.II.Abſolutio. ij.
Rō ẜm Inno. in. d. c. qͣnto. ⁊ in. c. fi. de ex. pͣla. qͥapertinet ad ptātem clauiū q̄ ſolis ſacerdotibꝰ dateſunt. xx. di. §. j. xcvj. di. §. illud autem. ⁊. c. bn̄. ⁊ depe. et remiſ. noua.i ¶ Utrū oīs ſacerdos poſſit abſolue̓ ab excōicatōne mīori a iure quā qͥs incurrit ꝑticipādo locutiōe⁊ hmōi? ℟. ꝙ nō ſꝫ ſolū ꝓpriꝰ ep̄s vel curatꝰ vl̓ habens lnīam ab eis. vel a papa. ar. c. nuꝑ. §. in ſcd̓ode ſen. ex. etiā archiep̄o in ꝓuīcia: ſꝫ extra ſuā dioceſim declarat̉ nō lice. intellige niſi dū viſitat: vt ī. c.ꝑpetuo. de cenſi. li. vj. gͦ multominꝰ alijs ꝯcor. Inno. ⁊ Ho. in dicto. c. nuꝑ.2 ¶ Utrū ꝓpriꝰ ep̄s vel curatꝰ poſſit abſoluē ab om̄iexcōicatiōe maiori lata a iure? ℟. ẜm Inno. ī. d. c.nuꝑ. ꝙ tam a mīori ꝙͣ a maiori p̄t abſoluē ꝓpriusep̄s vel ꝓpriꝰ ſacerdos: niſi in caſibꝰ in qͥbꝰ cōditorcanonis ſibi abſolutioneꝫ reſeruauit: vel alteri. Etcū ip̄o ꝯcordat Ho. ibidē. vbi ē qͣſi tex. expreſſus.Et hāc opi. tenēt theologi. vt in Direc. li. iij. ti. iiij.Inter qͦs ē. S. Bona. ī. iiij. di. xviij. q. vl. Et ſanctus Tho. eadē di. ar. vl. q. j. Sil̓iter ſummiſte. vtMonal. ti. excōicatio. ⁊ ſumma ꝯfeſ. ti. xxxiij. §. lx.xxv. li. iij. ⁊ Io. d̓ ſaxonia ī ſua ſumma ti. abſoluto:Cōtrariū tenet Pa. ī. c. monachi. ⁊. c. mulieres. deſen. ex. ⁊ glo. in. c. ſi ep̄s. de pe. ⁊ re. quā ſequit̉ Ge.ibidē. ⁊ etiā gl. vr̄ in cle. attendētes. de ſta. reg. ⁊ incle. vnica. de ꝯſang. ⁊ af. ⁊ Fed. ꝯſi. xiiij. Ego ꝯſuloꝙ ſacerdos ꝓpriꝰ ea opi. ſequat̉ q̄ ſibi vr̄ in illo caſumagis expedire ſaluti ipſiꝰ penitentꝭ vel cōitati fideliū. qꝛ vtrāqꝫ pōt tenere. Et prima de ſubtilitateiuris mihi vr̄ verior. Et intellige niſi ep̄s ſibi abſolutionē a tali excōicatōne reſeruaſſet ſpāliter. quiatūc ꝓpriꝰ ſacerdos nō poſſet abſoluere: vt latiꝰ dicam .jͣ. caſus. Aduerte etiā ꝙ ep̄is ſolis ꝯcedit̉ abſolutio ab excōicatione ꝓ violēta iniectōe manuūin ꝑſonā eccleſiaſticā: vt in. d. c. mulieres. c. ea noſcit̉. ⁊. c. ꝑuenit. qn̄ iniuria eſt leuis vel qn̄ adiri nōpōt papā. Et ſic inferior nō abſoluit ab ea. niſi cuiſpāliter ꝯcedit̉: vt abbati ⁊ hmōi. de qͦ. jͣ. excōicatōv. caſu. j. §. xxxviij. cum ſequentibꝰ.z ¶ Utrū idem ſit dicendū de excōicatōe ſtatutoꝝꝓuīcialiū aut ꝯcilioꝝ ſynodaliū: ſeu q̄ faciūt legatiin ſuis legatōnibꝰ? ℟. Dir. vbi sͣ. ꝙ Guiel. dicit ꝙſic. Et eſt verū ſic̄ vult Pa. in. c. graue. de p̄ben. inglo. Et loquit̉ ipſe de ep̄o: qꝛ tenet ꝙ ꝑtinet ad epiſcopum abſolutio. Et addit etiā ſi incurrat̉ in aliena dioceſi a ſubdito ſuo. ⁊ etiā ſi ſtatutū eēt confirmatū ꝑ papā ẜm Io. an. in. c. ex frequentibꝰ. de inſtitu. ⁊ ibi Pa. ꝑ rōnem. qꝛ exquo ꝯditores non ſibi nec alijs reſeruarūt vident̉ alijs ꝯceſſiſſe. Gul.aūt intelligit etiā de ꝓprijs ſacerdotibꝰ ex qͦ excipitreligioſos. quibꝰ eſt ꝓhibitū a talibꝰ ſententijs ꝓuincialibꝰ: aut ſynodalibꝰ abſoluere. clemē. reli. depriui. Et ſic tene ẜm qd̓ dixi in p̄cedenti. q.4 ¶ Utrū idem ſit dicendū de ſuſpenſione: aut int̓dicto qd̓ imponit̉ a iure. aut ꝑ ſtatuta ꝓuincialiaſynodalia vel legatoꝝ? ℟. glo. in dicto. c. graue. ꝙſic. exquo ꝯditor canonis nō reſeruauit: facit glo. īc. ſiquis. el primo. xvj. q. vij. Glo. tn̄ in cle. j. de here. limitat verū qn̄ ſuſpenſio non hꝫ tp̄s determinatum. qꝛ qn̄ hꝫ tp̄s determinatū nullus inferior
