hactenus: Expectamus quoqꝫ litteras tuas quibus te tua fortuna ⁊ tui principis optima valitudine atqꝫ felicitate certiores nosefficias: Gratū autē nobis fuerit ſi nos dn̄o duci cōmendaueris.⁊ quāta ſit noſtra in eū deuotio demōſtraueris: Etenī ſi quis principū ē ytalici nominis cuius ꝓſperitati faueamus is vnus ē cuiingenti virtute ⁊ clariſſimis rebus geſtis noſtrū ſeculū illuſtratur:Habet ipſe in hac curia plurimos ẜuitores nobis quidem circumſpectione doctrina autoritate etiā multo preſtantiores. At fide ⁊ aſffectu qui nos erga eū ſuperet neminem. Atqꝫ hoc te illi noſtro no-mine dicere ⁊ affirmare optamus. Uale-Eneas Siluius Cardinalis Senenſis Iohannifrundt Prothonotario Tolonien̄ S. D. PTcepimus tuas lrās quibus rē tue prepoſiture nobis efficis cōmendatā. Amamus ⁊ ſꝑ loco fratris amauimus. necmodo de nrā mente excidiſti nec decidere poteris dū fruimur aursObtulimus ꝓcuratori tuo nrās operas ſi qͥd erit qd̓ ille ex nobispecierit haud quaqͣꝫ fruſtabit̉ Si modo res erit que vires nrās nōſuꝑet. Cupimus te videre atqꝫ amplecti aliquādo ſi deus dederitanteqͣꝫ de hac luce migremus: Ex veteribus enim veris ⁊ ſolidisamicis quos Baſilee dileximus pauci tecū ſuꝑſunt ⁊ vita noſtrainſtar rapidi fluminis abit. Non poſſumus tenere lacrimas quocienſcūqꝫ priſce beniuolētie nrē mēcio incidit. Itaqꝫ iam vale ⁊ reue-rēdiſſimo dn̄o Tolonien̄ cōmendatos nos effice. Nam ſui ſumus:Tilmāno prepoſito Sancti Florini ⁊ Iohanni Polart nrō nomineſalutes dicito ſimulqꝫ Iohanni vondeurot nosqꝫ illis ad queuisbeneplacita offerto Iterum vale. Ex RhomaEneas Siluius Cardinalis Senenſis TheodericoſArchiepiſcopo Tolonienſi S. D: p.Cio ſemꝑ me carū atqꝫ acceptū fuiſſe dignationi tue poſtꝙͣGermaniā incolui Ex qͦ temꝑe iam quatuor et vingīti ānidecurrerūt. Plurima enī beneficia plurimosqꝫ fauores impēdiſtimihi: ſed nō valui rependere vices. Quid ego vermiculus erga tātum pnͥcipem p̄ſtare poteram. Nō fui tamen ingratus ſiquidē gratia ſolo etiā animo rependitur; Colui ego dignationē tuā amauiobſeruaui ſupra ceteros noſtri ſeculi principes: Et cū aliud nihilpoſſem nomē tuū quocūqꝫ diuertebā. ⁊ſi non paribus ꝟtuti tue atſaltem quibus poterā laudibus extollebā; Nihil erat qd̓ vltra tūcpnͥcipi de me optime merito exhibere poterā. Nunc fortaſſe etſi minimū ē qd̓ valeo: aliquid tamē plus dignationi tue cōferre qͣꝫ pͥuslicebit quādo Cardinalatus honorē non meis vllis meritis ſꝫ di-h i