Beneficium.XXI.

tenet Ho. in. d. c. dudum. quem ſequitur Io. an̄.Dicit etiam Tho. in. ix. quolibet. q. v. ꝙ hr̄e plures p̄bendas abſolute ꝯſiderando eſt qͥd de ſe inordinatum. vtpote. quia qͥs nō poteſt in diuerſiseccl̓ijs deẜuire quibꝰ qͣſi ꝓ ſtipendio p̄bende ſuntordinate vt miniſtrātibꝰ in eis dent̉. Eſt etiam diminutio diuini cultus. vnde vnus loco pluriumꝯſtituit̉. Eſt etiam inequalitas. vnde vnus habetmulta beneficia. ⁊ alius nō pōt hr̄e vnum. Continet ⁊ aliqn̄ defraudatōem voluntatum teſtatoꝝ.qͥ vt certus numerus ẜuientium deputaret̉ taliaꝯtulerunt. ⁊ multa alia. ⁊ niſi aliqua circūſtantiaſuꝑueniat que remoueat totaliter inordinatiōemeius nunqͣꝫ erit ſine peccato. ſicut nec homicidiuꝫpoteſt fieri etiam cum diſpenſatōe. niſi habeat circūſtantiaꝫ que remoueat eius inordinatōem. Aduerte tn̄ ẜm Gofre. ꝙ eſt triplex circūſtantia quepōt remouere talem inordinatōem. ita ꝙ diſpēſatio ſit legitima ⁊ tutus diſpenſatus. Prima neceſſitas puta. qꝛ plures nō inueniūt̉ idonei. Scd̓a vtilitas eccleſiaꝝ ⁊ eoꝝ qͥbꝰ p̄ſunt. Tercia p̄rogatiuameritoꝝ. Nec valet ꝯſuetudo ẜm Pa. in. d. c. dudum. Et iura ſiue glo. que dicunt valere intelligeꝓ neceſſitate. vel vtilitate beneficioꝝ. vel p̄rogatiua meritoꝝ. puta qꝛ plus valet abn̄s ꝙͣ alius pn̄svel ꝓ potentia retinēdi plura bn̄ficia ſimplicia. ſꝫnō vt fructus lucri faciat ſibi ad vtilitatē priuatā.vel ad augēdū patrimoniū. vel vt lautiꝰ viuat. vl̓vt faciliꝰ ad ep̄atum. vel maioreꝫ dignitatem poſſit aſcendere. qꝛ cum tali intentōe etiaꝫ vnum bn̄ficium hr̄e de ſe eſt inordinatū: qꝛ eſt ꝯͣ oēm rōem.vt in. c. rō nulla. cum ibi notatis. de p̄ben. ⁊ ꝯͣ officium pietatis. xvj. q. j. c. fi. vide etiam de hoc. jͣ. clericus. ij. ⁊. iij.36 ¶ Utrum hn̄s bn̄ficium cū cura: ſi recipiat ſcd̓mcum cura. ipſo iure ſit pͥuatꝰ pͥmo. Rn̄. ꝙ ſic ſtatīadepta pacifica poſſeſſione. c. de multa. de p̄b. velqn̄ ꝑ eum ſtetit quo minꝰ hr̄e. c. licet. de p̄bē. li. vj.Et niſi pͥmū reſignet in manu ordīarij: vel cui cōpetit ipſo iure eſt pͥuatꝰ etiam ſcd̓o. ⁊ inhabilis adqd̓cūqꝫ bn̄ficium ⁊ etiam ordines ſacros ⁊ ad papam ꝑtinet diſpenſatio. ꝑ exͣua. Io. xxij. q̄ incipit.Execrabilis. Et iō nō poterit abſoluere ſubditosrōne pͥmi bn̄ficij. Fallit hoc in ſeptem caſibꝰ. Primꝰ qn̄ ſcd̓m annectet̉. pͥmo. c. ſuꝑ eo. de p̄dē. li. vj.Secūdus caſus qn̄ expedit de bonis ꝓprijs vtilitatem pͥmi bn̄ficij. ⁊ ip̄m retinet donec ſit ſibi ſatiſfactum ẜm An. de bu. ꝑ. c. qͥcūqꝫ. xxij. q. iiij. Et ſufficit ꝙ talis expenſa ſit vtilit̓ cepta. lꝫ poſtea a caſuſit totum ꝑditum. ẜm Io. an. in. c. ex ꝑte. de ꝯſtit.puta. quia domum factam ignis poſtea cōbuſſit.Terciꝰ caſus qn̄ acceptat calore iracūdie ẜm Io.de li. ⁊. d. Anto. ⁊ facit glo. in. c. ex lr̄is. de diuor. q̄vult ꝙ ꝯfeſſio ex iracūdia facta n̄ p̄iudicet. Quartus caſus qn̄ acceptat ad tp̄us. puta donec alit̓ fuerit bn̄ficio ꝓuiſum ẜm Pe. de Ancha. in. c. j. de cōſue. li. vj. Quintꝰ caſus qn̄ ꝯmutauit vnum bn̄ficium in aliud hn̄s alia bn̄ficia curata. dummodopoſſeſſioneꝫ nō fuerit nactꝰ tex. eſt in cle. ſi pluresde p̄ben. Sextus caſus qn̄ habet ꝑ diſpenſatōemvt in. d. c. dudum. Septimus caſus in epiſcopatu