abſoluere poteſt. Et eam ſequit̉ Car. ibi et Pa. inc. tam literis. de teſti. De quo dic vt. jͣ. ſuſpēſio. iiij.§. j. Sed q̄ ſunt in iure reſeruata pape. vide. jͣ. excōicatio. v. Que autē ep̄o. vide excoīcatio. vj. Et aquibꝰ alij pn̄t abſoluere: excoīcatio. vij.¶ Utrū in articulo mortis ꝯſtitutus poſſit abſol 5ui ab excoīcatione vel impeditꝰ ⁊ qͥs pōt abſoluere? vide. jͣ. abſolutio. iij. q. xvj. ⁊ .xvij.¶ Quis abſoluat exemptuꝫ ab excoīcatione? vide 6jͣ. exemptus. q. vj.¶ Utrū ille qui incurrit excoīcationē in vna dioceſi ibi hn̄s domiciliū: poſtea tranſfert ſe ad aliamdioceſim poſſit abſolui a p̄fata excoīcatiōe ab ep̄ovel curato illiꝰ dioceſis ad quā ſe tranſtulit? Rn̄.ẜm Ricar. in. iiij. di. xviij. ar. ix. q. v. ꝙ ſic. ſi excōicatio eſt a iure. vel ꝑ ſtatuta quorūcunqꝫ. ⁊ non ſitreſeruata ꝑ ꝯditorem. ar. d. c. nuꝑ. quod nō diſtinguit an ſit ꝯtracta in dioceſi vel alibi. Secus ſi eētab hoīe. vel ſi ꝯditor canonis ſibi reſeruaſſet. quiatūc non poſſet. Hoc idem tenet Io. an. et Pa. indicto. c. ex frequentibꝰ. quo ad ep̄os.Scd̓o. ab excoīcatiōeBſolutioā eſt ab hoīe ſeu iudice a qͦ pōt impendi? ℟. ꝙ regulariter abillo p̄t qͥ eā tulit. qꝛ regl̓ariter qͥ p̄t ſoluere pōt ⁊ ligare. ⁊ ecōtrario. xxiiij. q. j. ſi petrꝰ. ⁊ xxj.di. inferior. ff. de re iudi. l. qͥ ꝯdēnare. et. ff. de re iudi. l. nemo. la prima. de pe. di. j. verbum. Fallit regula hec in .vj. caſibꝰ. Primus in delegato pape qͦinobedientē ſue ſnīe poteſt excōicare: ſed pꝰ annūa ſua ſnīa diffinitiua nō poteſt abſoluere: vt de o̓f.deleg. c. querenti. et ibi dicit Inno. ꝙ et ſi excōicatdelegatus pape ante diffinitiuā ſententiam. ſemper vſqꝫ ad diffinitiuam ſententiam: et etiam poſtvſqꝫ ad annū abſoluere poterit: qꝛ ꝑpetua eſt iuriſditio ſua: vt in. c. gratū. et. c. licet. eo. ti. qꝛ ea que adius reſcribunt̉ debēt eſſe ꝑpetua. C. d̓ di. re. l. falſoEt hoc idem tenet glo. in. d. c. q̄renti. Scd̓s in eoqui poſtqͣꝫ excōicauit incidit ipſe in maiorē excōicationē. xxiiij. q. j. audiuimꝰ. De hoc vide. jͣ. excōicatio vltimo. Secus ſi in minorē: qꝛ poſſet de ſen.ex. duobus. de cle. ex. mi. ſi celebrat. Terciꝰ in incēdiario. vide. jͣ. excoīcatio. v. caſu. v. Quartꝰ in ſententia lata ab inferiore: ſed ꝯfirmata ex certa ſcientia ꝑ papā. Qd̓ intellige de ſnīa q̄ eſt ab homīe ẜmIo. an̄. in. c. ex frequentibꝰ. de inſti. Rō qꝛ oīa nr̄aracimus quibꝰ auctem imꝑtimur. c. ſi apl̓ice. de p̄ben. li. vj. C. de vete. iu. enu. l. j. §. oīa. Secꝰ ſi ſinecerta ſcīa: aut cauſe cognitione ꝯfirmat. vel ſi ſnīaeſſet ꝑ ſtatutū. qꝛ quantūcunqꝫ ꝯfirmatuꝫ poteritinferior abſoluere: niſi papa in ꝯfirmatōne ſibi velalij reſeruaſſet ſicut de alijs que ſunt a iure: vt sͣ.dictum eſt in precedenti. c. §. iij. Quintus de illoqui excommunicauit. et tamen non eſt ſacerdos:qui licet poſſit abſoluere de abſolutione que pertinet ad forum ꝯtentioſum non tamē de illa que ꝑtinet ad forum penitentiale. De quo dic vt s. abſolutio primo. Sexto eſt in illo cui papa mandat vtaliquem excommunicet ſine aliqua cauſe cognitōne. quia talis eſt merus executor. et ideo abſoluerenon poterit: ar. c. ſuper queſtionū. et. c. fi. de of. dea ij