Diſpenſatio

peccatū ꝓpter imperfectionē actus. Quando autēdiſcordia eſt ꝑ accidens qd̓ eſt qn̄ in actibꝰ humanis eſt p̄ter intentionē. ſicut cū vnus dicit bonuꝫtale quid: alius opinat̉ contrariū. tunc nō eſt peccatum niſi ſit cū errore circa ea que ſunt de neceſſitate ſalutis. vel cuꝫ ꝑtinatia indebita. qꝛ charitaseſt voluntatū vnio: non opinionū.eſt mater omniū virtuIſcretio tum. j. q. v. p̄ſentium.de offi. cuſto. c. j. Eſt neceſſaria in prelato in corrigendo. l. di. ponderet. predicatori. xliij. diſt. ſi rector. §. vltimo. Confeſſori. xxiij.q. iij. his qui. de pe. diſt. j. quē penitet. de pe. et re.c. omnis.eſt iuris commuIſpenſatlo nis rlaxatio factacū cauſe cognitōne ab eo qͥ ius hꝫ diſpēſandi ẜm glo. j. q. vij. §. multoꝝ. al̓s eſt.§. niſi rigor. ⁊ addit diſpenſare eſt diuerſa pēſare.Nā oīa hec de quibꝰ ibi fit mētio penſare dꝫ qͥ diſpenſare vult. Et q̄ ſunt illa infero in qōne ſeq̄nti.et ideo ẜm Ber. in li. de diſpenſatione et preceptop̄lati ſine cauſa rationabili vel ſaltē dubia. ſꝫ ꝓ ſola voluntate dantes licentiā veniendi ꝯͣ legē ſuntdiſſipatores nō diſpenſatores.¶ Que ſunt cauſe legittime diſpenſandi? ℟. vt colligo per totam. q. vij. prime cauſe ſunt ſex. Primatempus. ibidem. c. neceſſaria. et. c. qd̓ pro remedionam defectus noſtri temporis quibus non ſolummerita ſꝫ corpora ipſa defecerūt diſtrictionis illiusnō patitur manere cenſurā. xxxiiij. diſt. fraternitatis tue. Scd̓a vtilitas valet vt alij facilius reuertātur. xxiij. q. iiij. ipſa pietas. et j. q. vij. tali. Tercia qͣlitas ꝑſone et meriti et ſcientie. d. c. tali. ⁊. c. didici.cum alius eque dignus non ſit. Quarta religio.lxxvij. di. c. monachꝰ. de ſen. ex. cum illoꝝ. Quinta multitudo rōne ſcandali vitandi. l. diſtinctōnevt conſtitueretur. Sexta neceſſitas dicto capitulotali.¶ Utrū diſpenſatio neceſſario requirat cauſe cognitionē? ℟. Pan. in. c. diuerſis de clericis coniugatis. ꝙ in principe non. ſed ſufficit ſola ipſius voluntas. in his que ſunt iuris poſitiuiſoluꝫ. vt no.Inno. in. c. cū ad monaſteriū. de ſta. mo. ſꝫ in inferiore ſic. vt no. glo. iu. d. §. niſi rigor. vnde ſi fiat ſine cognitione cauſe eſt diffipatio non diſpenſatioet venit puniendus. quia egit contra legē. vide bonam glo. in. c. ij. de ſciſ. vbi plene nota. doc. tenenttamen quo ad eū qui diſpenſauit quia non poteſtcontrauenire neqꝫ eam reuocare exquo egit actuꝫin quo potuit diſpenſare licet non teneat quo adſuperiorē. vt notat glo. in. d. c. diuerſis.z ¶ Utrum diſpenſatus ſine cauſa legitima ſit tutus quo ad deum? ℟. vt colligo ex Inno. in. d. c.cum ad monaſteriū. ⁊ Pa. in. c. nō eſt voti. de voto. ꝙ aut loquimur de papa aut de alijs. Si de papa aut loquimur in his que ſunt iuris diuini vtin voto: iuramento et huiuſmodi. ⁊ ſic nō poteſtdiſpenſare ſine iuſta cauſa. aliter diſpenſatus noneſt tutus quo ad deum. Si autē ſubeſt iuſta cauſatenet diſpenſatio et eſt tutus etiā in voto caſtitatꝭ

