infructuoſam quietem. Omni ocio labor hic tuus latior eſt. Amplectamur moneo ſub amante miliciam. Uale.Ecurus vt video ſcribēdi ad me vices negligis. Scis enītibi iſtiuſmodi culpā ſine talione ceſſurā; Quotiēs tibi mi-natus ſum ꝑ ſilentiū ſi a litteris temꝑaſſes; Uincor tamē affectione ⁊ delector tali mendacio meo ex quo intelligere potes qͣꝫ ꝯſtanter te diligam. qui tam inconſtanter iraſco. Uale.Ecte valeo hoc enī ſcribēdi debet eſſe pnͥcipium qd̓ maximeexpetunt vota lecturi. Eque tibi oblatū vigorē nimis gaudeo: Nā me indicio tali nuꝑ exhilaraſti. Illud quoqꝫ in ſummā pono leticie ꝙ te memorem mei. honorificētia ꝓxime ſcriptionis oſtendit. Tuius rei graciā ſilere nō debeo. vt hoc inuitamēto ad perſeuerantiā litterarij muneris prouocerisDẜuatio q̄dam me hucuſqꝫ cohibebat. ne lrās pͥmus emitterē. hūc enī morē inſtitutio vetuſta ꝯſtituit. vt eoꝝ ante re-currat affatus. quos a ꝓpria lare peregrinatio longa diſ-terminat. Ago igitur atqꝫ habeo vberes grās: ꝙ te languore diſ-cuſſo rectius valere cognoui. Et tibi ad ſcribendū manū quōdam-mō intelligo eſſe reſeratā. pro qua re meliores tibi opto ꝓceſſus.Nam etſi ſcd̓m mores et natales tuos. honorum culmen adeptuses: tamen perfectū premium debitāqꝫ mercedem tuaꝫ. fortuna reſtituit: que et ſi in te magna contulerit: nunqͣꝫ tamen equabit meritūtuū. Nunc redeo ad verba ſolennia: quibus tibi ſalutationis offi-ciū de more ꝑſoluēs mutuū munꝰ expoſco Intelligis enī viciſſitudiEmꝑ quidem mihi ſalutatio (ne ſcribentiū. aīos īcitari.a te ꝓfecta gaudiu cāt: ſꝫ eā p̄cipue que familiaribꝰ apportā-da cōmittit̉. adicit enī ſcriptis digna qͣſitu ⁊ de te credit auditui ſiqͥd defuit lectioni. velut nūc Sebaſtianus vir pius poſt epl̓am tuāredditā: quātaꝫ mei curā ex voto ageres. ſciſcitanti imaginē pn̄tietue p̄ſtitit. Idē nūc de ocio meo que velis noſſe narrabit. Dam mein ſiluis laurentibus ꝯcionatus ē rurali merēteꝫ quieti: Quid enīmagis adſectandū ē inͥ ſarciēti nōnunqͣꝫ valitudinē declināti t̓basAcio qd̓ ſuādꝫ hūanitas (lrāꝝ ſemꝑ innocentiā diligētivt amicicie tue viros bone frugis adiungā. hoꝝ vnus ē foelix. honorabil̓ gradū atꝫ exercitatione milicie. Tui ſi qͥd amoris īAmpridē nihil ſcrib̓: equū (pēderis ad mei grāꝫ ꝑtinebiteſſꝫ huic culpe talionē reponi. ſꝫ ego arbitror imitāda non eſſeq̄ doleas. ⁊ aīo ꝑſuadeo alias potiꝰ interueniſſe cās officij differēdi qͣm reſide̓ volūtatē. Quāqͣꝫ vereor ne ſcm̄ tuū hec ipſa grauet humanitas. Nam qui mͥ ꝓ te ſatiſfacio oſtēdo in ne tale meruiſſe. ſcribe ergo iā ſepiꝰ ⁊ copioſiꝰ. pͥusqͣꝫ p̄fata ope dei ī lucanoſ vela facia
de t̓p̄lij. aīj nō ſoꝰ