Hora canonica.CXXVIII.

cōmune cum monaſterio. xvj. q. j. ne ꝓ cuiuſlibetnō dicet monachale. ſꝫ illius eccleſie ad quā trāſlatus eſt ⁊ placet Io. xvj. q. j. c. iij. et Goſ. in ſummade ſta. mo. ⁊ Ho. in ſum. eo. ti. Secus eſſet ſi noneſſet tranſlatus niſi ad tp̄s. qꝛ debet dicere monachale ⁊ hoc videt̉ ſentire glo. in cle. fi. de cele. miſſa.Et facit tex. ibidē in argumentū.1 6 ¶ Quid ſi dicendo officiū in choro cū alijs ex aliqͣneceſſitate intermiſit pſalmuꝫ vel lectionē? ℟. ẜmInno. in. c. dolentes. de cele. miſſa. ꝙ nō teneturillud reaſſumere licet ſit cautius reaſſumat. dūmodo nō ſubtrahat vocē ſuaꝫ ab officio chori. immoplus dico ꝙ etiā ſi aliquid omiſit ex negligētia ſuaꝙ nō debet ſupplere ſubtrahendo voce ab officiochori: ſꝫ poſtea ſuppleat ſi aliquid notabile omiſit.Si v̓o eſſet verſus vel qͥd minimū ſuppleat ꝑ aliquē pſalmū vel pater noſter. Idē dic ẜm Henri.de gan. in quolibet. ꝙ ſi qͥs nō ex malicia. ſꝫ cū cauſa legitima nō interſit in pͥncipio officij vel fini ꝙnō oportet a capite reincipere vel finē ꝑficere ꝓpt̓ꝑfectionē charitatis. qͣ vnū corpus reputant̉. ⁊ qd̓vnus dixit extimat̉ alter dixiſſe. Et hoc verū niſichorus multū in pͥncipio ꝓceſſiſſet vel multū define reſtaret. hec ille.17 ¶ Utrū teneat̉ qͥs dicere id qd̓ ẜm cōſuetudineꝫchori aliqͥs ſolus dicit vel aſſociatus: qn̄ dicit officium in choro? ℟. ꝙ nō. ẜm Pe. de pal̓. in. iiij. di.xv. quia id qd̓ dicit vnus reputat̉ dici ab omnibꝰ:qn̄ ex aliqͣ rōnabili cauſa ita eſt conſuetū vt ſolustale quid dicat.18 ¶ Utrū dicens officiuꝫ ſi p̄termittat vnā horā exobliuione vel qͥd ſimile. puta lectionē vel pſalmūteneat̉ iterū reiterare totū? ℟. vt colligo ex doctrina Inno. vbi sͣ. ⁊ ſeqͥtur Landū. ꝙ non. ſꝫ ſufficitſupplere qd̓ omiſſum eſt. Un̄ qui dimiſit imnumvel pſalmū pͥmi nocturni cū aduertit. ⁊ eſt in. iij.nocturno. n̄ oportet reincipiat diſturbādo officiūvel qͥ dixit terciā ⁊ aduertit nō dixiſſe pͥmaꝫ nō oꝫdicat iterū terciā. Sꝫ poſt officiū ſuppleat omiſſū⁊ doleat de negligentia. Dicit Pe. de palu. vbi sͣ.ꝙ qͥ notabiliter male dixit officiuꝫ: ſi vult euaderemortale dꝫ reincipe totū. Sed ſi modicū dimiſit:puta pſalmū vel verſum vel dictioneꝫ tenet̉ illudrepetere poſt officiū vel aliquid loco eius dicere. ſivult euadere peccatū veniale.¶ Utrū debeat dicere pr̄ nr̄ poſt horas? ℟. ꝙ ſic.poſt veſperas ⁊ matutinū. de cōſe. di. v. c. id ſemꝑet de cōſuetudine dr̄ in fine oīm horarū. qꝛ matutinū accipit̉ ꝓ omni officio vſqꝫ ad nonā. ⁊ ꝓ veſpere om̄e aliud qd̓ reſtat. vt pꝫ in. d. c. id ſemper. ⁊c. cōuenit ibidem.¶ Qua hora ſunt dicēde hore canonice? ℟. debetdici tꝑe ſuo .ſ. matutinū in nocte. prima in ortu ſolis. Et ſic de ceteris: niſi ex neceſſitate. vt hic infradicam.¶ Sed nūqͥd in ſero poterit qͥs dicere matutinūſine pctō? ℟. vt ex p̄dictis ptꝫ. ꝙ ſic. ſi ex rōnabilicā facit. qꝛ ẜm Tho. in quol. Melius ē ſi deo debitas laudes p̄ueniēdo reddamꝰ ⁊ alia honeſta officia poſtea faciamꝰ ꝙͣſi ꝑ vnū aliud īpediat̉. Secꝰeſſet ſi faceret non ex rōnabili cā. qꝛ ſic eſſet pctm̄.

