Conſiliū

adipiſcitur. c. quiſqͥs. ea. q. Et merito arguit̉ qͥ cōſilia ſapientū ⁊ recta ſuadentiū. non vult reciperelxxxiiij. di. c. j. Et in dubijs debet homo requirereꝯſilium. xvj. q. ij. viſis. ⁊ di. xx. c. vlti. xj. q. iij. excellentiſſimus.¶ Utrum quis teneat̉ ex ꝯſilio dato? Rn̄. ꝙ autdat quis ꝯſiliū delinquenti: aut ꝯtrahenti. Si delinquenti quo ad pctm̄ indiſtincte inuoluit̉ ſꝫ quoad penā ſeu reſtitutōeꝫ faciendā diſtinguo aūt talis erat facturꝰ etiā ſine ꝯſilio. ⁊ tūc ſi dedit ꝯſiliumope. tenetur inſtit. de ob. que ex delic. na. §. at vbiope. ff. de fur. l. ſi qͥs vxori. §. j. ēt ſi ꝯſiliū n̄ adhibuit pͥncipal̓r: ſꝫ ſcd̓ario. ff. d̓ fur. l. ſi pigͦre. §. pe. īſti. d̓fur. §. ope. vtputa accōmodauit ſcalā ad aſcēdendū ⁊ hmōi. Si v̓o dedit ꝯſiliū ſine oꝑe. al̓s facturonon tenetur. d. §. at vbi ope. Nec obſtat. l. in. §. ſiquis. ff. de ſer. cor. qꝛ eſt caſus ſpecialis in quo nondebet augeri maliciā ſerui laudando. Uel pōt dici ꝙ ibi nō ſolum ꝯſuluit: ſed etiā laudando incitauit: qd̓ magis eſt. ꝓ hoc facit qd̓ no. in. l. ſepe. §. fi.ff. de ver. ſi. ⁊ in. l. j. in fi. ff. man. Si v̓o non erat facturus: tenetur. l. ſi remunerandi gratia. §. plane.ff. man. ſed non ei cui dedit conſilium ẜm glo. ī. l.nullus ex conſilio. de re. iur. li. vj. ſed ei contra quēet eius maleficij nomine. puta ſi fecit homicidiumhomicida eſt. l. di. ſi quis viduam. et huiuſmodi.Sed tu dic̄ in conſcientia teneri etiam ei quē male conſulendo corrupit quantuꝫ poteſt exhortādoad bonum: ar. vj. q. j. deteriores. Si v̓o dat conſilium contrahenti ⁊ tunc ſi eſt fraudulentum tenetur indiſtincte. ff. de dolo. l. ꝙ ſi cum res. vbi ille qͥconſuluit doloſe ⁊ ſui lucri cauſa mutuare debitori non idoneo tenetur actōne de dolo ei cui ꝯſiliuꝫdedit. ad idem. ff. de proſo. l. ij. Si v̓o non eſt fraudulentum non tenet̉: vt in. d. regula nullus ex cōſilio. ff. de dolo. l. eleganter. in fi. Et hoc verū ſi eſtſimplex ꝯſilium: quia ſi eſſet mandatuꝫ ꝙͣuis nonſit fraudulentum. ſi eſt deſignata certa ꝑſona. puta mandat quis tibi vt ticio pecuniam tradas. etſic tenetur indiſtincte. etiaꝫ ſi al̓s erat facturus. ff.man. l. ij. §. tua et aliena. et. ff. de nego. geſt. l. iij. §.plane. Si v̓o nō eſt deſignata certa perſona. et tūcſi al̓s non erat facturus tenetur: vt in dicto. §. plane. al̓s non.2 ¶ Utrum ille qui debet aliquid agere cum conſilio alicuius poſſit procedere ſi ille mortuus eſt: veleſt abſens vel non vult conſulere? Rn̄. vt colligoex Ge. in. c. j. ne ſe. va. li. vj. et Pan. in. c. ex parte.de conſti. ꝙ aut conſilium debet peti ex ſtatuto vl̓ex conſuetudine. et tūc poteſt procedere ſi ille mortuus eſt: vel remotus: vel non vult dare quandopericuloſum eſt expectare reſpectu actus ſuꝑ quorequiri debet. ſicut collatio beneficij ⁊ huiuſmodiSi v̓o conſilium non requiritur per ſtatutum velconſuetudinem ſed de mandato alicuius. Gemi.ibidem tenet ꝙ non poteſt procedere. ſed debꝫ admandantem referri. Et hoc verum ẜm Uincē. etCompo. niſi commiſſio facta fuiſſet ſub nomīe dignitatis: quia ſi mortuus eſt expectabitur ſucceſlor. ar. c. quoniam abbas. de offi. deleg. Panormi.v̓o limitat verum niſi immineat pericu. am ex di-

