uina pietate ⁊ ſumma p̄ſulis beneficē̓cia ſum conſecutus. Atqꝫ hocē quod his litteris tue dignationi notificare libuit. Naꝫ ego quituus clericus ⁊ p̄ſbiter ⁊ epūs fui tui quoqꝫ Tardinalis eē nō de-ſinā: vtat̉ ergo me dignatio tua neqꝫ mihi vllo in tꝑe vllo in labore ignoſcat. Nā tūc me viuere iuuabit cum ꝓ te tuis conſanguineiſamicis beniuolis exercebor. Vale: datum Rhome.Eneas Sil Card̓ ſenen̄. Dartholomeo Factio Ianuen̄ SD POcūdiſſime nobis fuerunt lrē tue qͥbus amiciciā inter nosNe apolis ꝯtractā ex tuo latere affirmas inconcuſſā ſolidāqꝫ permanere; Idem tibi ꝑſuadeas volumus ex noſtra parte fieri.Deqꝫ nos ſumus qui more adoleſcentuloꝝ nūc amemus nūc odiohabeamus. Nō ſumus in contrahenda beniuolētia faciles. At neqꝫ poſtqͣꝫ contracta ē illā leuiter diſſoluimus. Dileximus te poſtꝙͣnouimus qͣꝫti eſſes. neqꝫ decepti ſumus in eo qd̓ de te iudiciū feciItaqꝫ parē amorē erga te nr̄m̄ dū vixerimꝰ duratuꝝ qn̄ ⁊ tua vir-tus minime relictura ē quod ſcribis: In eo quē de viris illuſtribꝰcui nrī cōpoſuiſti libro datū nobis eſſe locum nō meritis noſtris ſꝫtue caritati aſcribimus. Et in hoc quidem fatemur imbecillitatemnrām nō tā inuici ſupra meritū laudamur qͣꝫ vituperamur: ita enīnatura compertū ē vt nulli laus oneroſa videat̉; Nos enī libꝝ cūvolueris cupide videbimus legemuſqꝫ; Nūc quod tibi aliud ſcribamus nihil ſe offert. Cupimꝰ Anthoniū panormitā illuſtrē poetā ⁊ Matheū peruſinū iuriſconſultū egregiū ⁊ſi quādo candidumoratorē p̄ſtantem offēderis nrō nomine ſaluos dicas. Cariſſimuꝫqͦꝫ fuerit ſi qn̄ maieſtati Regie nos ꝯmendaueris ꝙͣ p̄ ceteris nrī ſeculi pnͥcipibus ⁊ veneramur ⁊ colimus. Ex vrbe Bhoma.Eneas ſil. cardīa ſenenẜ dn̄o G. de roſis S. D. P.Agno merore affecerūt nos lrē amicorū quibus clariſſimū⁊ ſpectatiſſimū filiū tuū henricū diē clauſiſſe extremū ꝯgnouimus. Doluimus certe illū in flore ſue iuuētutis ex hac luce mi-graſſe. cū multa ⁊ ꝓ domo tua ⁊ pro inclito regno Bohemie fac̓erepoterat. Tū ꝟo illud moleſtiſſimū fuit qd̓ ſenectuti tue ⁊ baculuꝫ ⁊ſolamē ereptū eē videbamꝰ. ſꝫ cū agitamus animi tui ſapīam quaꝫconſolatione̓ ip̄e reꝝ mortaliū vſus tibi p̄beat. freq̄ter accidūt hecnec dolere ꝯſiliū ē vbi dolor nihil affert p̄ſidij. adquieſcendū ē diuīevolūtati. Oīa deꝰ in vſū meliorē ꝯuertit. Nihil ip̄e ꝑperaꝫ nihil temere agit. ille ſapie̓s hō ē qui ea vult q̄ velle deū nouit. Nos filiūcuū in eo ſtatu in eo tꝑe vocatū a deo nō ambigimꝰ in qͦ illi meliuſfuit eximiſſe hoīeꝫ: itaqꝫ qͣꝫuis nō dubitamꝰ magnificentiā tuamquieto eē animo ⁊ ea velle q̄ deus voluit tn̄ ꝓ nro̓ officio rogamuſ

hec viere. frauere devetertamusaulerri.IIiConſiltua renenda

uhb