Tractatus Secūdus
ſed aliquando deficit vt nō fiat. quiailla voluntas nō eſt volūtas ſimpl̓r.nec volitū illa volūtate ē volitū ſimpliciter. ſꝫ ẜm qͥd. Sꝫ volūtas ꝯſequens ſꝑ ⁊ īfallibiliter īplet̉ q̄ ē volūtas ſimpl̓r. ⁊ res volita eſt volita ſimplicit̓. Quartū ē ꝙ volūtas an̄cedēsin deo eſt voluntas ſpeculatiua. ⁊ nōreſpicit particulares ꝯditōes ⁊ oꝑationes. ſed ſolum naturā in cōmuni.Sed voluntas conſequens eſt practica ⁊ reſpicit particulares cōditones perſonaꝝ ⁊ ſuppoſitoꝝ quorumſunt actōnes. ⁊ ideo que vult voluntate ſpeculatiua. nō vult ſimpl̓r ſeqẜm quid. quare non ſemꝑ impletur.Que autē vult voluntate practica.vult ſimpl̓r. quare ſemper de neceſſitate implentur.¶ De voluntate ſigni ⁊ beneplaciti. ⁊ primo quō de deodicūtur aliqua proprie aliquametaphorice. Capl̓m. CXLI.Odo videndū eſt de volūtate ſigni et beneplaciti. Ubipͥmo videndū eſt ꝙ aliquade deo dicuntur dupl̓r. Uno modoꝓprie. ⁊ illa vere udeo ſunt. ſicut ſapientia. bonitas. iuſticia. ſubſtantia.ꝑſona. ꝓprie de deo dicuntur. ⁊ vereac realiter in eo ſunt. Alio modo dicuntur aliqua de deo metaphoriceet per ſil̓itudinē cuiuſdā ꝓportionabilitatis in cōparatōne ad ſuos effectus quoꝝ eſt cauſa Et hoc mō metaphorice d̓r ignis. Deutro .x. ex illaꝓportōnis ſil̓itudine. quia ſicut ignisſe hꝫ ad ſui ꝯtrarij ꝯſumptōnem. itadeus ad conſumendam nequiciam.Unde ip̄m eſſe ignem eſt ipſum eſſedeſtruentem nequiciam Et iſto modo etiaꝫ punitio ſua qua peccatorespunit dicitur ira eiꝰ. de qua psͣ Aſcēdit fumus in ira eius. ⁊ ignis a facieeius exarſit. Et quia effectus eſt ſi-
gnum cauſe. ideo illi effectus ẜmquos attenditur ſimilitudo vel irevel alicuius alterius. dicuntur eſſeſigna. vnde punitio dicitur ſignumire eius. ⁊ ſic de alijs.¶ Diſtinctio voluntatis ſigni et beneplaciti in deo.Capl̓m CXLII.De ſuppoſito poteſt paterediſtinctio voluntatꝭ diuinevoluntatem ſigni ⁊ beneplaciti. Quia voluntas beneplacitidicitur actus eius volendi quo ſibialiquid placet. ⁊ iſta voluntas ꝓpriede deo dicitur ⁊ vere in eo ē. Uolūtas autem ſigni dicitur aliquod ſignum extra deum exiſtēs. quod pretendit deum velle aliquid vel pretēdit aliquid in deo ẜm ꝙ ſe habet admodum volentis. ſicut punitio quadeus punit aliquem oſtendit ipſumſe habere ad modum irati. Sed denō dicitur ita proprie iraſci. ſed dicitur velle illa quorum ſunt illa ſigna.Et ſic̄ patet ꝙ talis voluntas metaphorice de deo d̓r. ⁊ in deo ꝓprie nōeſt. ſꝫ eſt ꝓprie extra. ⁊ nihil aliud ē qͣꝫiſta ſigna q̄ oſtēdūt deū ſe habere admodū voletis iraſci Signū em̄ aliqn̄noīamus ſicut rē ſignata. vt imaginēherculis vocamꝰ herculē Ꝙꝭ auteꝫſignū nominemꝰ ſicut rē ſignatā contingit dupl̓r. Uno mō rōne ſil̓itudinis. vt in exēplo poſito de imagineherculis Alio mō rōne ꝓportōis. qͣſiarguēdo. vt ſicut ſignū ⁊ ſignatū ſehn̄t in vno. ita etiā ſe habeāt ⁊ ī alioEt ſic ē in ꝓpoſito de qͦ loqͥmur. Exeo em̄ ꝙ ī nobis ex aliqͦ ſigno arguit̉eē volūtas. ꝓportionabil̓r arguimꝰex aliqͥbꝰ ſignis eē in deo volūtatē. ſicut ⁊ in nobis. Et illā vocamus voluntatē ſigni In nobis aūt qn̄ aliqͥsprecipit vel conſulit aliquid fieri. videtur precipiens et conſulens il-