id facere. Uel aliquo dolo etſi non verum tamen ſimile veri fit.Scio ꝙͣtum inter homines interſit. Nec te ignoro. ⁊ ſatis homineꝫde quo ſcribis ꝯgnoſco. Uiuimus enī in ciuitate in qͣ vita nrōruꝫciuiū omnibus inter ſe nota ē. ⁊ quo queſtū quiſqꝫ vtat̉ aut quibꝰmoribus ſit. nemo eſt qͥ neſciat. Ꝙ ad tuā rē ꝑtinet reieci homīem ame ⁊ multo anteqͣꝫ lrās a te accepiſſeꝫ. Si quid erit in quo meo poſſim officio tibi placere ꝯgnoſces me rebus tuis amicū vt beniuolētia nemī tuoꝝ cedam. Uale 9queſtionis ⁊c malit̓ utteſſibiūEminē hodierno temꝑe viuere puto qͥ me vno infortūatiorſit. Tāta enī me circūſtant incōmoda. vt nullū ego exitumOillis videā nͥ quē mors mihi attulerit; Nā ita miſer ſuꝫ. vtiā nō habeat fortūa vbi poſſit me ferire. Amiſi patriā in qͣ diu cū dignitate ⁊ honore florui. Paternis bonis mͥ interdictū ē. Socios qͦſin republica habuerā vis belloꝝ ciuilium cōſumpſit. Omnes quimihi amici fuerāt aut ꝑierunt aut in eadē calamitate mecū ſunt.Quid ergo amplius reſtat mͥ miſero niſi vt tot malis morte finē īponā. Trede mͥ nō ſolū conſilio careo ſꝫ eciā amēs iͥ factus videorReleuabā olim egritudinē animi. aut aliqͥd legēdo. aut ſcribendo.nūc aūt nulle ꝓrſus artes que me delectāt. Deſidero maxime p̄ſentiā tuam. Spero aut dolēdo mecū. aut cōſolando aliqd̓ ſolaciuꝫ intāto merore meo afferēs. Uix poſſit fieri ꝓ tua ſapiētia ⁊ prudētiaqua ſemꝑ p̄ditus fuiſti qṅ aliquid a te inͥ eſſet ꝯſilium quo minusacerbe omīa ꝑferrem. Quod cū ita eē cōfido. ꝯtende vt huc accedaſaut ſi te occupationes detineāt aliqͥd ad me ſcribas. Putabo eniꝫvtrū feceris me aliquā huic morbo medelā inueniſſe. Uale,Reſponſiua.ton ſolationioAnto me dolore tue lrē affecerūt vt ego ipſe maxime conſolatione egeam. Nam vt ſemꝑ in rebus letis nrī ſenſus conueniebāt. ita poſtea ꝙͣ illa ꝑturbata atꝫ abiecta ſūt qͥbus diu interciues tuos florueras. Nō minorē animo ꝑturbationem ſentio acſiomnia rebus meis accidiſſēt. Habes ergo me magiſtuaꝝ erumnarū ſociū atꝫ ꝑticipeꝫ qͣꝫ ꝯſolatorē. Sꝫ vbi in ea vis ingenij eſſet autmagnitudo qͣ te poſſim aut lrīs aut pn̄cia mea ꝯſolari vno certe eteodē tꝑe aliqd̓ auxiliū vtriqꝫ nr̄m̄ ſil̓ attuliſſē. veꝝ nec ꝑ me ſatiſ valeo neqꝫ ad hāc rē ydoneus magiſter vnqͣꝫ fui. qd̓ facile poſſū hͦ ꝑficiā. diebꝰ ꝓximis ad te accedā. etſi dolēdo meror leuat̉ qͣꝫuis hͦ geꝯſolationis ꝑalienū ſit nihil in tuo dolore minuēdo dimittā. interiāt mi Paule aliqd̓ ꝯſiliū a lrīs ⁊ ph̓ia mutuaberis. ⁊ memineriſ tetl̓em eē qͥ oīm fere hac nrā etate vnꝰ ſapiētiſſimus habearis. Cogitaqꝫ qͣꝫ id ꝯuēiat expectatōi eoꝝ qͥbuſnotꝰ es te dolore vīci. qͥ ſemꝑ
mit piainibusſuadereni vitāje accuſ-teris rebhoc erroremihirrouebit de