ar. c. clericus. el. j. xcj. di.¶ Utrū ſit mortale pctm̄ noͣ dicere horis debitis 22ſine cā rōnabili? ℟. ꝙ noͣ. niſi quis faceret in contemptū dei vel eccleſie: cū nullū ius p̄cipiat ꝙ dicatur horis debitis: niſi cle. j. de cele. miſſa. q̄ videt̉p̄ceptiua ꝓpter verbū ſancimus .ſ. ꝙ officiū horisdebitis in cathedralibꝰ regularibꝰ ⁊ collegiatis eccleſijs deuote pſallat̉. Et iō credo ꝙ peccarēt mortaliter p̄lati. ſi in p̄fatis eccleſijs horis debitis nonfacerēt dicere. ⁊ etiā illi qͥ vel ſunt beneficiati in p̄fatis eccleſijs vel ſubditi p̄latoꝝ regulariū: cū imponit̉ eis a p̄latis ſi nō dicerēt. Nec accipias horam debitā ita ad punctū. ſꝫ groſſo modo et largoſicut dicere matutinū in aurora vel qͣſi cenſeat̉ inmedia nocte. ⁊ hmōi. al̓s aūt a ꝑticularibꝰ ꝑſonisvel in alijs eccleſijs a p̄dictis nō dicere horis debitis erit pctm̄ veniale ſine rōnabili cā. Ex cā v̓o rationabili etiā in p̄dictis eccleſijs liceret. vtputa qꝛꝓceſſio eſt fienda uel p̄dicatio ⁊ hmōi. Et ꝓptereapueniunt tēpus debitū.¶ Utrū matutinū ſit dicendū anteqͣꝫ miſſa dicat̉ 23vide. jͣ. miſſa. §. ij.¶ Utrū idē ſit de pͥma. vide ibidē.¶ Ubi debēt dici hore canonice? ℟. ꝙ in eccleſia. 25vt no. glo. xcij. di. j. c. fi. Sed hoc intelligo quo adclericos qͥ in ipſa ſunt beneficiati ꝓpter verbū poſitū in. d. c. fi. eccleſie deputatꝰ. gͦ videt̉ clericus beneficiatus ꝙ peccet mortaliter ſine rōnabili cā ibinō dicēs officiū: qꝛ dicit ibi tex. in. d. c. fi. ꝙ qͥ noncōuenerit deponat̉ a clero. et qͦ ad eccleſias collegiatas vel regulares. clarū eſt ꝙ eſt de p̄cepto. vt ibidicat̉. vt pꝫ in cle. j. de cele. miſ. no. Inno. in. c. j. decele. miſ. quo ad alias nō credo.¶ Sed nunqͥd peccet totiēs mortalit̓ quotiēs nō 26ꝯuenit clericus beneficiatꝰ vel religioſus ad choꝝſine rōnabili cā? ℟. ꝙ nō credo. qꝛ materia nō vrita ponderoſa. ſꝫ qn̄ duceret in ꝯſuetudinē. vel qn̄officiū eccleſie pateret̉ iacturā in celebratiōe. tuncnō excuſarē a mortali. Et ſic limito et intelligo. d.c. fi. ex aliqͣ tn̄ rōnabili cā licet p̄latis et alijs ſe abſentare: dumō officiū dicant eundo vel ſtando indomo ſua. Nec ob. c. ep̄s. de ꝯſe. diſ. iij. Qd̓ videt̉innuere ſufficere ep̄o. ſi die dn̄ico ad eccleſiā cōueniat. qꝛ illud. c. nō dat licentiā abſentie: ſꝫ nō vultvt ꝓ alia cā qͣꝫ infirmitatis et ſimilis abſit diebusfeſtiuis. Et ꝙ alijs diebus debeat intereſſe facit. c.ꝑuenit ad nos. vij. q. j. et. c. ep̄s vilem. xij. di. ceſſante. intellige impedimēto.¶ Quo ad attentionē ſeu deuotionē. Querit̉ vtrū 27peccēt mortalit̓ nō dicētes officiū deuote et ſtudioſe? ℟. glo. in cle. j. in verbo fructꝰ. de cele. miſ. tenet ꝙ ſufficit dicere ore: licet nō corde. Et cū ea cōcurrunt multi canoniſte in. c. dolentes. de cel̓. miſ.Alij autē tenēt ꝙ eſt de p̄cepto vt dicat̉ deuote etſtudioſe ꝑ. d. c. dolentes. Ut ſic deuotio denotetattentione et ſtudioſitas moduꝫ dicendi. Sed tudic ẜm Pe. de pal̓. in. iiij. di. xv. ꝙ attentio ad officiū ſicut ad quodlibet bonū opus poteſt requiriduplex. Primo vt officiū ab intētione ꝓcedat. etiſto modo attentio requirit̉ ad officium nō ſolumꝓpter meritū: ſꝫ etiā ad euitandū peccatū. qꝛ nullū