BeneficiumL.
P ¶ Quid ſi ep̄us ꝯferat beneficium abn̄ti. Rn̄. ꝙlicet nō fiat ſuū donec ꝯſentiat. tn̄ ep̄s nō poteritalteri cōferre donec ille recuſet. nec valet collatio ſiꝯferat niſi ep̄s aſſignaſſet tminū ꝯpetētē ꝯſentiēdiīfra qd̓ n̄ aſſentit. ſi tn̄ pꝰ t̓minū iteꝝ ꝯſentiret an̄qͣꝫalteri eēt collatū valēt. c. ſi tibi abn̄ti. de p̄b. li. vj.9 ¶ Utꝝ ep̄s vel alius cui mandabat̉ de beneficioꝓuideri pauꝑ clerico teneat̉ iteꝝ ꝓuidere ſi ille clericꝰ aliud ē ꝯſecutꝰ. Rn̄. ꝙ n̄. c. ſi pauꝑ. d̓ p̄b. li. vj.¶ Utrum ep̄us teneat̉ ordinatis ꝑ ip̄m ꝓuiderede beneficio. Rn̄. ꝙ ſic. ſi eſt in ſacris ordinatus.c. cum ſcd̓m. de preben. Idem dic quando ꝯmiſitꝙ ordinet̉ per alium. c. ſi epiſcopus. de preben. li.vj. Et hoc verum niſi habeat ſuam vel paternamhereditatem vnde poſſit ſuſtētari ẜm glo. in. d. c.ſi ep̄us.ii ¶ Utrum ꝓmittens alicui ꝓuidere de beneficioeccleſiaſtico non vacante. vel qualitercūqꝫ ꝓmittat cū potuerit teneat̉. Rn̄. ꝙ nō. qꝛ talis ꝓmiſſioeſt nulla. c. deteſtanda. de ꝯceſ. p̄b. li. vj.¶ Utrum recipiens beneficium eccleſiaſticum demanu laici cadat in aliquam penam. Rn̄. Inno.in. c. qͥſqͥs. d̓ elec. ꝙ ſic. qꝛ eſt intelligibilis ipſo iurede iure pa. p̄terea tn̄ ep̄us poſſet cum eo diſpenſare ẜm eundem. ar. c. nuꝑ. de ſen. excom.z ¶ Utrum quis poſſit renūciare ſuo beneficio vtalij ꝓuideat̉. Rn̄. Pa. in. c. dilecto. de p̄ben. ꝙ ſic.dummodo in actu renunciationis nō deducat inpactum: ſꝫ ipſam renunciatōem faciat pure ⁊ libere. al̓s eſſet ſymoniacū. vt vult glo. in. d. c. dilecto.⁊ glo. in. c. ex parte. el. j. de offi. dele. Si tamē in animo gereret vt alteri ꝯcederet̉: non eſſet ſymonia:dummodo pactum nō faciat licet peccet. vt eſt clara glo. in. c. ordinationes .j. q. j.¶ Cui poteſt dari beneficium eccl̓iaſticū. Rn̄. ꝙ4 ſolis clericis nō ꝯiugatis ⁊ habentibꝰ etatem debitam. ⁊ que ſit etas debita. Uide. jͣ. Etas.15 ¶ Utrum clericus ꝯiugatus poſſit habere beneficia eccleſiaſtica. Rn̄. Pa. in. c. ſane. de clericꝭ ꝯiug.ꝙ non. Sed nec etiam adminiſtrationes eccleſiaſticas. Et ꝑ hoc puto ꝙ non poſſit eſſe vicariꝰ ep̄iqd̓ tenent doc. in. c. vno. e. ti. li. vj. ⁊ in. c. IohānesIdem Pa. eo. ti. tenet ꝙ nec etiam poteſt diſpenſari cum eis vt habeant beneficium ſimplex. licetalij ꝯtrariū teneant. ⁊ poteſt ſaluari dictuꝫ eoꝝ vtvaleat diſpēſatio ſi fiat a papa. ⁊ Pa. intelligat nōvalere ſi fiat ab inferioribꝰ pape.¶ Utrum filius ſacerdotis poſſit obtinere beneficium in eccleſia patrꝭ. ℟. ꝙ ſic. ſi al̓s eſt legitimatꝰca. ad hec. de fi. p̄ſ. dummodo non ad illas dignitates vel prebendas quas immediate pater eiushabuit ꝓmoueat̉. c. ꝯſtitutus. de fil. preſ. Et noīefilioꝝ in hoc veniunt etiam nepotes d̓ iure in hereditate ſuccedentes. vt ſunt per rectam lineamdeſcendētes nepotes. ar. inſti. de here. quali. ⁊ dif.§. ſui. ẜm Ho. ⁊ Ber. in. c. ad extirpandas. de fi.preſ. Secus in collateralibꝰ in qͥbus ſucceſſio locūnon habet. ar. de off. dele. c. ex ꝑte. Item ẜm Ho.nepos poteſt poni immediate in eccleſia quā auꝰeius habuit patre eius viuēte. ſꝫ patre mortuo nōpoteſt. quia ceſſat rō in primo caſu ſucceſſionis. ſꝫ
