Icet nunqͣꝫ antea mi Uictorine ad te ſcripſerim: tantumqꝫnomine ip̄o nō aliquo officio noti inter nos ſimus tamē ꝓtua ſingulari ꝟtute. Proqꝫ in omnes qui ſtudijs delectant̉humanitatis beniuolētia audebo tibi paululuꝫ oneris his pͥmislrīs imponere. quod equo animo te ſuſcepturū puto. Scripſi ad il-luſtrē pͥncipem dn̄m Marchionē Paduanū Epl̓am quandā quamconfido nō ingratā ſibi futurā. Eius reddende curā tibi iniungeredecreui quo tradat̉ diligētius. Iac igit̉ ſi me amas vt epl̓a ad do-minū vbicūqꝫ deferat̉ ꝑ aliquē qui nobis ea in re ſatiſfaciat. Tumodū noſti. poteris eā cōmendare cuipiā ex his qui ſūt apud Marchionē. Ne aūt neglecta abiciat̉. aut reddat̉ temꝑe incōmodo. mihiquoqꝫ reſcribas oro cū cercior fueris redditā eē vt id ſciā; Si verocontigerit te epiſtolā legere tuum mihi de illa iudicium ſignificesvelim hoc erit mihi gratiſſimū. Nam plurimi faciam ſententiā tuāqgͣtulaᵐ Fattepl̓Uale. Dononie ⁊c̄.Poggius Florētinus Enee Tardinali Senen̄. S. d. p.Um audiſſem Reuerendiſſime pater te factū eſſe SacroſcēRhomane eccl̓e Tardinalē gauiſus ſum ſane maiorē ī mo-du. ꝓut amor in me tuꝰ ⁊ mea erga te obẜuantia poſtulabat: Idcirco mͥ maxīe fuit voluptati. eā dignitatē q̄ maxīa eſt in te collatā. q̄nō ambitu vel grā ſꝫ ꝟtutū ſtudijs q̄ſita eſſe videret̉. Accedit qͦꝫ adſummā meā iocūditatē ꝙͥ vir eloquētiſſimꝰ optimiſqꝫ artibꝰ erudi-tus frcm̄ tandē ⁊ eloꝙͣtie ⁊ doctrīe qd̓ praro accidit ſit ꝯſecutus. inqͣ gloriari qͦdāmodo in merito videor poſſe nrī qͦndaꝫ ordīs viꝝ hͦē eloꝙͣtie ſtudijs ⁊ dicēdi exercitio p̄ſtantē eo in ſtatu eē collatū vtſue doctrine emulos ſectatoreſqꝫ extollere ⁊ eis p̄ſidio atqꝫ orna-tui eē poſſit; Magnū ꝓfecto eloꝙͣtibus viris ſuffragiū ex hac tuadignitate ꝓpoſitum eſſe videtur. Cū ſint habituri veluti certū refugrum in quo illoꝝ deſideria cōquieſcant/ Ego quidem pͥmum tuatum vero mea. tum eloquentiū oīum cauſa gratulor ⁊ exulto te intam inſigni loco poſitum nō ſecus acſi aliqua mihi ꝓſpera fortūaacceſſiſſet. ⁊ illum mihi diem illuxiſſe felicem puto qua declaratusCardinalis. Cum palam factum ſit locum eſſe probitati ⁊ doctri-ne ⁊ nō ſemꝑ neglectā iacere virtutē. Quod vero ad me attinet magnū incrementū rebus meis exiſtīo eē ſcm̄, Scio enī te maiori anīoqͣꝫ hi quoꝝ mens ⁊ volūtaſ remiſſior ē in doctis hoībus ſb̓leuādisSenciāt alij qd̓ velint: Uirū doctiſſimū ⁊ ornatū ꝟtutibꝰ ncc̄e eſtdoctos diligere ac bonos: Nō in tn̄ tm̄ arrogo vt ꝓfitear me doctrina ⁊ virtute preditum eē. Id dico dediſſe me operā quo ad facultaſ

rum vi-remotito noſtita veraligaa.