adijt ẜm Pe. vbi sͣ. qꝛ dn̄s ꝓpter laborē habet laudemiū. qꝛ laborat mittēdo nouū emphiteotam inpoſſeſſionē ſed in additōe hereditatis nō requirit̉talis labor cū heres poſſit adire ꝓpria auctoritate.vt in aut̓. de here. ⁊ fal. §. in oībꝰ. Quidē tenēt contrariū ꝑ. l. fi. C. de iure emphi. vbi pꝫ ꝙ cum qͥs denouo adipiſcit̉ poſſeſſione rei emphitheotice tenetur ad laudemiū ſꝫ in additōe hereditatis eſt ſic. l.cū heredes. in pͥn. ff. de acqui. poſ. §. debet̉. Itē pꝫqꝛ ꝑ alienationē debet̉ laudemiū: ſꝫ additio hereditatis eſt alienatio. qꝛ ꝑ eā trāſfert̉ dn̄iū gͦ debet̉. Sꝫprimū credo verius niſi ꝯſuetudo ſit in ꝯtrarium.36 ¶ Sed quid ſi emphitheota donauit rem emphitheoticā? ℟. Pe. qui sͣ. ꝙ debet̉ laudemiū: qꝛ magis fauēdū eſt illi qͥ rē habuit titulo oneroſo. ſicutqui emit ꝙͣ qͥ titulo lucratiuo. Et iō ſicut pͥmus dꝫſic ⁊ iſte. ⁊ ꝙ primus debeat hr̄ in. l. fi. C. de iure em̄phi. Itē qꝛ legatū ⁊ donatio equiꝑant̉: ſꝫ ex legatodebet. l. is qui. ff. de le. iij. ergo ⁊ donatarius. Necob. ꝙ emphitheota pōt donare ſine volūtate dn̄i.qꝛ hoc ꝯceſſo nō ſequit̉ ꝙ nō debeat̉ laudemiū. cōtrariū tenet Spe. ti. de locato .ſ. ꝙ nō tenet̉.¶ Scd̓s caſus eſt qn̄ res emphiteotica fuit vendita ⁊ tradita. poſt retradita fuit ex antiqua cā. Secꝰſi fuiſſet retradita ex noua: qꝛ iſta retraditio eſſet ſimilis priori traditioni in qua fuit vendita. Itē admultitudinē traditionū ſequit̉ multitudo laudemiorū. l. quicūqꝫ. C. de ſeruis fugi. Intellige ex noua cā. Secus in antiqua: qꝛ nō videt̉ alia traditioſed prima.38 ¶ Tercius caſus eſt qn̄ plures habētes rē emphiteoticā cōem diuidūt eaꝫ inter ſe: qꝛ cū hoc poſſintfacere dn̄o irreqͥſito: vt nō. Bart. in. l. volūtas. C.de fideicōmiſ. Rō qꝛ cā ꝓpter quā ꝓhibet̉ alienariin extraneū eſt. qꝛ extraneus nō habet neceſſe recōgnoſcere dn̄m: vt no. in. d. l. fi. que cā ceſſat qn̄ vendit alteri emphiteote ſocio ſuo. ⁊ iō nō debet̉ laudemiū ẜm Guil. ⁊ Bar. ꝑ. l. ꝑ diuerſas. C. mandati.qꝛ eſt iſta alienatio neceſſaria. Alij tenent ꝙ debet̉qꝛ ante diuiſionē nullus eſt dn̄s iſtius ꝑtis magisꝙ illius. ſed poſt diuiſionem quilibet eſt dn̄s ꝑtisſue. ff. de leg. ij. l. meuius. §. duobꝰ. ergo videt̉ alienatio. Sed tu tene primā opinionē Bar. quā no.in. l. ⁊ ideo. ff. de condi. fur. niſi cōſuetudo ſit in cōtrariū.¶ Quartus caſus qn̄ quis vendit. ſꝫ re integra diſeſſum eſt a venditione: qꝛ dn̄s non habet mitterenouū emphiteotā in poſſeſſionē. Sed tn̄ Pet. vbisͣ. dicit ꝙ debet̉. qꝛ ꝑ eum nō ſtetit. Ideo ꝑinde eſtac ſi miſiſſet. Qd̓ credo verum de rigore iuris. Secus de equitate.¶ Utrū emphiteota cadens a iure ſuo ꝑdat melioratōes qͣs fecit in re? ℟. Pa. in. d. e. fi. ꝙ ſic. x. q. ij.hoc ius. ⁊ in. d. l. ij. C. de iure emphi.¶ Utrū emphiteota cadat ex melioratōe facta abipſo? ℟. Pe. vbi sͣ. ꝙ ſic: qꝛ cā finali ceſſante ceſſateffectus. l. adigere. ff. de iure pa. §. qͣꝫuis. ſed cā finalis eſt melioratio: vt. l. fi. C. de iure emphi. iō cadit.Frangenti fidē fides frangat̉ eidē.42 ¶ Utrum dn̄s poſſit ꝓpria auctoritate expellereemphiteotā? ℟. Pan. in. d. c. fi. dicit Cy. poſt Ac-

Emptio ⁊ venditioLL.

