digna copioſe aſſint Bartholomeū viri qͦndā ſpectabilis Glanchini vicecomitis fratruelem. Hinc facile ꝑſuaſum ē vt qui tuā preſtātiam admiratur ⁊ mēte colit nullis ip̄e patrie limitibus circūſeptſed patriā vbiqꝫ ſtatuens vbi ⁊ ad exercendā ꝟtutem ⁊ ad cōparandos honores pateat via. trans occeanū etiā te ſequeret̉ Ueꝝ a cōiTādidi viri ornatiſſimi oblatione ⁊ mea. nō nihil diſſētire videturQuare placuit ad te iret: Id ſuā in te obſeruantiā decere arbitrateſt. Nosqꝫ in pͥmis approbauimꝰ. quo res celerius tranſigat̉. Equidē hͦ viro affirmare nō dubito. quo diucius illū apud te habueriseo te plura indies ꝟtutis eius indicia ꝑſpecturū. que ſi p̄terieris.Unde ſil̓em repetamus ignoro. Illud ꝟo ꝓ eruditoꝝ penuria certe profiteor nullū mihi venire in mentē qui vel dignus tua domīatione ſit vel apud eā diu ſe tolerabilē prebere valeat. Hec pro meain te fide aperte loquor. Nullā aūt ſi aliū ꝑquiren̄ ſtatueris meā ꝙͣꝫuis inanē oꝑam nullū meū in ꝑquirendo laborē qͣꝫuiſ inutilē ſi itamādaueris defutuꝝ polliceor. Cū me pro tua pietate amā ⁊ in tuorum aſcribe numeroGwinifortus Darzizius Stephano Seruano S. d. p̄Abeo tibi gracias vir egregie ꝓ tua in me beniuolētia. dequa tamē: ſi antea pleniſſime cōfidebam: tn̄ per lrās tuasproximis diebus multo certior factus ſum. Cognita enim ex lrīsquas ad Iacobū filiū tuum iuuenē ⁊ elegantē ⁊ ornatiſſimuꝫ ſcribebā expectatione mea te ſtatim ad ea ꝑagendū obtuliſti que vellēTua igit̉ hūanitate fiet. oro vt ꝙͣadmodū agere cogitas ita ꝑficias Scribas ad fratrē tuū. cū Iacobus locutꝰ fuerat ⁊ inueſtigesan adhuc rē deſiderio meo ſatiſfacturā inuenerit. Quid aūt ab eoreſponſi acceperiſ ⁊ qn̄ Iacobū ad te reuerſuꝝ. queſo ad me reſcribeEgo ꝓ te ſi quid efficere valeo ꝑſuade tibi nihil eſſe quod nō libentiſſime aditurus ſim. UaleGwi. bar. Iacobo Alſate diẜto adoleſcēti S. D.Agnas habeo tibi grās mi Iacohe ꝙ ſolus ex omnibꝰ lrāſad me dediſti tꝑm aūt pert̓bationi attribuo ſi vnaſ tm̄ accepi cū tibi vl̓ crebras locoꝝ mutationeſ vl̓ tabellarioꝝ inopiā impedimēto fuiſſe cōiectē. Ego ꝟo ſi nullas vn̄qͣꝫ vl̓ mīmas quidē ad teſcripſi. nō id obliuiōi aut negligētie imputab̓. Satis enī tibi meusin te aīmus perſpectꝰ eē debet. qui tātus ē vt cui nūqͣꝫ īmemor fieripoſſem neqꝫ ignoras. qͣꝫ abhorrēs ſemꝑ ab ocio ⁊ quiete fuerim. Sꝫqͥmqͣꝫ hec rōnes a calūnia defenſare me videant̓ neceſſe tn̄ ē fatearme in ſcribendo victū eſſe. cum pͥmus interpellaris. diuqꝫ ſolus ve-ut in campo eonſiſteris. Temi Iacobe laudo hortorqꝫ vt tuis me

ſuliaeIrusſipuiditnō dipnplectarire vna reviolarehis emiAnimumvrnare nōtium probruntarria jin hac vlis errit datudinin ommni do