Depoſitum

22 ¶ Quid ſi iurauit vel ꝓmiſit non denunciare? ℟.ꝙ ſi intendebat qn̄ ꝓmiſit vel iurauit ꝙ etiā ad p̄ceptū ſuꝑioris. vl̓ etiā ſine p̄cepto ſuꝑioris in pctōꝯmittēdo nō reuelare. mortal̓r peccauit ꝓmittēdo⁊ tenet̉ nō obſtante iuramēto ⁊ ꝓmiſſione denūciare in caſu in qͦ denunciatio cadit ſub p̄cepto. Inalijs aūt caſibꝰ in qͥbꝰ eſt de ꝯſilio nō tenet̉ ſꝫ benep̄t denūciare. n̄ obſtāte tali iuramēto vl̓ ꝓmiſſiōeſine pctō ẜm no. xxij. q. iiij. in multis cap̄.¶ Utrum ep̄o vel alio ſuꝑiore p̄cipiēte vt qͥlibꝫ qͥſcit qͥs fecerit tale furtū teneat̉ reuelaē̓ ſub excōicatiōe late ſnīe. ſit reuelādum qͥcqͥd aliqͥs ſcit? ℟. vtcolligo ex ſupradictꝭ. ⁊ ꝑ ea q̄ dicaꝫ. jͣ. in qͥſitio. §. j.ꝙ aut ep̄s hꝫ infamatū aliquē d̓ aliqͣ ⁊ qꝛ nō pleneꝓbat̉ admonet vt qͥ ſcit dicat. tūc indiſtīcte tenet̉deponere qͥcqͥd ſcit. lꝫ nō p̄ceſſerit monitio ⁊ lꝫ nōpoſſit ꝓbare. qꝛ tūc nō venit vt denūciet: ſꝫ vt teſtificet̉ de eo qd̓ ſcit. facit. c. j. de teſti. co. ⁊ qd̓ ibi no.Fallit hoc in ꝑentibꝰ ⁊ filijs qͥ nec ēt volētes ad teſtimoniū aduerſus ſe inuicē admittūt̉ tex. eſt in. l.ꝑentes. C. de teſti. ⁊. iiij. q. iij. §. itē ꝑentes. ⁊ intelligit̉ ſolum de aſcendētibꝰ ⁊ de deſcēdentibꝰ nō decollateralibꝰ ẜm glo. in. d. §. itē. Nec ēt dn̄t ꝯpellivxor ꝯͣ viꝝ. nec ſocer aduerſus geneꝝ. pͥuignū. ſobrinū. ſobrinā. ⁊ ex ſobrinis natū. ⁊ eos qͥ in priorigͣdu ſunt. vt. iiij. q. iij. §. itē. l. iul̓. ponit̉ in l. lege iulia iudicioꝝ publicoꝝ. ff. d̓ teſti. vbi dicit glo. ſobrini ⁊ ſobrine ſt̓ qͥ ex femīs. puta ꝯſobrinis deſcēdūtſicut ꝯſobrini qͣſi ꝯſororini. vt inſti. d̓ gͣ. §. iiij. ⁊ .vj.Hoc limito qn̄ ꝓcedit̉ crimīal̓r. ſecꝰ ſi ciuilit. vt. jͣ.familia. §. vij. Si āt nō extat infamia ꝯͣ aliquē ſꝫ ingenerali inqͥrit qͥs fecerit tale qͥd. vt fit cōit̓. ſic tenet̉ talē admonere. ẜm ordinē euangelicū vt ꝓuideat ⁊ emēdet qd̓ fecit ⁊ ſatiſfaciat ep̄o p̄cipienti.al̓s ſi noluerit tūc ſi p̄t ꝓhare tenet̉ reuelare. alitererit excōicatꝰ. ſꝫ ſi ꝓbare nō poſſet nō tenet̉. Ita tenet glo. in. c. ſacerdos. de pe. di. vj. ⁊. vj. q. j. c. ſi oīa⁊. q. ij. placuit. ⁊. d. c. ſi peccauerit. ij. q. vij. plerūqꝫ.facit. c. ſi ſacerdos. de offi. or. Et rō eſt qꝛ tūc reqͥrit̉vt denūciator: nō vt teſtis. qd̓ no. qꝛ ſepe venit inpractica. Et ꝑ hoc infert Ioh̓. de pla. inſti. de pub.iudi. ꝙ puniens illū qͥ ſcit alique ꝯmiſiſſe crimenleſe maieſtatis. qꝛ nō denūciauit. cū ꝓbare nō poſſet ꝙ tenet̉ ei ad omne damnū. ⁊ ideꝫ tenet Bal.in qͦdaꝫ ꝯſilio: qd̓ incipit. Quāqͣꝫ allegata ſint multa. vnde qn̄ dr̄ qͥ ſcit. intelligit̉ de ſcīa ꝓbabili. l. qͥaccuſare. C. de eden. facit. l. nr̄is. C. de calū. Si tn̄eſſet talis p̄latꝰ qͥ ſecrete ꝓuidere vellet. deberet ſibi ſecrete tanꝙͣ pr̄i dicere. xxij. q. v. c. hoc vr̄. ſꝫ cumcōit̓ reqͥrant vt ꝓcedant iudicialit̓. nō tenet̉ niſi d̓eo qd̓ ꝓbare p̄t. Et ẜm hoc limita qd̓. jͣ. dicā. furtū§. xlj. ⁊ vide qd̓ dicam. jͣ. familia. §. viij.eſt qd̓ cuſtodiendūEpoſitur. alicui datum eſt. vtff. depo. l. j. in pͥn.d¶ In quibꝰ cōſiſtit depoſitum? ℟. glo.in. c. bona fides. eo. ti. ꝙ in rebꝰ mobilibꝰ ⁊ ſe mouentibꝰ. niſi forte vbi a pluribꝰ res q̄ eſt in ꝯtrouerſia ꝓ ſequeſtro deponit̉. vt in. c. examinata. de iudi. ⁊ in. l. licet. ff. depo.

