TractatusSecundus
ſticie legalis. ⁊ qꝛ reſpicit iuſtciā ſatis poterat in cōi cointelligi cū iuſticia ſuꝑius enūerata. nec oꝫ duo extrema ſicut nec in iuſticia aſſignare¶ Quid eſt virtus heroica. ⁊quo cōuenit homini: ⁊ cui opCapl̓m. CI.poniturUantū āt ad virtutē heroycam ſciendū ꝙ aīa humanaeſt media īter ſuꝑiores ſubſtātias ⁊ diuinas qͥbꝰ cōicat ꝑ intellectū: ⁊ aīalia bruta qͥbꝰ cōicat in potētijs ſenſitiuis Sicut gͦ in hoīe aliqn̄ affectōes ſenſitiue ꝑtis corrūpūtur vſqꝫ ad ſil̓itudinē beſtiaꝝ. ⁊ hocvocat̉ beſtialitas tn̄ſcendēs moduꝫhumane malicie. vt pꝫ in vicijs ꝯtranaturā. Ita etiā in hoīe ꝑs rōnalisꝑficit̉ ⁊ ꝯfortat̉ vltra cōem moduꝫhumane ꝑfectiōis: qͣſi in ſil̓itudineꝫſub̓arū ſeꝑataꝝ. ⁊ ſic vocat̉ virtꝰ heroica ⁊ diuina qͣſi mō excellēti ⁊ diuino hoīem faciēs oꝑari. Gentilesem̄ vocabāt heroas aīas defunctoꝝvirorū inſigniū qͦs deificatos credebāt. Et ita pꝫ ꝙ cū aīa ſit mediumtenēs īter aīalia bruta ⁊ ſub̓as ſeꝑatas vtrūqꝫ ꝑticipat extremorū. Un̄ꝑ virtutē heroycā attingit̉ qd̓ eſt ſuperiꝰ. ꝑ viciū beſtialitatis qd̓ eſt īferiꝰ. ⁊ hꝫ ſe medio mō ꝑ ꝟtutes cōeset vicia cōia ſuꝑius enūerata Uirtus aūt heroyca nō hꝫ viciū oppoſitū duplicē maliciā ſed ſolā beſtialitatē. vt pcꝫ. vij. Eth̓. vbi ꝓbat ex dicto Priami ph̓us hanc ꝟtutē eſſe inhoībus. Quia ille dicebat de filioſuo Hectore. ꝙ nō videbat̉ mortal̓filius hoīs: ſed dei. qꝛ ſcꝫ in eo qͥdaꝫmodus viuēdi ⁊ oꝑandi apparebatvltra ꝯmunē modū humanū. qꝛ ſcꝫſuꝑhumanus ⁊ diuinus.¶ De ꝯtinentia quot modisdicit̉. ⁊ qūo virtus. ⁊ quomoCapl̓m. CII.do non.
E ꝯtinētia āt ſciendū. ꝙ dupl̓r pōt ſumi. Uno mō ꝓ eoqd̓ hō abſtinet ab oī delectatōe venerea. Et ſic apl̓s ad Gal̓. pͥºinter fructꝰ cōtinentiā caſtitati coniūgit. ⁊ ſic ꝯtinētia ꝑfecta pͥncipqͥdem eſt. ſginitas ſcd̓ario neduitas. ⁊ hec ꝯtinētia ſic irtꝰ ſicut ꝟginitas. Alioº tumi ꝓ eoꝙ hō reſiſtit ꝯcupicijs prauis q̄in eo veher argūt Et hoc mōaccipit cis ꝯtinentiā. vij. Eth̓. Etſic eā adrpiēdo ptꝫ (vt d̓r. iij. Eth̓.ꝙ nō eſt ꝟtus: ſed aliqͥd iuxta ꝟtutēEſt em̄ ꝓpe virtutē inquātū firmat̉rō ꝯtra paſſiōes ne ab eis deducat̉.Nō tn̄ attingit ad ꝑfectā rōem ꝟtutis moralis ẜm quā appetitꝰ ſubditur rōni: ſic vt nō inſurgāt vehementes paſſiones rōni cōtrarie. In cōtinuitate aūt tales paſſiōes inſurgūtqͣꝫuis non ꝓſequantur.¶ Qūo dr̄n̄t temperātia ⁊ cōCapl̓m. CIII.tinentiaN hoc āt ꝯcludunt̉ tria Primo qūo dn̄t tēperātia ⁊ cōinētia. qꝛ cōtinētia ſumptaꝓut īportat̉ ceſſatōem ab oībꝰ delectatōibꝰ venereis eſt ꝟtus ⁊ nobilior tꝑantia: ſicut ꝟginitas caſtitate.Cōtinētia aūt ſumpta ꝓut īportatreſiſtentiā rōis ad ꝯcupiſcentias vehemētes nō eſt virtus ſed aliqͥd minus ꝟtute. ⁊ ſic tēperātia nobiliorēqꝛ bonū virtutꝭ eſt laudabile. qͥa eſtẜm rōem. Magis aūt viget bonuꝫrōnis in tēperato (in qͦ etiā appetitꝰſenſitiuꝰ eſt ſubiectꝰ rōni et qͣſi edomitus a rōne) qͣꝫ in ꝯtinēte in qͦ appetitus ſenſitiuus vehementer reſiſtit rōi. qͣꝫuis rō ſit firmata ꝯͣ eiꝰ cōcupiſcētias pͣuas Un̄ ſic ꝯtinētia cōꝑat̉ ad tꝑantiā. ſic imꝑſcm̄ ad ꝑſcm̄¶ Que ē materia vel obiectūCap̄. CIIII.continentie