De noībus ſecūdaꝝ intentionū
Et ip̄a ꝓpoſitio inquantū aſſumiturad inferendū cōcluſionē d̓r p̄miſſa eēinquātum in ordine ſyllogiſtico p̄cedit concluſionē. Dicit̉ aūt concluſioinquantū ſyllogiſtice cōcludit̉ ex premiſſis. ſicut habens colorem diſgregatiuū viſus eſt albus. hō eſt hmōi.igit̉ hō eſt albus Et iſta ſunt eadē reenūciatio. queſtio. ⁊ ꝓpoſitio. p̄miſſa.concluſio. reſpectu quoꝝ oratio ē genus. tamen hec nomina eidem ꝯueniunt diuerſis reſpectibus¶ Quid ē definitio ⁊ deſcriptōCapl̓m. GQLVIIIEfinitio aūt eſt oratio qͥd ēeſſe ẜcans. id eſt indicans etdicens naturā rei. Hoc aūtp̄t fieri dupl̓r. vno modo per eſſentialia rei. ⁊ ſic dat̉ ꝑ genus ⁊ differentias proximas. ⁊ tunc habet ꝓprie rationem definitionis. Et ſic ſola ſpēsdefinitur. Alio modo datur ꝑ ꝓprietates accidentales. qꝛ em̄ multa nonhabent differentias eſſentiales ſicutens. In habentibꝰ aūt nō ſunt nobisnote. ideo circūloquimur eas. ⁊ ꝑ ꝓprietates accidentales declaramꝰ reinaturā. Et tunc nō habet rōnem definitōis ꝓprie. ſed vocatur deſcriptioEt ſic poteſt cōpetere omni rei de qpoteſt haberi aliqua cognitio. Quāuis aūt ẜm ph̓m definitio vocet̉ terminus. ⁊ aliquo mō debeat dari ſinecopula. vt ptꝫ. ij. poſterioꝝ. nihilominus. qꝛ datur ex genere ⁊ differentiaquantum ad definitōnem ꝓprie dictam. vel ex aliquibus loco generiset differentie quantum ad deſcriptionem. ⁊ cum ſit etiam aliqualiter ꝑtinens ad genus oratōnis. idcirco inter cōplexā vtrūqꝫ poſui. Et ita ptꝫoīm p̄dictorum ẜcantia ⁊ differentia. ſcꝫ orationis que genus eſt ad cetera ⁊ omnium ſuarum ſpecierum ſcꝫenunciationis. queſtionis. ꝓpoſitōis.
premiſſe ⁊ concluſionis.¶ Quid eſt argumentum.qͦt modis d̓r. ⁊ q̄ ſunt ſpēs eiꝰ.Capl̓m. E CXAIIRgumentū autē d̓r ratio reidubie faciens fidē ẜm Boetiū in thopicis. Poteſt autēclarius definiri. quia argumentū eſtoratio ꝓbata alicuiꝰ dubietatis Eſtāt argumētū ſpēs orōis ⁊ genꝰ reſpectu ſyllogiſmi enthymematis inductionis ⁊ exēpli Omnibꝰ āt iſtis modis p̄t aliqͥs argumētari ad ꝓpoſitū.Hic aūt videndū eſt quociens dicit̉argumentū. Et dd̓m eſt ꝙ tribꝰ modis Uno em̄ mō d̓r ꝓceſſus rōnis anotis ad ignota. Et ſic accipit̉ in dicta definitōne. ⁊ quia totus ꝓceſſusſyllogiſticus habet virtutem ex medio in quo continetur virtualiter ip̄atota concluſio breuiter ⁊ ſuccincte. inde tractū eſt nomen argumenti ad hͦvt quedam breuis prelibatio futurenarrationis virtute eam cōtinens. ⁊ſuccincte argumentū dicat̉. Et ſic inbiblia ſepe accipit̉ argumentū. maxime in epiſtolis Pauli. vbi ante epiſtolam poſt ꝓemiū ponitur p̄uibatiobreuis q d̓r arginmentū. ⁊ qꝛ per proceſſum rōnis virtute medij ⁊ virtute luminis naturalis fit manifeſtatōrei. Ideo ꝓtractū eſt nomen argumenti ad lumen manifeſtās. ſicut d̓tapl̓us Eph̓. v. quia oīa q̄ arguuntura lumine manifeſtant̉. Et ad iſtā manifeſtatōem maxime reprehenſiuamviciorum. ⁊ ſic d̓r ad Thy. iiij. Argue obſecra increpa ⁊c̄.Quid eſt ſyllogiſmus. ⁊ quotſunt ſpecies eiusIllogiſmꝰ ē oratio in qua quibuſdam poſitis ⁊ conceſſis. ſcꝫduabus p̄miſſis. neceſſe eſt aliud euenire ſcꝫ ꝯcluſionē per ea q̄ poſita ſunt⁊ cōceſſa. Quāuis aūt in ſyllogiſmo