¶ Utrum dominium ⁊ poſſeſſio trāſferat̉ in de­ 2poſitarium? ℟. ꝙ non. ſꝫ remanet apud deponētem. d. l. licet.¶ De qua culpa tenet̉ depoſitariꝰ? ℟. ꝙ regulari 3ter non tenet̉ niſi de dolo ⁊ lata culpa. qꝛ cōiter fitgr̄a deponentis tm̄. vtꝫ in. d. c. bona fides. ⁊. d. l. j.§. vl. Sed in duobꝰ caſibꝰ tenet̉ etiaꝫ de leui. Primus ſi mercedem accepit ꝓ cuſtodia. d. l. j. §. ſi qͥsẜuum. ⁊. d. c. bona fides. Scd̓s ſi ꝯuenit vt teneretur. d. l. j. §. ſi ꝯueniat. vbi dr̄ ꝯͣctus ex ꝯuentiōe legem accipiunt dummodo nō ꝯueniat vt nō teneat̄ de dolo. qꝛ hec ꝯuentio eſt ꝯbonos mores ⁊ ꝯͣbonam fidem. ⁊ iō non eſt ſeq̄nda. d. §. ſi ꝯueniatEt in tribꝰ caſibꝰ tenet̉ de leuiſſima. Primꝰ ſi cauſa depoſitarij apud eum ſit res depoſita. Secundus ſi depoſuo ſe obtulit. intellige qn̄ diligentiſſimum excludit. Tercius ſi ꝯuenit. vt in. d. l. j. §. ſepe euenit. De caſu fortuito non tenet̉. niſi fuerit inmora reſtituendi. vel ex pacto conuenerit. d. c. bona fides.¶ Utrum eccleſia teneat̉ ꝓ depoſito facto p̄lato 4eccleſie ſi perijt? ℟. ꝙ non. vtꝫ in. c. j. de depo. niſiſit verſum in vtilitatem eccleſie. vt ibidem. Secusſi factum fuiſſet p̄lato cum ꝯſenſu capituli. ⁊ alijsſolennitatibꝰ que requirunt̉ vt obliget̉ eccleſia. qꝛeſt factum eccleſie depoſitū tūc. ⁊ ſic tenet̉. Aliquitamen tenent. ꝙ ſi depoſitum ſit factum apud ſacriſtam deputatum ad cuſtodiam vaſoꝝ ⁊ depoſitoꝝ a p̄lato ⁊ toto capitulo eccleſia tenet̉. vt in glo.in. c. j. eo. ti. Similiter quando prelatus eſt conſuetus bene adminiſtrare ⁊ gubernare bona eccleſiep̄ſumet̉ in vtilitatem eccleſie conuertiſſe. Ita dicitArchi. in. c. hoc ius. x. q. ij. ⁊ Bar. in. l. ciuitas. ff. ſicer. pe. ⁊ latius ꝑ Bal. in aut̓. hoc ius. C. de ſacroſan. ec.¶ Sed qͥs ꝓbabit v̓ſum in vtilitatem eccl̓ie? ℟. 5ꝙ ille qͥ dicit. l. ei qͥ. ff. de ꝓba. ẜm Inno. in. d. c. j. ⁊dicit ſpāle hoc in depoſito ⁊ in mutuo. vt in. d. auten. hoc ius. §. is creditor. x. q. ij. Sed in depoſitonō credo ego veꝝ niſi qn̄ ꝓ eius ſatiſfactione oporteret vendere res īmobiles eccl̓ie. ſꝫ qn̄ poteſt ſatiſfieri de fructibꝰ non oportet ꝓbare v̓ſum in vtilitatem eccl̓ie. vt in. d. §. is creditor. Similit̓ nec inalijs ꝯͣctibꝰ. excepto mutuo vide opi. diuerſas ī. c.qͥbuſdam. de fideiuſ.¶ Utrum depoſitarius poſſit res ſuas p̄ponere 6depoſitis qn̄ ambas ſaluare nō pōt? ℟. ẜm diſtinctōem poſitaꝫ. sͣ. ꝯmodatū. §. xvj. Et lꝫ. d. c. bonafides. videat̉ velle eum eſſe in dolo ſi caſu aliqͦ hꝫſaluas ſuas depoſitis ꝑditis. intellige veꝝ quo adp̄ſumptōꝫ que ceſſat in foro anime.¶ Quid ſi depoſitum reddat̉ ſꝫ deterioratum? ℟. 7ꝙ tenet̉ qͣi redditum nō ſit. vt dicit tex. in. d. l. j. §.ſi res depoſita. qd̓ intellige ſi dolo deterioratum ſitvel etiam culpa. qn̄ de culpa tenebat̉ qꝛ tunc tenetur reſtituere. vel totam extimatiōem ſi deterioratio talis ſit ꝙ inutile factū eſt deponenti. aut ſi nōſaltem quanto deterius. ar. eoꝝ q̄ no. in. l. j. in pͥn.ff. de edil. edi.¶ Quid ſi heres aūt alius diſtraxit depoſitum fa-