Abba tinſā
23 ¶ Ad que obligat̉ abbas? ℟. ꝙ vltra alios monachos obligat̉ ad curā animaꝝ ſibi ſubiectaꝝ ⁊ monaſterij ac reꝝ ipſiꝰ: et magna negligentia ē pctm̄mortale: vt. jͣ. negligentia. §. j.24 ¶ Utrū liget̉ ſuo ſtatuto etiam cū ꝯuentu facto:℟. ẜm Pa. in. d. c. cū ad monaſteriū. ꝙ nō. Et dicit Io. an̄. in. d. regula. Non eſt obligatoriū ꝙ etiam ſi iuraſſet ſeruare tenet reuocatio lꝫ ſit ꝑiurus.Ex quo pꝫ ꝙ licet inſtituerit priorem cum ꝯuentuaūt aliū officialē pōt reuocare qꝛ abbas monachoſuo in aliqͦ non pōt obligari: ſicut nec dn̄s ſeruo. l.interpoſitas. in fi. C. de tranſac.¶ Utrū teneat̉ ire ad ſynodū? Rn̄. ꝙ ſic. ſi habetppl̓m vel capellas hn̄tes ppl̓m. etiā ſi ipſe ſit exemptus. dūmo capelle ſeu ppl̓s nō ſit exemptus. al̓snō. c. qd̓ ſuꝑ his. de ma. ⁊ obe. ⁊ qd̓ ibi notat̉.20 ¶ Utrū poſſit prioratibꝰ: eccleſijs: adminiſtrationibꝰ: aut quibuſlibet alijs beneficijs nouas penſiones imponē: aut ꝟeteres augere. aut ad menſaꝫſuā p̄dicta applicare? ℟. ꝙ no. nec quilibet aliꝰ p̄latus regularis cle. vnica. de ſuꝑ. ne. p̄.¶ Utrum poſſit pn̄tare clericos in eccleſijs ī quibus hꝫ ius patronatus? ℟. ꝙ nō. ſine ꝯſenſu capituli. c. ea noſcit̉. de his q̄ fi. a prela.debet eligi a monaſteBbatiſſario in qͦ p̄ficiēda ē in qͣelectōne nulla dꝫ admitti niſi ꝯpleueritxij. annū. ⁊ ſit ꝓfeſſa tacite vel expreſſe ⁊eligenda dꝫ ꝯpleuiſſe. xxx. annū. ⁊ eſſe ꝓfeſſa exp̄ſſe ordinē regularē. Idem dic de prioriſſa ꝑ quammonaſteriū regit̉ cuiꝰ electio ſi due ꝑtes ꝯuentusad eā accedūt qn̄ ꝑ ſcrutiuiū ꝓcedit̉. nulla exception: aut appellatōne admiſſa eſt ꝯfirmāda. Si v̓onulla ad duas ꝑtes acceſſit: tūc nō obſtante publicatōne ſcrutinij ⁊ electōne pn̄t alie accedē ad eā q̄hꝫ maiorē ꝑtē totiꝰ capituli. q̄ ſi ad duas ꝑtes accedit. nō obſtante quocunqꝫ ꝯfirmet̉ ⁊ qͥ vocant̉ adeas dirigēdas in hmōi electōnibꝰ niſi ſe abſtineatab his ꝑ q̄ diſcordia p̄t exoriri: vel extorta nutriri.ſunt excōicati ipſo facto. Et hec locū hn̄t nedū inmonaſterijs religionis approbate verū etiā ī mulieribꝰ q̄ ẜm quarundam ꝓuinciaꝝ ꝯſuetudines:nec ꝓprijs renūciant nec ꝓfeſſionē faciūt regularēſed viuūt vt in eccleſijs ſecularibꝰ canonici regulares. hec notant̉ in. c. indēnitatibꝰ. de elect. li. vj. dequo habes .jͣ. excōicatio. vij. caſu. xvj.i ¶ A qͣ dꝫ ꝯfirmari. vide. jͣ. ꝯfirmatio. §. iiij.2 ¶ Utrū debeat bn̄dici? ℟. ꝙ ſic. vbi ē ꝯſuetudo.ꝙ ſi nō faciat ſe benedici infra annumʸ a ſua cōfirmatōne ꝯputandū. vbi eſt ꝯſuetudo ꝙ benedicatur: niſi cauſa rōnabilis ſubſit. cadit ipſo facto a iure ſuo cle. attendentes. de ſta. mo.z ¶ Utrum poſſit quocūqꝫ die benedici? Rn̄. ẜmglo. in. d. cle. attendentes. ꝙ ſic.4 ¶ Utrū abbatiſſa poſſit eccleſias ꝯferre ⁊ beneficia. ⁊ inſtituere clericos in eccleſijs ſui monaſterij.Rn̄. glo. in. c. dilecta. de ma. ⁊ obe. ꝙ ſic. de ꝯſenſuſui capituli poſt ſuam ꝯfirmationem.5 ¶ Utrum poſſit abbatiſſa excōicare: ab officio ſuſpendere vel interdicē? ℟. ꝙ nō ẜm gl. in. d. c. dilecta. qꝛ hec ꝑtinent ad claues. c. tanta. de ex. p̄. Pōt
