deſgerij nibemOſtea qͣꝫ ē te diſceſſi ſingulos dies litteras ad te dedi. nō gͦnoui quitpiam tibi ſignificarem. ſed ne ab epiſtolādi officiopaulum abducerer ſalte id collligis me valentē ⁊ fortem.Quo pro tua in me ſingulari ac pene peculiari pietate certo ſcio. nihil tibi voluptuoſius afferri poſſe. Ecce vero nihil eſt hodie qd̓ adte ſcribam et tamē vt ſcribā offert ſe Tato iurecōſultus noſter qͥ cūhiſce diebus vt ſit domi ſortilegia experiret̉ et folijs ſibilino morecarmina mandaret. obtigit tibi mihi ⁊ meis ꝓdero. maxime deo auctore Id etiam iuuit ad te ſcribere vt intelligeres nullā eē excuſationē in nō ſcribendo. Semper eſt enī aliquid qd̓ ſcribas. aſi nihil eſtid ſaltem ſcribas. vt ait Plinius nihil eſſe qd̓ ſcribas. Sed tu for-taſſis expletus es ne faſtiditus dixerim ꝯſuetudine tam breui meaAt ego qui te prius amabam nūc depereo. qui prius laudabā nūcadmiror. qui prius ex alijs fortitudinē equitatem fidem audieraꝫnūc hiſce vt aiunt oculis ſummam in te vidi beneficentiaꝫ liberali-tatē. adicio etiaꝫ animi ſimplicitatē. comitatem ⁊ ornamenta que-dam veneranda potius qͣꝫ laudanda; Itaqꝫ hac quāqͣꝫ breui con-ſuetudine non amplius te diligo. ſed ardeo iam. Uror io remoueſeua puella faces. Uale.Anthonius Panor. Tambio U Illuſtri S.Nas a te litteras accepi tantū a meo digreſſu. ſuaues tn̄illas ⁊ vere. Cambiacias: a me vero plures ⁊ quotidianaſaccipere debuiſti. vt iam verear ne faſtidio tibi ſint tam crebre tāqꝫinanes Ab Anthonio epiſtole Sed queſo des hanc veniam deſiderio meo. vt dum abſens ſum in te cogitem. in te ſomniem. in te oblecter. Deniqꝫ te obtundā ſi nō viuo ſermone ſaltem epiſtolari collo-quio donec dij boni mihi concedant tuis ſuauiſſimis moribꝰ fruiꝓpius coniunctiuſqꝫ. Teteꝝ ſuades ⁊ hortaris ad extremū epiſtolevt pacem et tranquillitatē mihi dem. Id ego velim mi Tambi velprecipue poſſe. Sed qui ſperant hi quoqꝫ mortui mihi videntur.Nam dū futura expectant pn̄tia obmittunt ac negligunt. neqꝫ interim ſibi neqꝫ alijs viuūt. Nunc primū experior ingenio nihil incōmodius eſſe qͣm ſpem. neqꝫ quicqͣꝫ magis ꝯtrarium tranquillitati.Equidem nullo pacto adduci poſſum inter ſperandū vt aut cōmenter aut poeter aut quippiam laudis exerceam aut ꝟtutis. Ignauieatqꝫ deſidie mater ē ſpes. ⁊ animoꝝ peſſima egritudo Hec actenusNeqꝫ ex palacio neqꝫ ex cremona nrīs quicqͣm lrāꝝ ad huc ſuſcepiUereor ne morbus ille letargiacus eos teneat ſi ꝑrexerīt in ſilerediſꝑeam. n̄ ambobus quaſi vita functis faciam epitaphia. UaleAnthonius Panor. Tambio U. Illuſtri. S. D.

videa-vita eueiris caſiviipdidixtienvelim mnolacioelligo te coItpuſaeipinuidia