et mature ſignifices Aduolabo me hercleſi qua ex parte ſenſero meilli humaniſſimo adoleſcenti. et de me imprimis benemerito profu-turum. Nō tam tu libenter ad Eliſiam ꝓfecturus es qͦꝫ ego ad Farruſinum meum Interim tu hortare hominē ad bonam ſpem valitudinis. et quantū in te eſt. fac domus tota ſibi delicijs affluat Unomnium ſalute dignus eſt. et hominum et deorum gratia. Tu nulla in re tibi et mortalium et immortalium beniuolentiam propiuscomparabis. qͣꝫ egrotis hisqꝫ virtute preditis ſubueniendo Cantabis. Saltabis. Ridebis Iacentium cauſa omnia licent. hiſtrionēagas licebit. Affectus ea optima medicina ē. que illis iocūdā ⁊ accepta eſt Me vel minimū conſtituas dum ſibi ſolacio ſim venturuſ.Uale et valitudinem ſuam cura diligenter Uale inquam.Anthonius Panor. Tremone Saᵐ ꝓprehenſiis nō ri-Unqͣꝫ putaui te adeo curis diſtringi poſſe qͣꝫuis arduis etinfinitis. quin mihi meisqꝫ litteris reſponderes Quid enīpotius in curis haberi debet qͣꝫ amicus. cedent et principes amici-cie Quinqꝫ ſi recte dinumero litteris meis ſiles vt ſilex Et maximecum de valitudine clariſſimorum ſcribarū. eorundēqꝫ amiciſſimoꝝcertior reddi ſitiam ac prope tabeſcam; Quid hoc ſit vaticinari nequeo. niſi ꝙ abominor. et tu ſimul egrotes Nā abſens neqꝫ es neqꝫeſſe debes Marcolino et Ferruſino iacentibus. aut ſi adeo illis cu-randis deditus es. quo laudabilius nihil facere debes Quid hocnobis non ſignifices vnico verbo. Reſcribe igitur ſtatim te rogoillorum ſtatū et tuū Nam ſi diucius tacere pergas certū eſt te etiaꝫaffici quod vetent ſuperi Penſa qua ſolicitudine affligar. Iam intelligis qͥd facto opus eſt Indigeo et qͥdem vehementer Oraciuncūla prima illa quaꝫ ad Ianuenſes conſcripſimus. eam mihi ad pauculos dies mitte. aut ſi eam nō habes a Piccinino magno mihi pete quam eueſtigio mittas ſi meam gloriam amas UaleAnthonius Panor. Cremone ?Uod redieris gratulor mihi. ꝙ ſoſpes tibi. ꝙ re bene geſtaPrincipi et mecenati grata atqꝫ vtilis eſſe debet. tum ꝯua-leſcentie maxīe ꝯducet Frerrufini et Marcholini. Suauitas ⁊ vrbaui mores ad valitudinē valent ⁊ vt qͥſqͣꝫ iocundiſſimꝰ natura ē itamedicus acceptior;. Nā ingenij ſuauitate qͣntuꝫ polleas dicere autſcribere neq̄o. Admodū vereor ne ꝑtim natura ip̄ius tua ꝑtim p̄dicacōe amicoꝝ ꝑtim merito tuo aliqn̄ in iſtanc curiā intrudaris qd̓vt noſti pͥdem vaticinor ac veritꝰ ſū te nō ꝑdere Quiſqꝫ te nouit detę facile diuinus ē Te igit̉ omiſſo tuo aduētu mͥ plurimū gratulorSexcentis criſtiens Sexcentis odns Sexcentis obtrectationibus9 4