et ꝓprietatis ẜm Inno. vbi ſupra. Si v̓o loqͥmurde his que ſunt iurꝭ poſitiui poteſt ſine cauſa ⁊ eſttutus in conſcientia. quia eius eſt deſtruere cuiuseſt condere: nec princeps tenet̉ legibus ſuis ligatꝰl. digna vox. C. de legi. Limitat tamen Pa. de pluralitate beneficioꝝ in qua nō poteſt ſine cauſa legitima. et ita tenet Io. an. in. c. de multa. de preben.quia omnia bona eccleſiarū ſunt dei. vt in. c. cū exeo. de electi. li. vj. Et ideo nō eſt tutus talit̓ diſpenſatus de quo dic vt ſupra. Beneficiuꝫ. §. xxxv. exquibus infert Pa. ꝙ non eſt tutus religioſus cuꝫquo diſpenſat ſine cauſa iuſta vt tranſeat ad latiorem religionem. Similiter ſi p̄ficitur eccleſie curate cauſa legitima non ſubſiſtente. puta quia noneſt aptus ad officium p̄dicandi. vel exercitiū cureUnde dicit glo. ſingularis in. c. monachi vagantes. .xvj. q. j. ꝙ religioſus ꝓmotus eccleſie ſecularinon vt proſit ſꝫ vt p̄ſit peccat mortaliter. quia facitcontra votū ſuum. Si loquimur de alijs a papa.ſic clarū eſt ꝙ nō eſt tutus quo ad deum. nec quoad eccleſiam. vt no. Inno. vbi ſupra. qͥa cuicunqꝫalio a papa concedit̉ diſpenſare intelligitur ꝙ hocfaciat ex cauſa legitima. ⁊ ideo debet fieri cū cauſecognitione. qd̓ nō bene.¶ In quibꝰ poteſt diſpenſare papa. Uide infra. 4Papa.¶ In quibꝰ caſibus poteſt ep̄s diſpenſare? ℟. ꝙ 5glo. in ſumma. l. di. et in. d. §. niſi rigor. et doc. in. c.at ſi clerici. de iudi. ſatis confuſe loquuntur et contrarie. Sed tu dic clare. ꝙ aut diſpenſatio eſt in faciendo contra canones vel concilium. ⁊ ſic nō poteſt: niſi hoc eī expreſſe a iure concedat̉. c. cum dilectus. de tempo. or. Et ſic intellige opinionem quedicit ꝙ nō poteſt niſi ea concedat̉ expreſſe. vt in. c.cum dilectus. Et ſic collige ꝙ epiſcopis concedit̉diſpenſatio in omnibꝰ criminibus minoribꝰ adulterio. Nam peccans mortaliter notorie notorietate iuris nō poteſt ꝓmoueri .xxv. diſt. primū itaqꝫ.in glo. et ꝓmotus deponitur. l. di. qui ſemel. ⁊ id̓oindiget diſpenſatione que epiſcopis in criminibꝰminoribus adulterio concedit̉ generaliter. vt notatur in dicto capitulo. at ſi clerici. concedit̉ etiamin aliquibꝰ maioribꝰ. vt de heretico ⁊ ſciſmatico. l.diſt. p̄ſbyteros. in gloſa. Item in ſacrilego. l. diſt.ſi quis p̄ſbyter. Et quomodo in iſtꝭ ⁊ multis alijsdiſpenſat: infra ſubijciaꝫ. In tribus tamen caſibꝰpoteſt epiſcopus diſpenſare contra canonē ⁊ concilium licet ei expreſſe non concedat̉. Primo ratione cōſuetudinis vt quia cōſuetudo p̄ſcripta habꝫvt diſpēſare poſſit. c. fina. de conſue. xj. q. j. qͥcūqꝫconſuetudo em̄ facit valere diſpēſationeꝫ que al̓snon valeret. argu. de cele. miſſa. pernitioſus. cumſuis concor. et argu. de tranſac. c. fi. Secundo ratione magne neceſſitatꝭ vel vtilitatꝭ de nouo emergentis. ⁊ inexcogitate tempore conſtitutionis. qͥatunc epiſcopus poteſt diſpenſare. vt tenent domini de rota et Ioan. de ligna. in dicto capitulo at ſiclerici. ⁊ ſequit̉ Pa. ibidem. et Bal. nota. in. l. omnes populi. ff. de iuſti. ⁊ iure. et Bar. in. l. ſi hominem. ff. mandati. Ponit exemplum ꝙ in ciuitateperuſij fuit factum ſtatutū ne quis deferret arma