Deriſio.LXII.

ctum mortuo? ℟. ꝙ ſi doloſe fecit tenetur. ſi auteꝫignorās rē depoſitā ⁊ bona fide diſtraxit nō tenet̉niſi de eo qd̓ ad eū ꝑuenit. Similit̓ dic in cōmodato. vt in. l. j. §. vltimo. ⁊. l. ſꝫ etſi non ſit heres. ff. eo.ti. Qd̓ ſi minus vendidit vel p̄cium nuduꝫ exegitſine dolo. tūc actiones tm̄ p̄ſtabit deponenti: autcōmodanti. vt in. l. ij. ff. depo. Si v̓o rem poſſit redimere et p̄ſtare. nec velit. nō caret culpa .i. dolo.vt. l. plane. ff. depo. iuncta. l. dolus. ff. man. Et id̓otenetur.9 ¶ Utrū depoſitor poſſit reuocare depoſitū ſemꝑquādo vult? ℟. ꝙ ſic. d. c. bona fides. etiā ſi depoſuiſſet vt ſibi redderet̉ certo tempore. vt in. d. l. j.ſi depoſuero.¶ Utrū ſemꝑ ſit reddendū depoſitum qn̄ petit̉?℟. ꝙ regularit̓ ſic. ar. d. §. ſi depoſuero. ⁊. d. c. bona fides. immo denegans cōmittit furtū ⁊ condēnatus ſuo nomine efficit̉ infamis. C. depo. l. quidepoſitū. Et nota ſuo nomine. quia ſi ꝓcuratoriotutorio. curatorio vel defenſorio nomine cōdēnet̉non efficit̉ infamis. vt in. l. furti. §. ſi qͥs alieno. ff.de his qͥ no. infa. Fallit tn̄ hoc .ſ. ꝙ teneat̉ redderein qͣtuor caſibꝰ. Primiꝰ qn̄ qͥs gladio depoſito efficitur furioſus. ⁊ ſic eū petit. nō tenet̉ etiā ſi iuraſſetſemꝑ reddere qn̄ petet. xxij. q. ij. ne quis. Scd̓s ſideponens poſt depoſituꝫ fuit deportatus ⁊ bonaeius publicata ſunt. quia in publicū deferendumeſt depoſitū. non ei qui depoſuit. vt. l. bona fides.in pͥn. ff. depo. Tercius qn̄ fur et dn̄s cōcurruntin petitione. qꝛ dn̄s p̄ponit̉. d. l. bona fides. Quartus qn̄ fur depoſuit apud dn̄m cui ſurripuit. velapud ꝓprietariū. vt in. d. l. bona fides.i i ¶ Utrū cauſa cōpenſationis poſſit retineri depoſitum? ℟. ꝙ nō vt in. d. l. bona fides. Et eſt ſingulare in depoſito: licet in alijs ſit ſecus. per regulamxxxij. q. vij. dn̄s. Qd̓ verū eſt de cōpenſatione directa. ſꝫ de cōpenſatione indirecta loquendo benepoteſt fieri in cōſcientia ſimplicit̓ de quibuſcunqꝫvt ſupra Compenſatio. §. ij. lꝫ quo ad foꝝ contentioſum foret diſtinguendū p̄ſertim qn̄ doloſe denegat facere debitu.12 ¶ Utrū depoſitarius poſſit vti re depoſita? ℟.ꝙ nō. al̓s cōmittit furtū. vt. l. qui furta. ff. de ꝯdi.fur. Fallit hoc in duobꝰ caſibus. Primꝰ ſi pecunianō obſignata deponat̉. l. quintus. ff. depo. Secusſi ſignata. l. ſi ſacculū. ff. depo. Et idem dic de quibuſcunqꝫ que cōſiſtunt in numero: pondere ⁊ mēſura eadē rōne. Scd̓s ſi putauit dn̄m ꝑmiſſurumff. de fur. l. qͥ re. in prin.i 3 ¶ Utrū aliquis poſſit rē ſuā apud alium depoſitam furtim accipere? ℟. ẜm ſctm̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lxvj. ar. v. ꝙ nō. quia grauat depoſitariū ad reſtituendū vel ſe oſtendendū immunē. ⁊ ideo ſi facit tenet̉ eū releuare. Qd̓ veꝝ intelligo niſi ipſe depoſitarius ſciuiſſet rē depoſitam iniuſte detentā adeponente vel niſi vero domino eā petente ſimulcū vſurpatore eam ſibi denegaſſet: quia cū iniuſteeam teneat videt̉ ꝙ ſine peccato furtim poſſit ſibi auferri. ar. l. ancille. C. de fur. et. l. bona fides. ff.depoſiti.14 ¶ Cui credendū eſt qn̄ depoſitū nō eſt oſtenſum