qui non vacat per ſecūdum. ẜm glo. in dicto. c. demulta. ⁊ Imol. in cle. gratie. de reſcri. Idem dic̄ dequocūqꝫ alio beneficio eccleſiaſtico ꝙ quis nō pōtcū alio tenere niſi diſpēſet̉ cū eo. Et qͥs poſſit diſpēſare. jͣ. dicā. §. xxxviij.¶ Utrū habēs bn̄ficiū in cōmēda teneat̉ ſeruare 37eccleſiā in ſtatu ſuo? Rn̄. Pa. in. c. de monachis.de p̄ben. ꝙ ſic. nec pōt aliqͥd de ſtatu eccl̓ie minuere: ſꝫ de ſuꝑfluo pōt ſibi ꝓuidere. al̓s nō.¶ Quis pōt diſpēſare vt qͥs habeat plura bn̄ficia 38legitima cā interueniēte? Rn̄. ꝙ in pluribꝰ ſimplicibus: vel in vno curato: et alio ſimplici pōt ep̄usdiſpēſare vt in diuerſis eccleſijs habeat: ſed ī vnaeccl̓ia pōt ſi ſunt ſimplicia. ẜm glo. in. c. lr̄as vr̄as.de ꝯceſ. p̄. Io. an. dicit verū ſi ſunt difformia. vnd̓dicit ꝙ pōt diſpēſare: vt qͥs habeat dignitatē ⁊ canonicatū in eadē eccleſia. facit. c. j. cū glo. de cōſue.li. vj. Fede. ꝯſilio. cxv. tenet ꝙ pōt diſpēſare ep̄usvt qͣs habeat canonicatū ⁊ altare ſeu bn̄ficiū alicuius capelle in eadem eccleſia. Et hoc ſequit̉ Pa. indicto. c. lr̄as. In duobꝰ aūt ꝯformibꝰ nō pōt. putavt qͥs habeat duos canonicatꝰ in eadē eccleſia. Etdicit Pa. vbi sͣ. ꝙ hoc ſequūtur cōiter docto. Etideo duo altaria in eadē eccleſia nō poſſunt ī titulū haberi ex diſpēſatiōe ep̄i ẜm Guil. de mōte lau.Et videt̉ ſequi Ge. vbi sͣ. et placet. qͥa altaria quedant̉ in titulū ꝑpetuum dicunt̉ bn̄ficia ẜm glo. incle. ij. de deci. Et ſequit̉ Ge. in. c. j. de cōſue. lib̓. vj.Altaria v̓o q̄ nō dant̉ in tituluꝫ bn̄ poſſunt hr̄i exdiſpēſatōne ep̄i. In ꝑſonatibus v̓o vel dignitatibus vel adminiſtrationibꝰ: aut officijs perpetuisquocūqꝫ nomīe cenſeant̉ non pōt niſi ſolus papadiſpēſare: vt in dicto. c. j. ſ. in eadē eccleſia vel ī diuerſis: vt in. c. de multa. de p̄ben. licꝫ tex. videat̉ ſolū de eadeꝫ eccleſia ꝓhibere. Sed doc. in dictis. c.dicūt etiā locū hr̄e ī diuerſis .ſ. eccleſijs. ꝑ. c. qꝛ nonnulli. de cle. nō re. Qd̓ no. licꝫ Inno. dicat ꝯtrariūin dicto. c. de multa .ſ. ꝙ ep̄us pōt diſpēſare in pluribus eccleſijs. dūmō curā aīaꝝ nō habeāt.¶ Quid fiendū de fructibus bn̄ficioꝝ. vide. jͣ. cle. 39ricus. iij. ⁊. xiij. ꝑ totū.¶ Utrum fructus bn̄ficij vacantis ſint ſeruandi 49ſucceſſori? Rn̄. ꝙ ſic. vel in vtilitatē eccleſie expendendi. al̓s ꝯtrafaciētes ſi ſunt capitula. ꝯuētꝰ. collegia: vel ſingule perſone ī cathedralibꝰ eccleſijs ⁊regularibus: vel collegiatis ſunt ſuſpenſi ipſo facto ab officio ⁊ beneficio: donec plene reſtituerintqͥcqͥd ꝑceperūt nō obſtātibꝰ pͥuilegijs: vel ꝯſuetudinibꝰ: vel ſtatutis: etiā iuramēto vel ſedis apl̓iceauctoritate firmatis. c. qꝛ ſepe. d̓ elec. li. vj.¶ Quid de p̄latis qͥ bona eccleſiarū: dignitatum:pͥoratuū ⁊ ꝑſonatuū vacantiū ſibi ſubiectaꝝ vel q̄ꝑtinent ad eoꝝ cuſtodiā occupāt? Rn̄. ꝙ niſi ſpeciali pͥuilegio: vel ꝯſuetudine p̄ſcripta: vel alia rationabili cā hoc faciāt ep̄i. ⁊ ſuꝑiores ſunt ſuſpenſiab ingreſſu eccleſie. ⁊ alij ab officijs ⁊ bn̄ficijs. donec ſatiſfecerint. Idem dic de alijs ꝑſonis eccleſiaſticis ad quoꝝ collationē pn̄tatione ſeu cuſtodiaꝫꝑtinent dignitates ꝑſonatus pͥoratus: vel eccleſievacātes: vt in. c. pn̄ti. de offi. or. lib̓. vj. Et hec prohibitio loquit̉ de alijs bonis ab his de quibus sͣ.d ij