cōmittit.¶ Utrū liceat ieiunare in dominica ⁊ alijs feſtis 23ſolennibꝰ? ℟. ꝙ ſic. niſi quis faceret quaſi volensdeuiare a cōſuetudine populi xp̄iani. qꝛ turpis eſtomnis pars q̄ ſuo toti nō cōgruit. poteſt etiā eſſeillicitū ẜm Tho. vbi ſupra ſi adeo ꝑtinaciter ieiunium teneret ꝙ nō crederet ꝑ deuotionē feſti vtilitatē ieiunij cōpenſari poſſe. Idē dic qn̄ ex alia ſuperſtitione hoc faceret.¶ Utrū ieiuniū factū in peccato mortali ꝓſit? ℟. 24ꝙ ſic quantū ad obedientiā mandati. ſi ē p̄ceptūab eccleſia vel ex voto ⁊ hmōi. Secundo valet admacerationē. Tercio ad omnia alia valet ad q̄ valent opera facta extra charitatē. de quibꝰ. jͣ. ſatiſfactio. §. vj.¶ Diuerſis intentionibꝰ ieiunatur. vnde verſus. 25Abſtinet eger. egens. cupidus. gula. ſimia virtusEger vel quia non poteſt comedere vel proptermedicinam. Egens quia non habꝫ. Cupidus neexpendat. Gula. vt poſtea auidius comedat. Simīa .i. hypocrita vt laudetur virtus .i. virtuoſus.vt mereatur.Alia bona qͣ qͥsGnor ANlla ignorat ea que eūeſſent occaſio peccati. vt in. c. qͣꝫuis. diſ.xxxviij. Alia neqꝫ mala neqꝫ bona qͣ qͥsignorat q̄ nō expedit ſcire. Alia mala qͣ quis ignorat q̄ ſcire expedit. Et hec multiplex eſt. Alia iurisalia facti. Ignorantia iuris: alia iuris diuini: aliaiuris naturalis: alia iuris canonici ⁊ ciuilis. et deiſtis ſcribit̉. xxxviij. di. in ſumma. et. j. q. iiij. §. vlt̓.in tex. ⁊ in glo. hic aūt nō intēdo tractare de ignorantia facti: qꝛ hec excuſat. vt in regula ignorantiali. vj. ſꝫ de ignorantia iuris. pro eius declarationequerunt̉ plura.¶ Utrū ignorantia mala ſit peccatum? ℟. ꝙ aut īignorantia dicit pͥuationē cognitionis neceſſariead ſalutē. Et ſic ẜm. S. Bona. in. ij. diſ. xxij. q. penulti. pōt eſſe dupliciter. Primo ita ꝙ eſt in nobisſꝫ nō a nobis. ⁊ hoc mō culpa nō eſt. ⁊ cuꝫ nō ſimꝰeis pͥncipiū in ipſa. nec meremꝰ nec demeremur.Scd̓o ita ꝙ eſt in nobis ⁊ ex nobis. ⁊ hec ignorantia eſt culpa. et hec fit tripliciter. Primo modo cūſumus in via virtutis voluntarie ab ea recedimꝰin viā erroris nos p̄cipitantes. Et hec eſt ignorantia erronea. vt in hereticis. Secundo modo. cumad viā poſſumus ꝑtingere veritatis cupimus intenebris eſſe. Et hec eſt ignorantia affectata. Tercio mō cū ex quadā pigricia et negligentia nō curamus veritatē addiſcere. Et hec dicit̉ craſſa ⁊ fupina. Sed pͥma maior culpa qͣꝫ ſecunda. ⁊ ſecūdaqͣꝫ tercia. Et de hac dicit̉ in. c. ignorantia .xxxviij.di. et in. d. §. fina. Si v̓o ignorantia dicit priuationem cognitionis eoꝝ que non ſunt neceſſaria adſalutē. ſic nō ē peccatū. vt. xxij. q. ij. in quibꝰ rebꝰ.y iiij