Ediens ex te pridie Hieronimus Forliuiaſ noſtrū vtriuſqꝫamiciſſimus iuſſit tuo noīe vti Marchero viro magno ſuoqꝫ Andree palacio litteras exararem quo faciliuſ pateret ꝑepiſtolas aditus ⁊ ad principē et ad rem noſtrā ꝑficiendaꝫ: Id protuo iuſſu fecimus. litteras ad te prius mittimus. ⁊ eas quideꝫ aꝑ-tas. quo tu primū illas recognoſcas ⁊ emendes Mox deinde ſi tibivideatur Marcheto reddas. UaleAnthonius Panor. Tambio S. D.Erūt hic concordiā inter Pontificem ⁊ Dononienſes ꝯpoſitam nō ſine laude ac cōmodo ciuitatis nrē tuorū p̄ſertimꝓpinquoꝝ atꝫ familiarū Id ſi ita ē quod dij faxint te īcuſo qui nōdū hanc tuā animi voluptatē mecū impartieris Nā ſi quid egri invita eueniat mecū id cōmunicaueris ſolū ⁊ ab iocūditate me feceris caſſum. Breui me confūdas ⁊ interimas oportebit. vt ītelligasqͥcqͥd id ē ſcire volo mō ſi volo. id ſcire nefas nō eſt. Alioqn̄ ꝙͣ a tranquilitate fraudaueris neqꝫ turbes. neqꝫ affligas deinceps. Quāqͣꝫ.ex ſilentio tuo vanū eē nunciū arguo. niſi noua hac tuaqꝫ re p̄ſertiꝫoccupatus adhuc nihil amicis renuciare potueris. Expurges tevelim mi ſuauiſſime Tambi ⁊ inter has animorum ꝯtraciunculasſolacioli quicqͣꝫ afferto. Uale.Anthonius Panor. Tambio S.Uꝑioribus diebus a te cōpluris epl̓as accepi ornatas ſilillas ⁊ officioſas quibus tn̄ meis ip̄e reſpōdes Quare in-telligo te contra totidē a me accepiſſe oportere: Rurſū ⁊ rn̄ſionumreſponſa ea quidē fecimus ⁊ emiſimus. nͥ forſan tabellarioꝝ ꝑfidiaatꝫ inuidia fraudemur hac nrā literia voluptate q̄ nimiꝝ ingensē mihi maxime qui et lectione tuaꝝ ſimul oblector. ⁊ ꝙ te exſupero.Nā ſi meis ſemꝑ reſpondeas nihilqꝫ noui renūcias te victum captiuumqꝫ fateare neceſſe ē. Igit̉ Maſeus poeta tuus ē Tu quod facismutuo eū dilige ⁊ obẜua Illd̓ enī meū fuerit qͦſcunqꝫ ꝓſpexero autingenio valere. aut ꝟtute pollere tibi quodāmodo vendicare dūqꝫaliud in te neq̄o ſaltem amicos tibi enixiſſime comꝑare optimaꝫ etpreclarā vite noſtre ſupellectileꝫ; Ego is ſum mi Tambi qui ī amicicia ſummā voluptatē parē vtilitatē ſemꝑ poſuerim; Gradus adgloriā vel precipuus amicicia ē etiā Tambanalia quedā celebrantur hic quotidie. verum id effici non dici decet. Ab Andrea noſtroU. clariſſimo tandē litteras accepi breues quidē. ſꝫ officij ⁊ diligē-tia plenas Decet a prīcipe exoratas iā epiſtolas famulatus. tumreliquas ⁊ ad regem ⁊ ad ꝓpinquos meos. nihil p̄terea addit nͥ ſecuratuꝝ. vt ad me eueſtigio dimittant̓ epl̓e Id felix ⁊ fortunatum.