latione. arg. l. ſi longius. §. ſi filius. ff. de iudic. ⁊ inl. ſi cū dotem. §. ſed ſi latitat. ff. ſolu. matri. Et hocſentit Bar. in. l. j. §. ſi plures. ff. de exercito. Ratioẜm eum. qꝛ mandatū debet intelligi ẜm iura. arg.c. ex lr̄is. de conſti. ⁊. c. ij. de reſcript. Sed de menteiuris eſt ꝙ ſi pōt haberi: habeat̉. ⁊ ſi nō pōt haberiet ꝑiculum ſit in mora ꝓcedat̉ ad conſūmationemactus: vt in. d. c. j. Et placet mihi qꝛ ſic videt̉ de mēte mandantis.¶ Utrum actus geſtus teneat ſi poteſt peti conſi­ 3lium ⁊ non petitur? ℟. Panor. in dicto. c. ex parteꝙ ſi mandator ex forma mandati voluit requiri cōſilium. non tenet actus niſi requiratur: vt in. c. cuꝫin veteri. de elect. Si v̓o eſt ex diſpoſitione legis. ettunc ſi lex a principio cum dedit poteſtatem mandauit conſilium requiri. ſil̓r nō valet ex defectu poteſtatis qꝛ habuit eam mollificatā ⁊ qualificatā. Etſic intellige rem. c. nouit. de his que fi. a p̄la. ita ꝙ ſine clauſula decreti actus eſt nullus. aut habēti prius poteſtatem mandauit ſuꝑior vt ꝓcedat cū conſilio: ⁊ tunc tenet. licet ſit puniendus: ar. c. dilectusel. ij. de preben. vide glo. ſingularem in cle. j. de inre patro.¶ Utrum obligatus petere conſilium teneatur il 4lud ſequi? Rn̄. Ge. in dicto. c. ꝙ aut peti debet abeo a cuius poteſtate dependet principaliter actus.vt ꝙ clericus non conueniatur coram alio epiſcopo ſine conſilio proprij. ⁊ ſic tenetur ſequi et iſte eſtcaſus in. c. j. de foro compe. cum glo. Si v̓o non dependet actus ab eo ſed vna cum alijs dꝫ intereſſe.tunc ſi ꝑ alia iura debet ſequi. clarum eſt ꝙ artabit̉et ita ꝓcedit glo. in. c. ij. de cor. vici. ẜm intellectumHoſt. patet hoc in. c. ſtudeat. l. di. ꝙ requirit conſilium aliorum epiſcoporum in depoſitōe ſacerdotis. et intelligit̉ ꝙ ſequat̉ propter. c. felix. xv. q. vij.Aut nō apparet per alia iura expreſſe ꝙ debeat ſequi. ⁊ tunc ſi debet requiri a participe officij ſuperilla oportet ſequatur concluſio eſt Inno. in. c. venerabilis. de offi. dele. Nam coadiutor ibi datus habet officium ſuper rebus eccleſie ſicut prelatus cuidat̉. ergo debet ſequi eius conſilium. Aut non debet requiri a participe officij: ſed ab habente ius. ⁊ſic tenet̉ ſequi. Unde ſi mādatur prouideri alicuide eccleſia requiſito conſilio patroni. debet conſilium ſequi cum habeat ius in tali prouiſione eccleſiedictum eſt Io. an. in. c. dilectus. de offi. leg. ⁊ in. c.j. de ca. mo. Aut non debet requiri ab habentibusius: tunc ſi materia habeat ꝙ debeat ſequi ſequendum eſt: puta ſi conſulat̉ alicui ne ordinetur ꝓpterirregularitateꝫ. ⁊ ita procedit tex. in. c. ad aures. deeta. ⁊ quali. ⁊ ita eum intelligit Io. an. in. d. regulanullus ex conſilio. Aut materia non habet vt ſeqͣtur. ⁊ ſic non tenetur ſequi. de elect. cum in veteri.de arbi. cum olim. Adde ẜm Io. an. in regula nullus. li. vj. in mercū. ꝙ ſi dicatur iuxta conſilium: vl̓ẜm conſilium talis tenetur ſequi. Et ẜm Cy. in. l.id quod pauperibus. C. de ep̄i. ⁊ cler. idem dicendum qn̄ dr̄ de conſilio talis. Secus ſi dicit̉ cum cōſilio. Sed Io. an. vbi sͣ. ⁊ Bar. in. d. l. id qd̓ nō approbāt hoc ſed tenent ꝙ nō tenet̉ ſequi. Et recurrerem ad intentionē mandantis.