Adro etiā vt multi qͦs ego qͥdem doctiſſimos arbitror ſui tꝑis virtutū mgr̄os ph̓os dicerent̉ gl̓e aīal̓. Quis vnqͣꝫ vl̓ domi vl̓ belli aliqͥdapud vetēs facinoris clari ſb̓iuit qͥ nō aliqͣ laud̓ cupidīe flagrauiſſetEnīuero qͥa tātꝰ amor laud̓. nemo iuſtꝰ reꝝ cenſor mirari dꝫ. ſi falſisetiā laudibꝰ tantꝰ pōtifex ſeſe aiebat delectari Hac fortaſſis ego la-befactꝰ peſte excellēti et īgenua laude tua captus (qͣ tātoꝑe lrāꝝ meaꝝ īeptias tibi place̓ ais) vt crebrās ad te lrās mittā īpellor. qͣſi ali-qͥd qd̓ tibi magnoꝑe gratū videat̉. Sꝫ nō velim a te ī eā ꝑtē accipihec. qͣi te putē falſo me velle laudare. Nō tāte leuitatis te dāno. ſꝫ ꝙforte errore et amore p̄peditꝰ aliter qͣꝫ res ſe hꝫ ſencias. veꝝ nō minlrāꝝ te faſcibꝰ ꝯtēdaꝫ obruere. ſi eo ī genere vt Tulliꝰ ait meū ſtudiūnō aſꝑnabere. Sane qͥd ſibi vult mi Anthoni. ꝙ ſingularis d̓uotionis ⁊ religion̄ viro dn̄o woltero a te petēti vt re ꝑpauculā mittas.morēgere̓ actenꝰ diſtuliſti. In eū enī locū vſqꝫ qͦ kl̓aꝝ ſuppotaº explanat̉ elegātiolas nr̄as ego ip̄e trāſcripſi. qꝛ ita me iā cupido īceſſit vtītegꝝ hͦ opꝰ aureū malī qͣꝫ trūcatū hrē. te p̄cor vt ꝯpͥmū poterꝭ mittaſad nos illd̓ qd̓ nrīs ex cartul̓ nob̓ d̓eſt Capiemꝰ in cred̓ ex re ea paucula lrāꝝ dulces fructꝰ. ibitqꝫ iͥ cartula hec mea irremota comeſ. tāti eī eiꝰ rei dignitatē facio. qͣnti vnqͣꝫ alicꝰ tāte breuitatꝭ feci. O vallanā facūdiā O eiꝰ viri īgeniū īmoͣritate digniſſim̄. qͥ latiāꝫ a barbarꝭlīguā miſerabil̓r opp̄ſſā releuaſti. fouiſti. ſuū ei īꝑiū apud romanosredidiſti. ſit tibi terra leuis ⁊ ī vrna ꝑpetuū ver. qͥ ea noſtꝝ ſclm̄ gloria decoraſti. Sꝫ me vallana vehemētia rapiebat. de cꝰ viri laud̓ nūqͣꝫ ſatiſ dici poſſe arbitror. ad te reuertor mi Anthoni. etſi opꝰ hͦ lau-reneij valle n̄ fuerit. ex eiꝰ tn̄ de ꝓmptū officina certe ſcio. In qͣ te precor ſi qͥd apᵗ te p̄ces mee valēt tete oblcāre. daᵉ ꝓfecto daᵗ ſuos tibimeſſes cū fenore reddi. Uale ſoſpes ex Adverthociſſime vt viderepotes ex meº colloqn̄ciū. qͥbꝰ et meū officiū qͣlecuꝫ abeē paſſꝰ non ſūLege igit̉ et relege diligēciꝰ. qͥd velim forte capies Et ſpero tm̄ ī meiſleporis īueīes. qͣntū ī horridul̓ ill̓. mōſtriſqꝫ ꝟboꝝ plenis. qͣs Oſna-burgius ille iuuenū pedigogꝰ. neſcio qͥd barbaꝝ frēdēs ad te mittitcottiº. Siſtite ꝓcul ſacro muſaꝝ thoro rudētū pociꝰ qͣꝫ hoīm vocesTrederē facile iuxta qͣrūdaꝫ feīaꝝ d̓liramēta et demoēs ip̄os hͦ ꝟborū t̓bine ꝯuocari. vt fabulant̓ haꝝ ꝟſuū recitacōe. Fecana kageti ⁊cͣclauſas aliqn̄ ſeras reſiluiſſe. mouit efferata barbarieſ mͥ ſtomachūvt tātā īiuriā latīo noī ꝓ virili mea fieri nō patiar. Nō credideriꝫ apoenis īclitū iᵐ regulū tot plagis olī affectu. tot tātiſqꝫ cruciatibuſnobile cōtortū corpꝰ. qͣntū iſte īaudita ⁊ ītollerabili ſcribēdi barba-rie latīaꝫ labefaᵗ liguā ⁊ ꝯtͣbat. pl̓a ſcriberē ſi eſſꝫ dignꝰ ẜmo de qͦ ꝟ-ba fierēt. Itꝝ vale ⁊ male ſcpͥtꝭ apicibꝰ ꝑce. tertia kl̓as. Martias adM 4cādelaꝫ.
Druckschrift
Familiarum epistolarum compendium, ex diversis auctoribus collectum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten