ſt hec moniti audire volueris. meāqꝫ ergate cōſuetudineꝫ reuocaris in mentē nō dubito. quin recte. quē apud te locū ⁊ inuēiſſe ⁊ retinere me deceat ꝯſtituturus ſis. Hec ſcripſi perpulchrā ſine ſcurilitate occaſionē ſcribēdi nactus vt ītelligeres quibus tenax honeſtivolūtas eſt in eoꝝ p̄ſidiū. ſi recte accipiant omīa cōſpirare ſimul vtmemoriā obſeruātie in te mee tibi animo refricarēGwinifortus barzizius Stephano tacieAduocato cōſiſtoriali S. D. P.O te in loco eē vir ſplendide vbi neqꝫ inerti ocio ingeniumtuū abeat ⁊ ꝟtus ſciētia integritas illuſtriorē ſe indieſ redoat gaudeo Stephane Illd̓ ꝟo de me ꝑmoleſtū mͥ ē. ꝙ dū alioꝝ poeius volūtati obtemꝑare qͣꝫ meip̄m audire eligo. eo ꝑductus ſū vtnullū ſatis exploratu cogitatōibus meis exitu. ſꝫ ne auditū quidēad ꝯſilia maturāda relictū videā. Hāc ego ꝓ pietate in eos. obẜuātiaqꝫ in maiores mercedē accipio ꝙ obſequēs illis magis qͣꝫ m credēs neqꝫ ip̄is ꝓſum ⁊ meip̄m neglexiſſe me ſentio vn̄ meuſ hic ẜmoꝓficiſcat̉ intelligis ſibiqꝫ ꝓpe naufraglū. cis alpina īcurrat nauisnō te latet: Quorſū autē mea ſe intētio referat coniectura facile vtopinor qͣ es prudētia conſilioꝝqꝫ meoꝝ noticia ꝑſpicis. Exꝑire igitur qd̓ tuus in me amor iubet. qͥd autoritate qͥd eloꝙͣtia tua. quidapud multos ⁊ quidē magnos gratia vales exꝑire inqͣꝫ. Illd̓ verote etiam atqzetiā oro vt multiplicatis me lrīs qͥd de me ſperes qͥdꝓ me agas quid a me ⁊ qͣꝫprimū fieri opus ſit moneas nihil eum amea in pnͥcipem deuotione alienū temptabo vnqͣꝫ longe tamen aclate diligēter atqꝫ ſagaciter euētus reꝝ cogitatione ſi p̄occuparop̄ter mentē pnͥcipis cōfecturus nihil nō ſolū reprehenſione me indignum ſe ⁊ prudētie laude digniſſimū negabit nemo. Pro me tuosn vis extende neruos Uis autē ſi id mihi id cōducere arbitrarisLitteras ego interim vt copioſe ita et pro temꝑis qualitate ſapienter collectas qͣꝫ breui expecto. Uale Et me amaGwinifortus barzizij Stephano TacieUper ad te ſcripſi vir ſplendidiſſime. Nec mihi alius nunceſt animus. qͣꝫ tunc fuit. Uerum te alia in re conſulendumſtatui. Aſtringor enim voto vt de peregrinatione Toloniam vſqꝫ Agripinam ad trium Regum baſilicam viſitandā ineunda cogitē. Eius aūt etſi dilatio nōnullis rōnibus tolerabilis ē cupio tn̄ ſi et ī his locis ꝑ q̄ iter hn̄dū erit neqꝫ latrocinia debacchanturnꝫ ſeua peſtis fuerit ⁊ a pnͥcipe venia dabit̉ ꝓxīo autumno im⁊ qd̓ debeore itaꝫ vnū delegi qͥ ⁊ ꝓ locoꝝ noticia atqꝫ incolarū
plaiulus fon48hidioꝝ covra-in eo retindiu me tacmneaq intevirū gra⁊ quāuis ein libinii apud ſevitia carūpacia valegebraimuspnis acui n improbIIuem pacie.