Icriſte

ſilencium ac ꝑferas: Nam cū ceteris in rebus temperans ſis ⁊ modeſtus. Uereor ne. quid andria apportet mali. ⁊ ꝓpter amorē vt fitex modeſto moleſtus fias et importunus. Mihi etenim cordi ē. niſime precipites Elyſiam tuam accuratius efferre. Et quantū in mefuerit īmortalitati conſecrare debeo. daboqꝫ id ꝓfecto amicicie no-ſtre Quippe cū nulla in re tibi eque intelligam placere poſſe qͣꝫ in cōmendanda atqꝫ honeſtanda tua hac Imperatrice nimpharū corona. Interim hos accipies in partē ſolutionis de quibus quid ſentias ſine aſſentatione a te ſcire ꝯcupiſco vt ſi tibi fuerint grati. gaudeam voluptate tua. Sin minus ſtudeam poſt hac tibi diligentiuſſatiſfacere. Tetera ab Ergotele accipies. Uale.Anthonius Panor. Cremone?Nod verſus a me nuper editi in cōmendacioneꝫ Eliſie tuetibi tantoꝑe grati ſunt gaudeo. ⁊ ꝓinde maxīe ꝙ in illā maxima felicitatis ꝑtem ꝯſiſtere arbitraris ⁊ ſe magis qͣꝫ teip̄m diligiſcerto ſcio. nos quoqꝫ olim amauimus. Et quis nō; Et nulla in remihi potius morē geri deſiderarā qͣꝫ in monophila mea. hoc illi nomē erat Ita ꝙ maloꝝ haud ignarus. vt ait illa miſeris ſuccurrerediſco. Qd̓ libenter facio. ⁊ ſi qn̄ feci gaudeo vt dixi. nā ꝙ tā mirificede verſibus ſentis. iͥ nec chriſto ſurgūt. nec quicqͣꝫ moueor. Satismeipſe cognoui. ⁊ amātes iudicio carent. qd̓ viciū in te p̄ſertim delerē. n̄ pro eo factū foret: vt pro ꝟſiculis mihi ſericū dono miſiſſeſ. dūenī ob amorē iudicio priuaris atqꝫ inebriaris me fortaſſis homeꝝputans eo quia tibi ⁊ amice gratificatus ſum. ꝓfundis atꝫ dilapidas turrim. Sꝫ putaſti vt arbitror me tibi remiſſurū ac repudiaturū donū. Erraſti nō ſum ego Socrates: quē a nullo nunqͣꝫ neqꝫ dona neqꝫ mercedem recepiſſe traditū ē. Maioris aliqͣꝫto ⁊ liberalioriſanimi exiſtimo. qd̓ ab amico optimo animo ꝯfert̉ acceptare. Nā q̓accipiūt ⁊ ipſi laudandi ſunt. ⁊ eo qͥdem magis. ꝙ niſi accipientesnō eſſent. liberales nō eēnt. Auaroꝝ eſt vt nihil dare ſic ⁊ nihil ac-ceptare: ne quādo ⁊ ipſi dare cogant̓ ac gracias referre. Utrunqꝫigit̉ donū accepi. ⁊ quidē hilari frōte. Tu poſt hac diſceſ a me nihilmittere qd̓ tibi remittendū ſperes Suū vero tuum mel ſic enim meappellas in epl̓is Mel quidē penas ſi quas contingit nō deſerit.Hactenus de dono tuo tecū iocatus ſum Quid de eo Anthonio ſerio iudicem erit ſimplicitatis mee nō ad te ſed ad picininū deſcribeAnthonius Panormita Tremonere: Uale-Ie ſaturni litteras ad te dedi quibus ¶ S. dicit.reſpondi tuo illi peregregio dono. Nunc te rogo ſi quid vides me iocunditati afferre poſſe domino iacēti id perqͥra-

peiIihumstirum. iſruſinu-la in-uum dcertior redqueo. niſieſſe deberandis dednabis nonilrum ſtat.anici quod