Feudum

ad miſſam illud ſufficit niſi voluntarie alijs intendat. quia tūc nō ſufficeret cum ſit vacandū deo inaliqͣ hora: ſaltē de neceſſitate ẜm omnes.44 ¶ Quartū eſt vt audiat p̄dicationē ſi eſt qͥ p̄dicetQd̓ verum intelligo de illis qui neſciūt neceſſariaad ſalutē: ⁊ ẜm eam diſtinctioneꝫ quā ſupra poſuide miſſa. §. xlij. Alios autē nō credo teneri niſi ratione ſcandali. Et. c. ſacerdote. de ꝯſecra. diſ. j. Intelligo de eo qͥ egrediet̉ ex cōtēptū vel cū ſcandaloalioꝝ ꝙ tūc peccat mortalit̓. ⁊ venit excōicandus.vt ibi dicit̉. al̓s non.15 ¶ Sed quero qd̓ magis eſt p̄eligendū in feſto. anauditio miſſe. an p̄dicationis cū vtrūqꝫ nō poteſtaudiri? ℟. ꝙ auditio p̄dicationis. quia rō legis inhoc magis militat. vt patet intuenti iura. de cōſecratione diſt. j. in. c. oēs fideles. et. c. ſacerdote. et. c.ep̄us nullū: que magis rōne audiendi ſcripturasſanctas ⁊ verbum dei p̄cipiunt miſſam audiri qͣꝫalia rōne. facit ad hoc. jͣ. q. j. c. interrogo vos.46 ¶ Utrum audiens miſſam dicendo ſuas orōnesſatiſfaciat? ℟. ꝙ nō licet nō credā ꝙ peccet mortaliter: qn̄ ex deuotione facit. ſꝫ melius eſſet omittereniſi qn̄ ſacerdos dicit ſecretas. Aduerte tn̄ ꝙ nonexcuſarē a mortali illū qui diceret aliqͣ ad que tenetur. puta officiū quando dicit̉ miſſa ⁊ eſt de precepto: vt audiat̉. ar. c. ex litteris de ꝓba. cuꝫ ibi nota.in ver. vices duorū: ſecus ſi miſſa eſſet de conſilioaudienda.47 ¶ Quintuꝫ ad quod tenent̉ omnes ẜm aliquosin diebꝰ feſtiuis ē oblatio quā quilibet tenetur facere in predictis feſtis. De quo dic vt. .jͣ. Oblatio§. primo.48 ¶ Sunt et alie ferie que canonice dicunt̉ .ſ. ij. iiij.et. vj. de quibꝰ in. c. de illis. xj. q. iij. in quibꝰ carnesnō debemꝰ cōmedere. ſꝫ hodie cōſiliū eſt ẜm Ho.et Inno. niſi ſexta feria. vt in. c. ieiunia. de cōſe. di.iij. et addit̉ dies ſabbati. de quo in. ca. ſabbato. decōſe. diſt. iij. et diſ. v. in. c. quia dies. dicit̉ in ſabbato debꝫ a carnibꝰ abſtinere qui ꝑticeps religionisxp̄iane deſiderat eſſe niſi feſtū .ſ. natiuitatis vel infirmitas impediat. hec ibi. Sꝫ hoc eſt p̄ceptū vbicōſuetudo eſt. vt in. c. conſiliū. de obſer. ie. Ubi autem cōſuetudo non eſt ꝙ cōmedantur carnes inſabbato. conſilium eſt ẜm glo. in. d. c. quia dies. deconſe. diſ. v.¶ Sed ſi natiuitas dn̄i veniat in ſexta feria vel ſabbato nunqͥd carnibꝰ vti poſſumꝰ. ℟. ꝙ ſic: niſi qͥsſe voto vel regulari obſeruātia: aſtrinxerit ad noncomedendū. vt in. c. fi. de obſeruan. ieiu.eſt beneficiū qd̓ ex beniEt Auuolentia concedit̉ ita ꝙ5ꝓprietas rei immobilis beneficiarie penes dantē remaneat. Uſuffructus aūtillius retita ad recipientē tranſeat vt ad eum heredeſqꝫ ſuos maſculos ⁊ feminas ſi de hoc nominatim eſt dictuꝫ in perpetuum ꝑtineat ad hoc vt illeſiue ſui heredes fidelit̓ domino ſeruiant: ſiue illudſeruitiū ſit nominatim exp̄ſſum quale debeat eſſeſiue non. tex. eſt in. c. j. §. fi. ſub Rubrica in qͥ. ca.feu. amit. in li. de conſue. feu. Unde nota. ꝙ ſi feudum datur vt ex eo p̄ſtetur ſeruitium reale nō eſt