cur. ꝙ nō poteſt. qꝛ emphiteota habet ius in re: vtin. l. j. ff. ſi ager vecti. ⁊ ideo ꝓpria auctoritate nō debet expelli. facit. l. creditores. C. de pig. hec opinioeſt tutior.¶ Utrum res eccleſie poſſit dari in emphiteoſim. 43℟. t sͣ. Alienatio in principio.et venditio eſt alienatioMPt̓lo quedā qua dn̄ium ⁊ poſſeſſio rei vendite tranſfert̉ ꝑ traditionēipſius dn̄i: vel ſi nō eſt dn̄s vſus capiendi cōditio in ementē ꝓ ipſa ſoluto p̄cio.¶ An aūt veniat ſub noīe venditōis oīs alienatō īBald. in. l. voluntas. C. de fideicōmiſ. tenet ꝙ nōlꝫ in principio iuris ciuilis veniret: vt pꝫ. l. ſtatuliber. §. quītus. ff. de ſtatuli. vide qd̓ dixi s. Emphitheoſis. §. x. Aduerte hic ꝙ emptio ⁊ venditio tribus modis ꝑficit̉: vt no. glo. inſti. de emp. ⁊ vendi.in prin. Primo quo ad hoc vt nō poſſit diſcēdi abaltera partium fit ꝑ cōuentionē etiā conditionalēScd̓o qͣꝫtum ad ꝑiculum qd̓ tranſit ad emptoremſit pure: vt. jͣ. §. xj. Tercio quo ad trāſlationē dn̄ijvel vſucapiendi cōditionē fit tradendo rem venditam. §. vendite. inſti. de rerum diui. l. clauibꝰ. ff. decontrahen. emp.¶ Emptio ⁊ venditio nō aliter facit rem emptoris 2niſi aut p̄cium ſolutū ſit. aut ſatis eo noīe factū: vl̓aliter fidem de p̄cio habuerit venditor: ⁊ tradaturres: vt. l. qd̓ vendidi. ff. de cōtrahen. empt. nec pōteſſe emptio ſine p̄cio .ſ. pecunie numerate: vt inſti.de emp. ⁊ ven. §. item p̄cium. Nam vbi aliud proalio dat̉ ꝑmutatio eſt nō venditio. ff. de contrahē̓.emp. l. j.¶ Sed nunqͥd tradēdo rem venditor videat̉ fidē:habere de p̄cio? ℟. glo. in. d. l. qd̓ vendidi. qd̓ ſic. niſi forte emptor dicebat pecuniā habere ad manuscū nō haberet: ⁊ ſic tradidit: vt. ff. de pi. act. l. ſi qͣſi.Sil̓r habet fidē de p̄cio ſi dedit diē ſolutionis emptori. ar. l. ad ſolutionē. C. de re iud.¶ Utrū quilibet qui pōt vendere poſſit fidē habe 4re de p̄cio: vt tradēdo rem emptori trāſferat in eūdn̄ium? ℟. ꝙ nō. ꝓcurator fiſci eccleſie ⁊ minoris:vt no. Bar. in. l. a diuo pio. §. ſꝫ ſi emptor. ff. de reivend. ⁊ Cy. in. l. in ciuile. C. de rei ven. ⁊ eſt tex. ind. glo. in. l. ſi ꝓcurator fiſci. ff. de iure fiſ. no. Pa. inc. cum olim. el. j. de off. dele.¶ Utrū vendens poſſeſſionē vel domū ⁊ hmōi. ⁊qꝛ emptor nō habet p̄cium tradit eam cum pacto.ꝙ donec ſibi ſoluerit p̄cium vult ſibi ſoluat penſionem debitā de ea re. ſed p̄cio ſoluto nihil ampliusvult: licite poſſit facere? ℟. ꝙ ſic. text. eſt in. l. curabit. C. de ac. emp. ⁊ ven. ⁊ ẜm Azo. in glo. Bart. ⁊Bal. ibidem. ⁊ Sali. ⁊ Ange. in. l. Iulianus. ff. deact. emp. ⁊ Io. de ana. in. c. conqueſtus. de vſur. licet etiam iure canonū. ⁊ facit glo. in. c. conqueſtusquam cōiter ſequunt̉ docto. de vſuris. Nec ob. ꝙloquit̉ de eo qui eſt in mora poſt terminum. quiaſic in mora poteſt conſtitui a principio. Et licet aliqui theologi ⁊ legiſte: vt Butr. in. d. l. curabit dicant vſurariū qn̄ ſolū ꝑcipit fructum. qꝛ nō ſoluit.ſecus qn̄ de pecunia ſua lucratus fuiſſet. vel ex eaaliquam vtilitatem feciſſet. quia tunc habet locum