non in ſecūdo. Itē aduerte ꝙ ſi pater habuit perſonatū. īmediate nō poterit filius in eadem eccleſia habere vicariam: vt in. c. Michael. de fi. p̄ſby.vel econtrario. ſi pater habuit vicariā perpetuā filius īmediate nō poterit habere ꝑſonatū: vt in. c.ꝯſtitutus. de fi. p̄ſby.¶ Quis poteſt diſpenſare cuꝫ illegitimis vt obtineant beneficium eccleſiaſticū. Rn̄. ꝙ epiſcopusin beneficio ſimplici cui nō īminet cura animarūvt in. c. is qui. de fi. p̄ſby. lib̓. vj. nec diſtinguo ẜmglo. ibidē. an ſit ſpurius adulterinꝰ vel naturalis:licꝫ quo ad ſucceſſiones diſtinguant̉ ⁊ ī difficultate diſpēſandi. In alijs aūt ſolꝰ papa.¶ Sed nūquid poterit ep̄us diſpenſare cū talibꝰ 18in ꝑſonatu vel dignitate ſine cura. Rn̄. glo. in. dicto. c. is qui. ꝙ nō: ſed ſolus papa. Et eā ſequūturcōiter doc. etiā ſi efficeret̉ religioſus.¶ Utrū ep̄us poſſit cum p̄dictis diſpenſare ī ca 19nonicatu eccl̓ie cathedralis. Rn̄. ẜm Archi. in dicto. c. is qui. ꝙ ſic. exquo nō inuenit̉ ꝓhibituꝫ. Etcū eo cōcordat Ge. in. d. c. is qui. licꝫ Io. mo. ⁊ alijteneāt ꝙ nō pōt. qd̓ nō placet.¶ Utrū epiſcopus cum predictis poſſit diſpenſa 20re in rectoria. Rn̄. ꝙ ſic in omni beneficio: dūmōnon cadat in nomen dignitatis vel ꝑſonatus. velhabeat curā aīaꝝ. Et hec tene. licꝫ quidā teneantꝯtrariū: vt notat Ge. in. d. c. is qui. Et rō potiſſima ē: qꝛ poteſtas diſpēſandi ꝯceſſa alicui: cuiꝰ effectus non in ip̄m ſed in aliū deriuat̉ debet late int̓p̄tari. vt no. Io. an. in. c. fi. de ver. ſig. Et ſe. Io. deImo. et Ge. in dicto. c. is qui. Et maxime qn̄ interp̄tatio ſit contra ipſum concedenteꝫ. iuxta nota. de priuil̓. c. quia circa. Et ideo iura que vident̉ꝯtraria intellige ⁊ limita ꝙ loquūtur ī diſpēſatiōealicui ꝯceſſa: cuiꝰ effectus in ip̄m deriuat̉ q̄ ſtricteinterp̄tanda eſt. Qd̓ nota.¶ Quid ſi beneficiuꝫ ſimplex habeat curam ani 25marū annexā. nūquid epiſcopus poterit diſpēſare cum predictis. Rn̄. ẜm Archi. in. d. c. is qui. ꝙſic: qꝛ talis nō dicit̉ habere curam animarū: vt ꝓbat tex. in. c. ſuꝑ eo. de p̄ben. li. vj. Nā vt ibi patetpoteſt quis hr̄e p̄bendam ⁊ dignitatē: cui annexaeſt parochialis eccleſia: ⁊ tamen nō poſſet quis habere ſimul dignitatem et eccleſiam curatam. c. demulta. de preben. Lap. abbas limitat hoc verumquādo eccleſia curata habet vicariū alium ab iſto.al̓s non. Alij doc. indiſtincte tenēt ꝙ nullo modoepiſcopus poteſt diſpēſare. Uide Ge. in dicto. c.is qui. Mihi placet prima opi. cum predicta limitatiōe domini Lapi.¶ Pone ꝙ in eccleſia eſt ſtatutū iuratū et per papam approbatū ꝙ nullus illegitimus ibi promoueat̉ an ep̄us poſſit diſpenſare. Rn̄. Io. mo. ⁊ ſeqͥtur Ge. in dicto. c. is qui. ꝙ nō. exquo tale ſtatutūeſt iuratū vel cōfirmatū. Secus eſſet ſi ſolum eſſetſtatutum non iuratū vel cōfirmatū: qꝛ tūc poſſetep̄us diſpenſare contra ꝓpriū ſtatutū. iuxta no. deelec. c. licꝫ canon. Limita predicta omnia ꝙ ep̄uspoteſt diſpenſare cū illegitimo in bn̄ficio ſimpliciveruꝫ niſi aliud impedimentū canonicū obſtet ꝙͣillegitimitas ⁊ ſuper que ep̄us non poſſit diſpēſa-