Qua re quid ſtultiꝰ vaniꝰ. Aſſentatio enī que ꝟnacula regū peſtisopeſqꝫ eoꝝ vt Curciꝰ ait facilius qͣꝫ hoſtis euertit pͥuatoꝝ etiā mentes ita ligat vt ſe minus ſepe videāt in magna reꝝ ſuaꝝ egeſtate nōegere. Doli idcirco me nōdū artis diſcipulū magiſtri honore dignare. Sed famillareſ et qd̓ facile potes ſuauiſſimas litteras ad me mitte non minꝰ meas ad te ꝓficiſci ſtudebo. velim mi Anthoni vti libetlum Plutarchi de iuuenū īſtitutione tantiſper mihi mittas dū me-um qui corruptiſſimus eſt limatiorē efficere poſſim. Tenet idem meferme deſideriū yſagogici libelli in moralem diſciplinā leonardi aretini. cuius tu titulum habes quaſi Ariſtotilis ſit liber de moribusHoſce ſi tibi graue non eſt libros mitte. reddā habita facultate in tegritati tue gratiam forte parem. Uale et me vt arbitror qͥdem amaAccidet in meis tibi forte litteris quod hyeronimus vir ingenij etſanctitatis gloria preſtans in Iouiniani cōmentarijs ſibi obueniſſeꝯmemorat vt ſicut ille ex barbaro ſermone ſentētias quas vinceredebebat capere nō poterat ita ex malis et mendaꝝ plenis quid for-te velim litteris non intelliges. Sed qui me cubatum conducent expectant famuli. Contineo calamum te iteꝝ atqziteꝝ valere iubensEx adwerth vi ydus MMartiasRodolphus de langen. Salutem dicit Anthonio ⁊cͣOteraꝫ ego quidem qd̓ a me actenꝰ ꝑſepe diſſil̓atuꝫ eſt. eo teordīe alloqͥ quo veteres illos dicēdi magiſtros ſeſe īuicemſalutauiſſe comperio. qd̓ item noſtri pene ſeculi ſingulares illi līguelatine et reꝑatores et duces p̄cepiſſe intelligo. Sed quo neſcio ductabuſu. meliora ſciens ꝓbanſqꝫ deteriora ſequor preẜtim ad haꝝ re-rum doctos me ſcribente. Ex quoꝝ grege te ſane vnū eſſe perſpectuꝫmihi habeo. Scribam idcirco ad te deinceps tuo meum nomen proponens. longe cū doctiſſima antiqͥtate vera ſentire ⁊ egregia malēsquam noſtris hoībus ignorantibus ſequacem me prebere. Uideotuis te litterꝭ mi Anthoni magnoꝑe flagitare vti quaſi philippicisqͥbuſdaꝫ contra artis noſtre turbā inſurgaꝫ eorūqꝫ impudenteꝫ in-ſcitiam. blacteranteſqꝫ ſentētias diſerta admodū orōe reuellaꝫ. Eſtſane virtutis tue petitio hec haud inelegans. ſed preſtare quod petis in hoc forte labor arduus videri poteſt. non ꝙ me hec deficiantquibus in eos īuolem qui impudentiſſima artem noſtraꝫ līgua in-ſectantur. Sed quod tanta ſe offerant. vt a quibus ſumam exordiuꝫanimꝰ hereat et in dubio fluctuet. Neſciūt inſani neſciunt. quantasdoctrina vires habeat cū ea ignorāt ſine quibꝰ veteꝝ nēo magnuseuaſit. nullꝰ ex ſapiētiſſima illa ātiqͥtate īmortali meōrie ꝯſecratꝰ eſt.M 7