depoſitario ſeu tabernario. vtputa. quia depoſuitburſam vel ſacculū plenū. tamē non oſtendit qͥderat intus et quantū? ℟. Mat. in cle. ne in agro.de ſtatu mo. in. §. ſane. ꝙ nō credet̉ deponēti niſiꝓbet: neqꝫ ſtabitur eius iuramento qꝛ iuramentūnon datur niſi qn̄ p̄cedit ſemiplena ꝓbatio. vt inc. fi. qd̓ metus cā. vide. jͣ. Nauta. §. j.¶ Quomodo teneat̉ tabernarius ⁊ nauta ⁊ hmōi 1 5de his que deponunt̉ apud eos. Uide. jͣ. Nautain prin.¶ Ad quid teneat̉ deputatus ad cuſtodiā libroꝝ 16videsͣ. Cuſtos in prin.ẜm. S. Tho. ſcd̓a ſecūde. q.FriſlO lxxv. eſt cū aliqͥs malū alicud Yius ꝑſone vel defectū in ludū vel riſumponit vt erubeſcat ⁊ verecundetur. Etꝓpterea differta cōuitio ſeu ꝯtumelia. quia ſicut finis ipſius eſt vt tollat honorē. ſic deridens intendit et erubeſcat. Fit aūt deriſio in verbo cachinno⁊ ſic eſt deriſio. Aliqn̄ fit naſo rugato: ⁊ ſic eſt ſubſannatio. Aliqn̄ factis. ⁊ ſic eſt illuſio. tamē in fineidem ſunt. vt noͣ. glo. ſuꝑ psͣ. Qui habitat in celisirridebit eos.¶ Utrū ſit mortale peccatū? ℟. qͥ sͣ. ibideꝫ ꝙ c. iqn̄ irridendo oīno paruipendit aliquē ⁊ tā vilemexiſtimat vt de eius malo nō ſit curandū ſꝫ ſit proludo habendū ⁊ tanto grauius quāto magis tenetur reuereri eū. Unde irriſio dei eſt grauiſſimumpeccatū. Scd̓m locū tenet irriſio ſanctoꝝ et ſacramentoꝝ. Terciū parentū et p̄latoꝝ. ꝓpterea caynfuit maledictus. ij. q. vij. ſnīa. xv. q. v. c. j. Quartūiuſtoꝝ que grauis eſt qꝛ multi a bene agendo retrahunt̉. Irridere autē de malo ꝓximi inquantūeſt leue ſeu paruū ⁊ ſine notabili vilificatōe ꝓximivel perturbatione erit veniale pctm̄ ẜm Ale. ſcd̓aſcd̓e. ti. de deriſione.eſt quādo ex falſa exEſperatlo cimatione ꝓpter peccata que fecit vel bona que omiſit deſperat de dei miſericordia. credens deumnolle vel non poſſe ſibi parcere vel in gratiam recipere.¶ Utrū ſit grauiſſimuꝫ peccatoꝝ? ℟. ꝙ ex parte īnoſtra ē grauiꝰ qͣꝫ odiū dei. qꝛ ꝑ ſpem reuocamura malis ⁊ introducimur ad bona ꝓſequēda. ideoſublata ſpe hoīes infrenate labunt̉ in pctā/ ⁊ a bonis retrahunt̉. Un̄ glo. ſuꝑ illud Prouer. xxiiij. ſideſperaueris. Nihil execrabilius deſperatōe quāqͥ hꝫ ⁊ in generalibꝰ huiꝰ vite laboribꝰ ⁊ qd̓ peiuseſt in fidei certitudine ꝯſtantiā ꝑdit. ⁊ Iſi. d̓ ſum.bo. Perpetrare flagitiū aliqd̓ mors ē. deſperare ēdeſcendere in infernū. Odiū tn̄ dei qd̓ ꝓuenit exeo ꝙ voluntas hoīs diuine bonitati ꝯͣriat̉ ẜm ſe ēgrauius pctm̄. ſil̓r infidelitas. Et intellige ꝙ ē grauiſſimū pctm̄ qn̄ hō ſcienter ⁊ aduertent̉ tenet ꝙdeus nolit ꝑcere penitētibꝰ ⁊ gratiā dare redeuntibus. qꝛ ſicut motꝰ ſpeciei qͥ cōformit̉ ſe hꝫ ad extimationē verā laudabilis ē et meritorius. ſic motꝰoppoſitus .ſ. deſperatōis qͥ ſe cōformat extimatōifalle de deo eſt vicioſus ⁊ mortale pctm̄ ⁊ grauiſſimum. ſecus ſi deſperatio eſſet in ſubito ⁊ indelibe