tn̄ ab officio monachas ⁊ clericos ſuſpendē ⁊ ꝓhibere ne celebrēt in eiꝰ eccl̓ijs. ſꝫ tn̄ talis ſuſpēſio nōeſt ꝓprie ſuſpenſio ẜm Pa. in. d. c. dilecta. qꝛ ſi celebrarent nō eſſent irregulares clerici celebrantes.¶ Utrū poſſit p̄dicare: moniales bn̄dicere: ꝯfeſ 6ſiones audire ⁊ hmōi. ℟. ꝙ nō pōt aliquid facereqd̓ ꝑtineat ad aliquē ordinē. vtꝫ in. c. noua. de pe.⁊ re. Pōt tn̄ in matutinis euangeliū legē. vn̄ etiaꝫdiaconiſſe appellant̉ .xxvij. q. j. diaconiſſaꝫ. Et ētmoniales ſeu ſubditas monere ⁊ exhortari.¶ Utruꝫ abbatiſſa volens loqui cum aliqͦ dꝫ eſſe ꝯaſſociata? Rn̄. ꝙ ſic. ſaltē ꝑ vetulam monacham.xviij. q. ij. diffinimus. ⁊. c. in decima. eadem. q. dicitur ꝙ due vel tres debent eſſe.¶ Quomodo abbatiſſa poteſt e xirc pro homagio &faciendo habes. jͣ. monialis. §. iij.ꝓcurās homicida eſt.Borſum. E qͦ ſterilitatꝭ venenaꝓcurat. Et peccat mortal̓r. c. aliqn̄. et. c.ſe. xxxij. q. ij. Et ſi aīatus erat fetꝰ dꝫ puniri capite: qꝛ verꝰ homicida. Si v̓o inaīatꝰ erat. ſinobilis hoc fac̄ ꝑte bonorū amiſſa relegat̉. Si v̓oignobilis damnat̉ in metallum. ff. de. pe. l. ſi quisaliquid. §. qui abortionis.legū vel ꝯſtitutōnūBrOgallOcit tribꝰ de cāis. Primo ꝓpter ꝯſuetudinē ꝯͣriā. xxxj. di. anteſtrienniū. inſti. de teſta. §. ij. Scd̓a ꝓpterdiſparē ſucceſſionē tēpoꝝ. xxxiiij. di. c. fraternitatꝭtue. vbi tex. Defectꝰ nr̄i tꝑis: qͥbꝰ nō ſolū merita ſꝫcorꝑa ip̄a defecer̄t diſtrictōnis illiꝰ nō patit̉ manecenſurā. Tercia ꝑꝑ emergētia mala. lxiij. di. §. verū. ī fi. vbi exemplū de ſerpēte eneo queꝫ Moyſesbōa fec̄ intentōe: Ezechias bōa intentōe deſtruxitcā reipublice. vt ābaſiatoēsBIENSet hmōi ml̓ta hn̄t pͥuilegia.¶ Sꝫ nunqͥd illi qui data oꝑa ⁊ affectaFte: etiā cā reipublice ſt̓ abn̄tes gaudeantillis priuilegijs. ℟. ꝙ nō. vt. l. et qͥ data. ff. ex qͥ. ca.ma. ⁊. l. pe. C. quō ⁊ qn̄ in. ⁊. l. vniuerſi. C. de legationibꝰ. ẜm vnaꝫ lec. Et aduerte ꝙ ille qͥ in officiomodici valoris abn̄s eſt cā reipublice p̄ſumit̉ affectate ⁊ data oꝑa abeſſe. Tex. ē ſingularꝭ in. l. ſpadonē. §. fi. ff. de excu. tū. Seqͥt̉ hoc Ludo. de ro. ī no.Et facit ꝯͣ clericos abn̄tes qͥ vt āpliores obtineantdignitates ſtāt cū cardīalibꝰ. Et ambaſiatores tenent̉ reſtituere expēſas cōitati qn̄ ſtāt pluſqͣꝫ expediat doloſe vel voluntate ſua. vt in. d. l. et qͥ data.Primo ab excōicatōneIbſolutio vtruꝫ poſſit impendi anō ſacerdote? ℟. ẜm Mōal. ti. excōicatio. ꝙ duplex ē ip̄iꝰ abſolutio. Una q̄ ꝑtinet ad foꝝ pnīale. Et hec ſolū a ſacerdotibꝰ pōtimpēdi. vt ī. c. canonica. de ſen. exc̄. Et ſic intelligoInn. ī. c. qͣnto. de ꝯſue. Alia ē q̄ ꝑtinet mere ad forū ꝯtētioſum. Et hmōi abſolutio p̄t ꝯmitti diaconō ⁊ inferioribꝰ clericꝭ. Et d̓ hac intellige glo. in. c.paſtoral̓. de of. or. q̄ vult vt ēt laicꝰ abſoluat. De qͦdic vt. jͣ. abſolutō. iij. §. xvij. Ita tn̄ ꝙ abſolutꝰ a talibꝰ oꝫ ꝙ poſtea abſoluat̉ iteꝝ a ſacerdote de prīaabſolutōe rōne mortal̓ pctī ꝑꝑ qd̓ fuit excōicatus