ꝓprie feudū ſed contractus innominatus ẜm Cy.in autē. ingreſſi. C. de ſa. ſan. eccle. et exemplificatBal. in p̄fato li. in rubrica. de pace conſtan. in v̓.libelloꝝ. vbi dicit ꝙ in quibuſdā partibꝰ lombardie ꝓ feudis eccleſie ſoluit̉ par caponū vel ſpatula porci ⁊ hmōi. ẜm eū equiparat̉ emphiteoſi. Similiter ſi eſſet emptum nō habet naturā feudi ẜmBal. vbi ſupra de feu. dato. c. j. et in. l. qͥ ſe. C. vn̄li. Sed quando ponitur onus perſonale vt ire adparlamentum regis vel exercitu vel caualcatam ⁊huiuſmodi. tunc ꝓprie eſt feudum et regulat̉ legefeudorum.¶ Quotuplex eſt feudū? ℟. Bal. in ꝓlogo p̄fati īli. ſuꝑ prin. ꝙ multiplex. Aliud regale. Aliud nonregale. Item aliud ſimplex. aliud conditionatū .i.no ſub conditione datum ſꝫ ſub qualificatione: vtcū concedit̉ feudū habitationis. Item aliud antiquum ſeu paternū .ſ. ꝙ fuit illius qͥ fuit cōmunisparens agnationis. aliud nouum. Item aliud paternū cuius natura aſpicit tm̄ maſculos deſcendētes vſqꝫ ad quartū graduꝫ et nō plus. ſꝫ ſi addituret antiquū extendit vltra. vt nō. Bal. de ſuc. feu.§. hoc quoqꝫ. in fi. Aliud maternuꝫ cuius naturaaſpicit pͥmo maſculos: deinde feminas. Itē aliudhabens ꝓpriā naturā feudi. aliud impropriā. Iteꝫaliud reale qd̓ tranſit ad heredem. Aliud ꝑſonaleqd̓ ſolū ad vitā alicuius concedit̉. Itē aliud ligiūvbi iurat̉ fidelitas cōtra omnē hominē. Aliud nōligiū in quo prior dn̄s excipit̉. Itē aliud franchūſcꝫ a ſeruicijs ⁊ operibꝰ exhibendis. aliud nō franchum. Iteꝫ aliud annale ⁊ eſt feudū gͣuardie ⁊ caſtaldi ⁊ pro mercede alicuius rei. Caſtaldus eſt iscui res dn̄i gubernanda mandat̉. vt in. l. iubemꝰ.C. de ſa. ſan. ec. aliud nō annale. Itē aliud nobileqd̓ nobilitat poſſeſſorē. aliud burgenſe .ſ. qd̓ nō nobilitat. Item aliud eccleſiaſticū. ⁊ hoc triplex. Primum qd̓ dat̉ eccleſie. Scd̓m qd̓ recipit̉ ab eadem.Terciū qd̓ datur vel recipit̉ a clerico. aliud ſacramentale. Et qn̄ quis inueſtit̉ de ducatu dicit̉ duxde comitatu comes. de marchionatu marchio.Qui autē eſt a principe inueſtitus vel a poteſtatede aliqua plebe dicit̉ capitaneus. Qui autē a capitaneis antiquo iure dicit̉ valuaſor. Qui autē a maioribus valuaſoribꝰ ſunt inueſtiti dicunt̉ valuaſini .ſ. minores valuaſores. hoc dicit Bal. in. c. quisdicatur dux marchio. in prin. in libro de conſue.feu.¶ Quis poteſt feudū dare? ℟. Bal. de his qͥ feu. 2da. poſ. §. abbatiſſa. ꝙ quilibet tā maſculus ꝙͣ femina: tam nobilis ꝙͣ ruſticus. dūmodo habeat legitimam ſuoꝝ bonoꝝ adminiſtrationē. vt in. c. j.§. noui. per quos fi. inue. Hoſtien̄. tenet ꝙ etiampoteſt minor. xiiij. annoruꝫ ſi feudum ſit vetus. ſiv̓o ſit nouum oportet ꝙ ſit pubes et iurauerit nōcontrauenire.¶ Utrū p̄latus poſſit rem eccleſie infeudare ſine 3alia ſolennitate vel licentia? ℟. ꝙ ſic antiquum:ꝙͣuis ſit reuerſum ad eccleſiā etiā nō obſtante iuramento qd̓ faciūt p̄lati de nō alienādo. cū modificatione tn̄ de qͣ sͣ. Emphiteoſis. §. xxj. De nouoautē nō pōt. vt in. c. fi. de feu.